بواقع بایداساس چنین اندیشهای مسمومی تداعی کننده این واقعیت باشد که حضرات دستخوش توهم، اعتقادی به بیدارشدن وجدان وشرافت انسانها ندارند، ولابد براین اندیشه پای میفشرند که نوری زاد یا نوری زادهای دیروز انقلابی وهمراه انقلاب اسلامی هرگز قادر نبوده ونخواهند بود که در یک مقطع ار تاریخ زندگیشان از خواب غفلت ونادانی، وآرمانهای دوران خامی بیرون بیایند و با شکستن پوسته نادانی به بیرون بجهند که میتوان حدس زد همین امرمیتواند باعث گرددتا بسیاری از نیروهای انقلابی که بهر دلیلی میخواهند از بدنه این حکومت فاسدجدا شوند وراهشان را بسمت مردم بگشایند .از ترس چنین اتهامات وتوهماتی با تردید و دو دلی مواجه شوند که خود داستان جدائیست وحکایتی تلخ

بواقع نوری زاد باراهی که برگزیده و آنچه که دارد انجام میدهد، ضمن اینکه بصورت تمام قد درمقابل نظام اسلامی ایستاده وبدون توجه به اینگونه مسائل تفرقه افکن از راس تا ذیل حکومت را به چالشی جدی فراخوانده، دقیقا"دارد یک پیام روشن را به خادمان بیدار شده این حکومت میفرستد که بیدار شوید وخودتان را از این مهلکه هولناک بیرون بکشید. نوری زاد با حرکت شجاعانه خودش دارد فرهنگ و شجاعت تابو شکنی را القا مینکد که تا به امروز در گستره جمهوری اسلامی، وبارگاه فرعونی ولایت مطلقه فقیه سابقه نداشته است .

محمد نوری زاد تا همین حالا که در خوزستان ودر سفر صلح ودوستی بسر میبرد وفجایع مشهود در طول سفر را با کمترین ملاحظه سیاسی مینویسد ومنتشر میکند حکایت عجیبی است که درپهنه یک حکومت سراسر تملق و دروغ وریا کاری بی بدیل بوده است وهست. وقتی چنین آدمی که هنوز هم میتوانست چون گذشته در حاشیه ای امن بنشیند و روزگاری بدور از هراسها و اتفاقاتی که هر آینه میتواند حیات اورا با یک شلیک غیبی به پایان برساند را سپری نماید، چگونه میتوان او در مظان اتهامات بیهوده وتصورات سرشار از زشت بینی ها قرار داد؟؟

بارها وبارها در گفته ها ونوشته هایش از آنچه که در دوران جوانی بدان فکر میکرده و برایش شاید مقدس بوده، اعلام ندامت ونادانی وخامی نموده است . براستی یک جوان ایرانی انقلاب زده دیروز، و سرگردان در دنیای آرمانهای نشات گرفته از یک عمر دروغ شنیدن، و حالا روشن بین وآگاه ودانا باید چگونه باشد که ما وشما وآنها بپذیریم که دیروز نمیدانسته وامروز با وجدانی آگاه وبیداربه فهم لازم رسیده ودر پی جبران اشتباهات گذشته بر آمده؟

بدنیست آن دسته از اندیشه گران توهم وتوطئه، ومنفی نگران سیاسی درخلوت خودشان به این مهمفکر کنند که این کشور طاعون گرفته وملا خور شده، افرادی مشابه نوری زاد باسابقه انقلابی و افتاده در دام ملایان بسیار داریم. ولی چرا تعداد متنبه شدگان واستحاله شده هائی چون نوری زاد، از درون انبوه انقلاب سازان وانقلابیون انگشت شمار است؟؟؟

توی این 34 سال چند تا نفر را سراغ دارید که مثل نوری زاد بنویسد وچنین شجاعانه جان برکف بگیرد ودر میدان مین قدم بردارد.میخواهم به آن دسته یا گروه یا لشکر منفی باف وچرائی تراشان همیشگی که تعداشان کم هم نیست با قاطعیت بگویم که محمد نوری زاد در چند نوبت گفته وتکرار نموده است که من یکبار آمده ام ویکبار هم خواهم رفت. وگفته میخواهم وقتی میروم با روح و اندیشه وخیالی آسوده وبا نامی پاک و اگر بشود ماندگار به دیار باقی بشتابم.

بعنوان یک ایرانی فکر میکنم لشکریان طرفدار اندیشه توهم وتوطئه چون چنین نیرو ومقاومتی را در خود نمی بینند، نشسته اند ومدام برطبلی میکوبند که دیرزمانیست پوست آن پاره شده وصدائی ندارد.

محمد نوری زاد آنطور که در سفر نامه های کردستان وحالا در سفر نامه خوزستان زر خیز نوشته ومینویسد هراسی از مرگ ندارد ومیداند که باید آن گذشته دوران خادم بودن وهمراهی کردن با جمهوری اسلامی را جبران نماید و این شجاعت وایستادگی در وجود بسیاری عافیت طلبان اپوزیسیونی یا مرده است، و یاچندان اعتقادی به: بمیری بنام نمانی به ننگ ندارند.