به گزارش تسنیم، دانش‌آموزان دبستان ندای انقلاب روستای شین‌آباد هیچگاه خاطره تلخ صبح ۱۵ آذر سال ۹۱ را از یاد نمی‌برند خاطره تلخی که توسط بخاری نفتی کلاس درس و معلمی که حتی با شعله‌ور شدن شعله‌های آتش مانع خروج دانش‌آموزان از کلاس درس شد؛ رقم خورد و سرانجام در این حادثه دو دانش‌آموز جان خود را از دست دادند و ۲۸ نفر دچار سوختگی شدند که سوختگی ۱۲ دانش‌آموز شدید است.

دانش‌آموزان پیرانشهر این روزها برای به دست آوردن بخشی از زیبایی به تاراج رفته خود در مسیر شین‌آباد به تهران دائماً در حال رفت و آمد هستند.

رنج سوختگی و از دست رفتن زیبایی کودکانه و بازماندن از تحصیل کم نبود که این روزها خانواده دانش‌آموزان شین‌آباد کوچ از این بیمارستان به آن بیمارستان را بخش دیگری از مشکلات خود تلقی می‌کنند.

آمنه راک یکی از دانش‌آموزان شین‌آبادی است که دچار سوختگی بالای ۵۰ درصد شده و بر اثر عوارض پس از سوختگی دچار قارچ خونی شده است؛ پدر آمنه به خبرنگار تسنیم می‌گوید: سوختگی فرزند من بسیار زیاد است، ابتدا در بیمارستان ۱۵ خرداد بستری بود که وضعیت رسیدگی مناسبی نداشت پس از آن به بیمارستان ساسان منتقل شد و تحت چند عمل جراحی قرار گرفت که از وضعیت رسیدگی در بیمارستان ساسان بسیار راضی بودیم که به یکباره مسئولان آموزش و پرورش گفتند هزینه درمان در بیمارستان ساسان بالاست و باید به بیمارستان محب منتقل شوید.

وی می‌گوید: به ما اعلام کرده‌اند که اگر می‌خواهید فرزندتان در بیمارستان ساسان درمان شود، هزینه ۲۷۰ میلیون تومانی را دارد که باید خودتان آن را تقبل کنید با وجود آن که نامه درمان دانش‌آموزان در بیمارستان ساسان را داریم اما مسئولان می‌گویند این نامه مربوط به وزیر پیشین آموزش و پرورش است و اعتباری ندارد. ۲۲ روز از وقت عمل صورت بچه‌ها گذشته است که به ما اعلام کرده‌اند از ۳۰ آذر درمان آن‌ها آغاز می‌شود اما نه در بیمارستان ساسان.

پدر آمنه در خصوص دیه دانش‌آموزان بیان می‌کند: هنوز نتوانسته‌ایم دیه‌ای را دریافت کنیم حتی گوش یکی از دانش‌آموزان به نام نادیا صالح بر اثر شدت جراحات سوختگی شنوایی خود را از دست داده است اما پزشکی قانونی این موضوع را نمی‌پذیرد و می‌گوید باید بلافاصله بعد از سوختگی برای این موضوع به پزشکی قانونی مراجعه می‌کردید در حالی‌که این دانش‌آموز بیش‌تر از یک ماه در آی سی یو بستری بود.

وی ادامه می‌دهد: ۱۲ دانش‌آموز شین‌آباد که درصد سوختگی آنها بالاست دیگر در دبستان ندای انقلاب درس نمی‌خوانند بلکه مدرسه خود را عوض کرده‌اند و برای انها در نمازخانه مدرسه دیگری به صورت ویژه کلاس درس تشکیل می‌شود چون بچه‌ها به دلیل رفت و آمد در مسیر پیرانشهر به تهران از دروس عقب مانده‌اند.

در حالی‌که دانش‌آموزان شین‌آباد قربانی کمبود امکانات آموزشی در مناطق محروم کشور شده‌اند و هنوز مقصر اصلی این ماجرا نیز از سوی دادستانی معرفی نشده است اما آن‌چه که پیداست روند درمان آن‌ها نیز به این آسانی‌ها امکان پذیر نیست چرا که وزارت آموزش و پرورش برای درمان این دانش‌آموزان با کمبود اعتبار مواجه است.

طبق مصوبه هئیت دولت در تابستان امسال مقرر شد که سه وزارتخانه آموزش و پرورش، بهداشت و تعاون، کار و رفاه اجتماعی مسئول پیگیری روند درمانی دانش‌آموزان شین‌آبادی باشند.

طبق اعلام محمد چینیان معاون سلامت وزارت آموزش و پرورش طرح درمانی ویژه دانش‌آموزان شین‌آبادی با همکاری اساتید و متخصصان مجرب تدوین شده است و روند درمان این دانش‌آموزان به وزارت بهداشت واگذار شده است و از این پس درمان دانش آموزان حادثه دیده به صورت متمرکز در بیمارستان “محب” انجام می‌شود.

محمود‌رضا محقق معاون اجرایی معاونت درمان وزارت بهداشت روز گذشته علت تأخیر درمان دانش‌آموزان شین‌آبادی را عدم تأمین منابع مالی آن‌ها اعلام کرد و افزود: مقرر شد ۱۳ نفر از این کودکان از روز شنبه در بیمارستان حضرت فاطمه دانشگاه علوم پزشکی ایران بستری و روند درمانی آن‌ها آغاز شود. پیش‌بینی می‌شود به دلیل عمیق بودن سوختگی‌های این عزیزان روند درمانشان ۵ الی ۶ سال به طول بینجامد.

وی بیان کرد: بودجه درمان این کودکان فعلاً به صورت علی‌الحساب از سوی معاونت درمان به دانشگاه علوم پزشکی ایران پرداخت خواهد شد، هزینه درمان این کودکان ۵ تا ۶ میلیارد تومان خواهد بود ولی تاکنون هیچ بودجه‌ای برای درمان به وزارت بهداشت تعلق نگرفته اما قرار است دولت تا پایان امسال بودجه درمان آنان را تأمین کند.جلسه‌ای با مسئولان آموزش و پرورش در این خصوص داشته‌ایم و مقرر شده آنان مصوبه هزینه‌های درمان را از دولت بگیرند، فعلاً فقط گفتگو و تفاهم شفاهی با وزیر آموزش و پرورش در این خصوص داشته‌ایم.

البته وزارت آموزش و پرورش مدتی پیش گزارشی را از روند درمان دانش‌آموزان شین‌آباد را منتشر کرد که در این گزارش برخی از اقدامات انجام شده برای درمان و بهبود این دانش‌آموزان عنوان شده بود.