يک ساعتي از غروب آفتاب مي گذرد و سرماي هوا بس جانسوز است، اتوبوس ها پر شد از دانشجويان و نيکوکاران، براي رفتن به کال زرکش. البته بيشتر آنها دانشجوياني جوان بودند اما عاشق خدمت به افرادي که ديگر از خطوط قرمز زندگي عبور کرده و تقريبا به آخر خط رسيده اند، ديگر نه پناهي و نه سرپناهي دارند، روزها را به جمع آوري زباله و ضايعات قابل بازيافت مي گذرانند و شب ها را به مصرف مواد مخدر درکال ها و زير پل ها.

شايد تصور اين بود که به محله اي مي رويم که افراد همه مشکلاتشان نداري است و حداقل سقفي بالاي سرشان دارند اما وقتي به انتهاي خيابان آزادي 133 و کال مي رسيم، افرادي را مي بينيم که در محل تخليه نخاله هاي ساختماني در کنار کال يا زير پل هايي که از روي کال گذشته است، ساکن شده اندو به گفته يکي از آنها شب تا صبح براي اين که از سرما نميرند مواد مخدر مصرف مي کنند.بچه هاي جمعيت امام علي (ع) که دردمندانه و دلسوزانه براي کمک به اين افراد به اين محل آمده بودند، حلقه اي تشکيل دادند و آتشي افروختند تا ساعتي که در کنار معتادان کارتن خواب هستند کمتر سرما بخورند و افراد کارتن خواب را نيز به گرد آتش و درون حلقه محبت شان فرا بخوانند.در ميان سرماي جانسوز قلب هاي مهربان بچه هاي جمعيت امام علي(ع) بود که اين بيماران را به آغوش گرم زندگي و جامعه فرامي خواند تا يلدا براي آنها از طولاني ترين و سرد ترين شب سال به شب سرنوشت و آغاز يک تغيير تبديل شود.وقتي آنها صداي بچه هاي جمعيت امام علي (ع) را شنيدند که يکي از آنها فرياد مي زد اين بچه ها به اين محل آمده اند تا شما را از وضعيتي که به آن دچار شده ايد، نجات دهند معتادان از کال بالا آمدند و اندک اندک در حلقه نجات و همدلي بچه هاي جمعيت امام علي (ع) جاي گرفتند.يکي از معتادان که مي گفت ۳۶ ساله است و البته چهره اش به ۶۰ ساله ها مي خورد برايم گفت چند ماهي است که به يکي از مراکز درمان اعتياد تحت پوشش بهزيستي مي رود و متادون دريافت مي کند.او قبل از اعتياد ايزوگام کار بوده است اما با اعتياد و از دست دادن خانواده، به اين کال و خرابه هاي اطراف پناه آورده و شب ها را در خانه خرابه اي که در يکي از کوچه هاي اطراف کال است، مي گذراند و براي اينکه از اين سرماي جانسوز درامان بماند، شب تاصبح آتش روشن مي کند....

در کنار آقاياني که در اين کال زندگي مي کنند(!) چند خانم نيز هستنديکي از آنها 38 سال دارد و به گفته خودش از 18 سالگي معتاد بوده است و تاکنون 70 بار هم اعتياد را کنار گذاشته است اما دوباره به همان عامل آوارگي اش روي مي آورد...

يکي ديگراز خانم هاي کارتن خواب اين محله دختر جواني است که مي گويد: 17 سال دارد و از 3 سال قبل در اين کال زندگي مي کند! او داستان زندگي تلخش را اين گونه بيان مي کند: فقط يک مادر و يک خواهر داشتم ، خواهرم ازدواج کردو مادرم فوت کرد ، با فوت مادرم آواره کوچه و خيابان شدم... البته الان تحت سرپرستي فردي هستم که او هم فقط به من مواد مي دهد... او هم مانند تعداد ديگري ازمردان و زنان معتاد و کارتن خواب دراين کال حشيش مصرف مي کند...