به گزارش سایت سودویند(sudwind)، که از حقوق بشر در ایران حمایت می کند، حمید بابایی دانشجوی بورسیه، ۳۰ ساله، و اهل نکاب، که روز ۵ مرداد ۱۳۹۲ به همراه همسر خود برای دیدار از خانواده وارد تهران شده بود، اندکی پس از ورود به ایران در ۲۲ مرداد ماه به وزارت اطلاعات احضار شد و مورد بازجویی قرار گرفت.

درجریان بازجویی به او پیشنهاد می شود با «نظارت بر دانشجویان ایرانی مقیم بلژیک» و دادن اطلاعاتی از فعالیت دانشجویان ایرانی در بلژیک با این وزارت خانه همکاری کند. حمید بابایی که علاوه بر تحصیل در رشته دکترا عضو یکی از تیم های تحقیقاتی دانشگاه لی یژ نیز هست، پس از رد این پیشنهاد بازداشت و به سلول انفرادی منتقل می شود.

هراس از ورود به سرزمین مادری: واقعی یا غیرواقعی؟
احضار و بازداشت دانشجویان و دیگر ایرانیان خارج از کشور از موارد نقض حقوق شهروندی است که احترام به آن از جمله وعده های آقای حسن روحانی برای رسیدن به ریاست جمهوری بود. برای تسهیل رفت و آمد ایرانیان خارج از کشور به دستور آقای روحانی شورای ایرانیان خارج از کشورتشکیل شد که نمایندگانی از وزارت اطلاعات و وزارت خارجه در آن حضور دارند.

حسن قشقاوی ، معاون وزارت خارجه در امور کنسولی، مجلس، و امور ایرانیان، روز ۱۴ دی ماه به خبرگزاری ایسنا گفت «غیر از مواردی که افراد دارای پرونده قضایی هستند بقیه آزادند که به سرزمین مادری رفت و آمد داشته باشند».

او رفت و آمد به سرزمین مادری را حق همه ایرانیان دانسته و تاکید کرده بود که «هر ایرانی حق داشتن گذرنامه را دارد و به محض اینکه گذرنامه گرفت حق دارد به ایران سفر کند. قانون در این موارد کاملا شفاف و روشن است و هیچ قیدی ندارد.»

حسن قشقایی در این مصاحبه خواستار «شکستن فضای ابهام، ترس و رعب» ایرانیان خارج از کشور از سفر به ایران شده و آن را کار اپوزیسیون دانسته بود. «فضایی که اپوزیسیون و به ویژه اپوزیسیون برانداز و رادیوهای بیگانه در این باره القا می‌کنند با هدف ایجاد یک ترس غیرواقعی است».

به نوشته سودویند حمید بابایی که در سال ۱۳۸۷ در مقطع کارشناسی ارشد در رشته مهندسی صنایع از دانشگاه علم و صنعت فارغ التحصیل شده بود، با دریافت بورس تحصیلی برای تحصیل در دوره دکترا به دانشگاه لی یژ رفت. او پس از سه سال و ۷ ماه اقامت در بلژیک در تابستان ۱۳۹۲ به تهران بازگشت. به نوشته سودویند، او در خارج از ایران هیچ گونه فعالیت سیاسی نداشته و تنها به دلیل نپذیرفتن درخواست ماموران امنیتی در همکاری با آنان بازداشت شده است.

حمید بابایی پس از انتقال به سلول انفرادی، که ۲۰ روز آن را در بند ۲۴۰ و بقیه دوره انفرادی را در بند ۲۰۹ می گذراند، روز ۲۷ شهریور به بند ۳۵۰ اوین منتقل می شود.

روز ۳۰ آذر ۱۳۹۲، حمید بابایی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی ، با اتهام جاسوسی و ارتباط با دول متخاصم به ده سال حبس ( ۶ سال تعزیری و ۴ سال تعلیقی) محکوم می شود.

دادگاه ناعادلانه، درپی بازداشت خودسرانه
به گزارش منابع حقوق بشری، حمید بابایی در این دادگاه که تنها ۱۰ دقیقه به طول انجامیده از داشتن وکیل محروم بوده و وکیل تسخیری او نیز در مدت دادگاه سکوت کرده است. این در حالی ست که به خود متهم نیز فرصت دفاع داده نشده است.

به گزارش سودویند، با گذشت پنج ماه از بازداشت حمید بابایی که سودویند آن را خودسرانه خوانده است، خانواده او همچنان حق انتخاب وکیل برای او را ندارند و همسر او نیز با تهدید نیروهای امنیتی و زارت اطلاعات وادار به سکوت شده است.

جاسوسی و ارتباط با دول متخاصم، ترفندی برای ارعاب و بازداشت
اتهام «جاسوسی» و «ارتباط با دول متخاصم» از ترفندهای معمول نظام قضایی- اطلاعاتی جمهوری اسلامی برای تهدید و ارعاب ایرانیان مقیم خارج و چه بسا مقیم داخل، و احیاناً واداشتن آنان به همکاری است. همکاری ای که در دو جبهه انجام می شود. هم سرسپردگی و خدمت در بخش های امنیتی و نظامی و استراتژیک جمهوری اسلامی و هم خبرچینی و اطلاعاتی.

امید کوکبی، برگزیده المپیاد و دانشجوی فوق دکترای فیزیک در رشته لیزر در دانشگاه تگزاس امریکا یکی دیگر از بازداشت شدگان با این اتهام است. او که در دوران دانشجویی خود در آمریکا چندین بار به ایران سفر کرده بود، در سال ۱۳۸۹ در بازگشت به ایران بازداشت و زندانی شد. امید کوکبی که سنی مذهب و ترکمن است به اتهام «ارتباط با دولت متخاصم و کسب درآمد نامشروع» زندانی شد. او نیز هیچ گونه سابقه فعالیت سیاسی نداشته است.

امید کوکبی که به ۱۰ سال زندان محکوم شده دو سال پس از زندان در نامه ای به یکی از دوستان خود از پیشنهاد های سازمان انرژی اتمی و سازمان صنایع دفاعی و مرکز تحقیقات دانشگاه مالک اشتر برای همکاری پرده برداشت.

به نوشته او: «این حکم ۱۰ ساله حبس نه برای خطای رفته از کسی بلکه تنبیهی است برای کسی که حاضر نشده به خاطر اعتقادش به "آزادی انتخاب شخصی برای برگزیدن مسیر زندگی‌اش"، در داخل سیستم امنیتی و نظامی، علی‌رغم ارائه انگیزه‌های مالی و فنی فراوان آن، مشغول به کار شود».

او همچنین در نامه ای به صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه ضمن اعتراض به رفتار توهین آمیز و پرخاش گرانه قاضی از فشار برای واداشتن او به همکاری اطلاعاتی سخن گفته بود:

«چگونه می‌شود به کسی که متهم به جاسوسی یا ارتباط با اجانب است اطمینان کرد و او را به محرمانه‌ترین و سرّی‌ترین بخش اسرار نظام دعوت کرد و از او درخواست همکاری نمود؟ دعوت‌های مکرر مسئولان امنیتی و اطلاعاتی و تحت فشار قرار دادن خانواده‌ام جهت متقاعد کردن من به همکاری و نشان دادن در باغ سبز و وعده حمایت‌های مختلف همچون آزادی و ادامه تحصیل در همان دانشگاه قبلی خودم (دانشگاه آستین تگزاس) برای کسی که تاکنون هیچ فعالیتی خارج از دانشگاه و محافل علمی دنیا نداشته و با عالم سیاست بیگانه است چه معنا و مفهومی را تداعی می‌کند؟ و در پشت این اتهام زنی‌ها و فشارها چه هدفی نهفته است؟ اگر چه من به عنوان یک ایرانی حاضر به همه گونه خدمت و جانفشانی برای کشورم هستم لیکن بنده همیشه این استدلال وپاسخ را به بازجویان و نمایندگان اعزامی از نهادهای مختلف داشته و دارم که: امروز که هیچ خطایی نکرده‌ام و هیچ اطلاعی از موضوعات و فعالیت‌های محرمانه نظام ندارم با من این گونه رفتار می‌شود و تمام زندگی و خانواده‌ام را به واقع گروگان گرفته‌اند. در آینده اگر راضی به همکاری شوم و به سبب آن از این اطلاعات و اسرار مطلع شوم با من چه رفتاری خواهد شد؟ و چه چیزی را برای حصول اطمینان و اعتمادشان از من به گروگان خواهند گرفت؟»

در حالی که آقای قشقایی برخورد های امنیتی و شدید با ایرانیان خارج از کشور را در گفت و گو با روزنامه شرق«القائات اپوزیسیون برانداز خارج از کشور» و «ترس های» خودساخته و «غیرواقعی» توصیف کرده است، در حال حاضر علاوه بر حمید بابایی و امید کوکبی، زندانیان دیگری با همین اتهام در زندان های ایران به سر می برند که بسیاری از آنان بر اثر تهدید و فشار به خانواده آنان دوران ده ساله حبس خود را در سکوت و گمنامی و گاه در تبعید سپری می کنند.