به گزارش خبرگزاری مهر آیت‌الله محمدتقی مصباح‌یزدی پیش از ظهر امروز در مراسم عمامه‌گذاری گروهی از طلاب مدرسه معصومیه با اشاره به قراردادها و تعهدات میان انسان‌ها اظهار داشت: گاهی اوقات این کار توسط بیان و گفتار و گاهی هم به وسیله امضای قرارداد صورت می‌گیرد و اگر یک طرف نقص تعهد کند، آن قرارداد اعتباری هم باطل می‌شود.

وی افزود: این قراردادهای انسان بر اساس قریحه‌ای فطری و خدادادی صورت می‌گیرند؛ ازدواج، خرید و فروش و سایر تفاهمات میان انسان‌ها از همین نوع قراردادها هستند.

رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) با بیان اینکه از زمان پیدایش حضرت آدم(ع) قراردادهای انسانی وجود داشته‌اند، خاطرنشان کرد: در حقیقت می‌توان تفاهم میان بشر را الهامی الهی دانست که بیشترین قوام آثار زندگی انسانی به همین قراردادها بر می‌گردد.

وی ادامه داد: احکام شریعت هم مبتنی بر همین قریحه انسانی وضع می‌شوند؛ حتی در عبادات هم چنین چیزی دیده می‌شود و شرایطی به صورت ظاهری و باطنی، یعنی همان شکل و نیت برای آنها مشخص شده است.

آیت‌الله مصباح یزدی با اشاره به دو قسم ارتباط در عالم هستی عنوان داشت: گاهی ارتباط میان اجزای عالم یعنی همان مواد تشکیل‌دهنده جهان برقرار می‌شود و برخی اوقات هم انسان‌ها ارتباطاتی بر اساس قراردادها و اعتبارات میان خود تعیین می‌کنند ولی باید دید آیا نوع دیگری از ارتباط هم در این عالم وجود دارد یا خیر.

استاد اخلاق حوزه علمیه قم اضافه کرد: تمام ادیان آسمانی بر وجود نوع سومی از ارتباط در این جهان تاکید دارند البته این امر مختص متدینان نبوده و تمام افرادی که به روح معتقدند این ارتباط را مورد توجه قرار می‌دهند که گاهی از آن به تله پاتی یاد می‌شود.

وی با بیان اینکه ارتباط با خداوند نظر ادیان الهی در مورد ارتباط نوع سوم است گفت: بر این اساس بشر می‌تواند به وسیله قلب خویش با پروردگار عالم ارتباط برقرار کند؛ تعبیراتی در ادبیات و عرفان در همین زمینه وجود دارند که ماهیت آنها مادی است و از این مثال‌ها می‌توان به قرب الهی اشاره کرد در حالیکه در ظاهر امر نزدیک بودن به چیزی از سنخ مادیات خواهد بود.

آیت‌الله مصباح یزدی افزود: نصوص دینی ما بر قرب الهی تاکید دارند و این امر مختص عبادات هم نیست؛ در فرهنگ شیعی مباحثی همچون زیارات وجود دارد که به این مقولات توجه دارند از آن جمله در زیارت آل یاسین عبارتی خطاب به امام عصر(عج) وجود دارد که ما را به خود وصل گردان.

رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) با بیان اینکه وصل و نزدیکی به خداوند و اولیاء دین از نوع مفاهیم اعتباری هستند، تصریح کرد: در حقیقت آثار این نزدیکی معنوی مد نظر است.

وی قرب الهی را عاملی برای استجابت دعاها دانست و گفت: کسانی که مقرب درگاه الهی باشند حتی می‌توانند در مقام شفاعت برای دیگران هم قرار بگیرند؛ وصل شدن روح انسان با خداوند و حضرت ولی عصر(عج) حقیقتی است که چگونگی آن برای ما چندان روشن نیست.

آیت‌‌الله مصباح یزدی با بیان اینکه ارتباط با امام معصوم(ع) در زمان غیبت به معنای دیدن ظاهری نیست عنوان داشت: در زمان اهل‌بیت(ع) دشمنان هم آنها را می‌دیدند ولی ارتباطی معنوی با آن بزرگواران نداشتند بنابراین در زمان حاضر نیز کسانی که از راه قلب با امام زمان(عج) مرتبط شوند لازم نیست حتما ایشان را از نزدیک دیده باشند.

استاد برجسته حوزه علمیه قم با اشاره به ارتباط قلبی میان برخی انسان‌ها گفت: ارتباط با امام عصر(عج) نیز همینگونه است؛ تمرین و ممارست برای انس گرفتن با ایشان امری ضروری است و در ارتباط‌‌های انسانی هم ثبات عشق و علاقه در اثر کثرت ارتباط به وجود می‌آید.

وی با تاکید بر مداومت بر یاد و ذکر خدا افزود: هر قدمی که انسان در این راه بردارد یا برای زیارت اهل‌بیت(ع) برود در تثبیت علاقه به آنها تاثیرگذار است؛ اگر انسان نتواند این کار را هم انجام دهد همین که در خانه‌اش زیارتنامه بخواند بر تقویت رابطه معنوی تاثر خواهد گذاشت.

آیت‌الله مصباح یزدی انجام حرکات نمادین همچون برپایی مراسم عزاداری و مجالس روضه محرم و صفر را مورد توجه قرار داد و بیان داشت: این امور هم موجب تقویت ارتباط معنوی با امام حسین(ع) و سایر اهل‌بیت(ع) می‌شود.

رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) ادامه داد: پوشیدن لباس روحانیت و تبلیغ دین هم از جمله کارهای نمادینی است که رابطه میان انسان با خدا و ائمه اطهار(ع) را با شرایطی تقویت می‌کنند؛ نیت خالصانه یکی از این شرایط است.

وی با بیان اینکه لباس روحانیت نماد عضویت در دستگاه امام زمان(عج) است خاطرنشان کرد: چنانچه انسان بخواهد صادقانه لباس سربازی ایشان را بپوشد باید لباس روحانیت را هم با نیت خالص بر تن کند.

آیت‌الله مصباح یزدی گفت: کسانی که می‌خواهند لباس روحانیت بپوشند ابتدا باید آمادگی لازم برای خدمت در دستگاه امام زمان(عج) را در خود ایجاد کنند و پس از این هم باید به گونه‌ای رفتار کنند که مورد رضایت خدا و امام عصر(عج) باشد و اگر هم در این مسیر لغزشی داشتند، ایمان به حقیقت را از دست نداده و خود را ملزم به رعایت همه قول و قرارهای طلبگی بدانند.