در این نامه آمده است: پیرو درخواست جنابعالی برای اعلام موضع دانشگاهیان در خصوص توافق ژنو باید به عرض برسانیم که ما دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد ضمن حمایت از دولت عزیز و تیم مذاکره کننده که هدفی جز خدمت ندارند؛ در راستای نقد منصفانه و همیاری دولت نگرانی خود را از خدشه برداشته شدن عزت و استقلال کشور و عدم به رسمیت شناخته شدن حق غنی سازی در این توافق اعلام می کنیم .

ˈاعلام می داریم که مفاد این توافق نامه نمی تواند آرمان های نظام مقدس جمهوری اسلامی را در مقابل زیاده خواهی های غرب و استکبار جهانی، خصوصا آمریکا برآورده کند و دارای ابهامات و اشکالات جدی است که به بخشی از آن اشاره می شود.ˈ

در ادامه تصریح شده در مقدمه این توافق نامه دستیابی ایران به حقوق خود منطبق با NPT پس از طی مدت زمان طولانی به عنوان نتیجه ذکر شده است. البته برای ایران یک برنامه غنی سازی ˈ programme a mutually defined enrichmentˈ“و نه حق غنی سازی“enrichment right” تعریف شده است، آن هم مشروط به تعریف مشترک!

این دانشجویان افزوده اند : به علاوه از همین الآن پذیرفته ایم برنامه ای که در آینده ای دور با نظر غربی ها تعریف خواهد شد دارای محدودیت های عملی و اقدامات شفاف ساز ˈpractical limits and transparency measuresˈ دیگری هم خواهد بود؛ مگر ایران تا قبل از این عضو NPT نبوده است؟ آیا پذیرش این توافق به معنی انصراف موقت از حقوق NPT برای مدت زمان طولانی نیست؟

دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد بخش دیگر ازاین نامه را این گونه ادامه می دهند ، مقصود از ˈپرداختن به قطعنامه های شورای امنیت سازمان مللˈ یا ˈaddressing the UN Security Council resolutionsˈ چیست؟ قطعنامه هایی که به خاطر موشک های دفاعی ایران، حمایت از حزب الله و آرمان فلسطین و نقض حقوق بشر در ایران صادر شده اند؟

در این نامه مطرح شده است: بر اساس تعهدات ایران در گام اول، عملاً پیشرفت برنامه هسته ای به طور کامل متوقف می شود و حتی تعهد می کند که از سانتریفیوژهای نسل جدید که به دانش ساخت آن دست پیدا کرده است، استفاده نکند و بخش قابل توجهی از سایت نطنز و فردو را به حالت غیرفعال باقی نگهدارد.

این دانشجویان گفته اند: سود اصلی و منفعت اساسی از برداشته شدن تحریم خودرو و ورود خودروهای خارجی به کشور، به جیب مردم خواهد رفت یا شرکت های خودروساز در حال ورشکستگی غربی که بازار ایران را در دست خواهند گرفت؟ آیا این به نفع حمایت از تولید داخلی است یا به ضرر آن؟

در این نامه امده است: عدم تحریم جدید هسته ای هم مسئله قابل توجهی نیست که طرف غربی آن را پذیرفته است؛ زیرا باب تحریم های مربوط به قبل از توافق و نیز تحریم های غیرهسته ای همچون حمایت از حزب الله و حقوق بشر باز است. کما این که بعد از توافق ژنو دو تحریم جدید علیه شرکت ها و اشخاص حقیقی ایرانی صورت گرفت و دستگاه دیپلماسی کشور آن را مخالف با روح توافق دانست و نه متن توافق نامه! آیا شاخصی برای راستی آزمایی عمل طرف مقابل وجود دارد یا آمریکا می تواند همچنان به تحریم های هسته ای جدید ادامه دهد و آن را جزئ برنامه های تحریمی خود قبل از مذاکرات بداند؟ (چنانکه تا کنون اتفاق افتاده است)

در این نامه مطرح شده است: در گام نهایی خبری از مدت زمان ادامه داشتن این گام نیست و فقط واژه بلند مدت ˈlong termˈ استفاده شده است. این زمان چه قدر طول خواهد کشید ؟ و در این زمان طولانی که ممکن است بیش از بیست یا سی سال باشد با شرایط فعلی (عدم نصب سانتریفیوژهای جدید و سانتریفیوژهای نسل سه، غیرفعال نگه داشتن سایت های هسته ای و ... ) خودبخود توان هسته ای ایران به صفر نخواهد رسید؟

در ادامه یادآوری شده است: مقصود از رفع کامل نگرانی ها در خصوص آب سنگین اراک چیست؟ چرا کلماتی کیفی که قابلیت برداشت های مختلف دارند و هیچ مرجعی برای تعیین حدود آن مشخص نشده است به کرات در این توافق نامه استفاده شده است؟ حال آنکه دشمنان برداشت های منطبق با سیاست های ظالمانه خود را از این عبارات دارند؟ لازم به ذکر است که نکات و نقدهای جدی و نگران کننده دیگری هم وجود دارد که از ذکر آن صرف نظر می کنیم.

این دانشجویان خطاب به رییس جمهوری گفته اند: جناب آقای دکتر روحانی؛ به نظر می رسد پس از بسته شدن توافق، این ایران است که باید هر آنچه غرب می خواهد را برآورده کند تا شاید اگر همه چیز مورد توافق باشد و آن ها نخواهند این توافق را به هم بزنند؛ تحریم های هسته ای ایران برداشته شود و این درحالیست که ظرف مدت سه ماه اطلاعات حساس و استراتژیک کشور در اختیار دشمن قرار خواهد گرفت و حرکت پرشتاب علمی کشور برای ایجاد استقلال در حوزه هسته ای متوقف خواهد شد.

در این نامه مطرح شده است: باید گفت ما دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد این توافق نامه را در مسیر آرمان های نظام اسلامی که همانا استقلال خواهی، استکبارستیزی و تکیه بر توان داخلی بوده است، نمی دانیم . این توافق نامه یک بار دیگر زیاده خواهی شیطان بزرگ را در برابر ملت بزرگ ایران آشکار کرد؛ امیدواریم که مسئولین محترم مذاکره کننده و به خصوص ریاست محترم جمهور نقدهای دلسوزانه دانشجویان را بشنوند.