یک کارشناس دینی با بیان کاهش جمعیت شیعه ابراز نگرانی کرد و گفت: مراجع تقلید نسبت به موضوع کاهش جمعیت اظهار نگرانی کرده و در مجالس خود درباره پیری جمعیت متذکر می شوند.

به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر ناصر رفیعی، عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیة، عصر پنجشنبه 15 اسفندماه در همایش دو روزه "فاطمیه و فرصتهای تبلیغ" که در فرهنگسرای اندیشه برگزار می شود، به کاهش جمعیت شیعه و برتری یافتن جمعیت اهل سنت اشاره کرد و گفت: در سال تحصیلی جدید در پایه اول ابتدایی جمعیت دانش آموزان شیعه و با اهل سنت برابری می کرد همچنین در یکی از شهرهای آذربایجان این جمعیت به صورت 70 به 30 شده است یعنی 70 درصد اهل سنت و تنها 30 درصد جمعیت شهر شیعه هستند و این یک خطر جدی است.

وی افزود: در حالی که در بعضی از شهرهای اهل سنت جمعیت خانواده به صورت چهار همسر و 40 اولاد است. مراجع تقلید نیز نسبت به موضوع کاهش جمعیت اظهار نگرانی کرده و در مجالس خود درباره پیری جمعیت متذکر می شوند. سه موضوع مهمی که مبلغین در ایام فاطمیه باید آنرا در مجالس خود متذکر شوند، عبارتند از تشکیل خانواده، تحکیم خانواده و بحث تولید نسل است.

وی به برخورد حضرت زهرا(س) با همسرشان و الگو قراردادن ایشان در این خصوص اشاره کرد و ادامه داد: باید نحوه همسرداری و رفتار ایشان با همسر و فرزندان و ملاک قرار دادن رضایت خداوند در انتخاب همسر را در نظر قرار داد. حیا و رضایت همیشگی ایشان از زندگی و امورات آن مثال زدنی بود اصل اظهار محبت نسبت به همسر، اصل همکاری آنها در امور خانه داری، احترام متقابل از موضوعاتی است که باید در مجالس وعظ به آن پرداخته شود.

حجت الاسلام رفیعی درباره نحوه برخورد حضرت فاطمه(س) با کودکان گفت: شکل دادن ارتباط فرزندان با مساجد، توجه به سخنرانی‌ها، تعلق آنها به اهل بیت(ع) از سنین پایین و اهتمام به صحبتهای کودکان از ویژگیهای بارز حضرت فاطمه زهرا(س) بود. همچنین ایشان در زمینه احترام به پدر بزرگوارشان مثال زدنی بود کما اینکه وقتی اعراب در صدر اسلام پیامبر(ص) را مورد آزار و اذیت قرار می دادند حضرت فاطمه زهرا(س) بود که همچون مادر برای پدر بزرگوارشان دلسوزی می‌کردند.

این کارشناس مباحث اخلاق در توضیح تعدادی از القاب حضرت فاطمه زهرا(س) بیان کرد: برداشت از القاب حضرت زهرا(س) باید در مجالسی که در ایام فاطمیه برگزار می شود، به صورت جدی مورد توجه قرار گیرد. یکی از القاب ایشان هانیه به معنی کسی است که با خانواده مهربان است، شفقت با فرزند، با پدر، همسایه، همسر، میهمان و با دشمن در تعریف لقب هانیه قرار می گیرد. یکی دیگر از القاب حضرت زهرا(س) مبارکه است. مبارکه به معنی برکت در زندگی است. برکت نیز معنی چیز کم با آثار بسیار را شامل می شود. در زندگیهای امروز برکت کاهش پیدا کرده است؛ چراکه به قول معروف لقمه ها مشکل‌دار شده است. ربا، ندادن خمس و... باعث از بین رفتن برکت از زندگی می شود.

وی اظهار داشت: یکی دیگر از اسامی ایشان طاهره است که از طهارت مشتق می شود. طهارت 6 قسم را در برمی گیرد. طهارت به کفر، طهارت ظاهری، طهارت قلبی، طهارت با آب، طهارت با توبه و طهارت کامل از جمله بخش های طهارت است که در مجالس این ایام هر کدام از این ها باید به طور مفصل مورد بحث قرار گیرد.

این استاد حوزه و دانشگاه از مبلغان خواست در خصوص خطبه حضرت زهرا(س) بسیار تبلیغ و کار کنند و تاکید کرد: حضرت زهرا(س) دو خطبه بسیار مهم دارند: یکی از آنها خطبه برخورد با زنان انصار و مهاجرین است و دیگری خطبه ای است که از نظر زمانی بر خطبه های نهج‌البلاغه مقدم است؛ چرا که خطبه های نهج‌البلاغه در زمان خلافت حضرت امیرالمومنین علی(ع) خوانده شده، ولی خطبه حضرت زهرا(س) در جایگاه اولین رتبه ای قرار می گیرد که به صورت رسمی بعد از وفات پیامبر اکرم(ص) خوانده شد.

به گفته وی، از دیگر موارد اهمیت این خطبه، ارتجاعی بودن آن است، یعنی به تعبیری بدون آنکه از پیش نوشته شده باشد حضرت فاطمه (س) در مورد آن صحبت کردند و سومین دلیل اهمیت این خطبه، جامع بودن آن و استفاده بسیار در آیات قرآن کریم است.

این کارشناس مباحث اخلاق افزود: موضوعی که در مورد آن به ندرت بحث شده است، دعاهای حضرت زهرا(س) و به ویژه دعاهای روزانه ایشان است که باید در این ایام برای مردم به صورت کامل تشریح شود. اعتقادات و سیره حضرت زهرا(س) و بحث دین‌شناسی ایشان از نکاتی است که مبلغین باید به آن توجه داشته باشند که از جمله این اعتقادات توحید فاطمی، ولایت فاطمی، نبوت، شفاعت و معادباوری است.

حجت الاسلام رفیعی در ادامه توضیح داد: در ایام فاطمیه یکی از مباحثی که صحبت درباره آن بسیار به موقع و بجاست، مظلومیت امیرالمومنین علی(ع) است. زیارت امیرالمومنین علی(ع) در مفاتیح‌الجنان برای بیان مظلومیت ایشان به مبلغین بسیار کمک خواهد کرد. از دلایلی که باعث می شود ایشان را مظلوم بدانیم شامل عدم معرفت، عدم اطاعت، کتمان فضائل، سب و لعن حضرت علی(ع)، تنهایی و غربت ایشان بعد از رسول خدا(ص) و توسط امت است.