برهمگان گرامی باد

۱۷اسفند ماه ۱۳۹۲

روز جهانی زن «هشتم مارس ۱۸۵۷ میلادی برابر با هفدهم اسفندماه ۱۲۳۵ خورشیدی» بر همه کنشگران مبارز در راه دستیابی به حقوق برابر برای زنان و رفع تبعیض جنسیتی، گرامی باد. روز زن فرصتی است تا بار دیگر با همه کنشگران زن و مرد که مشعل تساوی و برابری را همچنان در دست دارند، تجدید پیمان کنیم.

شروع قرن نوزدهم میلادی در کشورهای صنعتی با بازسازی ساختارهای سیاسی و مدنی، شالوده قانون اساسی و لایحه های مدنی به سکولاریسم و پلورالیسم تغییر و سطح زندگی و دانش بشری بهبود یافت. زنان بیشتــر وارد بازار کار شدنــد و در نتیجه تــلاش بـرای احقاق حقوق مساوی، ارزش های جدیدی در مناسبات اجتماعی همچون «فمینیسم» به معنای برابری زن و مرد در همه عرصه ها جایگزین پدیده های کهنه و رادیکال «مردسالاری» شد.

بیش از یک و نیم قرن از درخواست مطالبات زنان برای برابری و زدودن نابرابری های جنسیتی و پیشبرد حقوق شهروندی زنان می گذرد. زنان در بیشتر کشورهای پیشرفته از یکسو موفقیت های چشمگیری برای احقاق حقوق خود در بخش های حقوقی و قضایی از جمله حق رای، حق انتخاب شدن و انتخاب کردن،حق پوشش، حق طلاق، حق سرپرستی فرزند، حق سقط جنین و دیگر موارد را به دست آورده اند. از سویی دیگر همچنان شاهد خشونت و نابرابری برعلیه زنان می باشیم.

نقش زنان پس از انقلاب مشروطیت در عرصه سیاست ایران بسیار چشمگیر بوده است. تشکیل انجمن های گوناگون زنان (نسوان)، برای بالابردن اعتماد به نفس زنان، آشنایی با آداب و معاشرت در جامعه در کنار مردان، تحصیل، ترویج فرهنگ زن بدون حجاب، و رسیدگی به حقوق زنان در ایران شکل گرفتند.

از دستاوردهای شگرف کنشگران حقوق زنان در انقلاب سفید و در اوج دوران نوین ایران بسوی مدرنیته، اصلاح قانون انتخابات در دوران انقلاب سفید و تفویض حق رای به زنان، حقوق برابر سیاسی برای زنان، تصویب قانون حمایت خانواده، حق طلاق دو طرفه و حق فرزند برای مادران بود.

*****************

پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، دستاوردهای شگرف زنان در مسیر برابری در چرخش عقب گرایی و دوران وسطایی قرار گرفت. حاکمان مستبد جمهوری اسلامی از همان روزهای نخست به رهبری روح الله خمینی، با اعمال خشونت های خیابانی تا وضع قوانین و لایحه های حقوقی و قضایی، زن ستیزی را در تمام سطوح جامعه نهادینه کردند.

جمهوری اسلامی، در طی سی و پنج سال گذشته خشونت هدفمندی را بر علیه زنان دلیر کشورمان که نیمی از جمعیت ایران را تشکیل می دهند، سازماندهی کرده است. سرکوب و سلب حقوق و آزادی های اساسی زنان ایران، با تشدید خشونت فردی و اجتماعی بر علیه آنان، از جمله پوشش اجباری، ایجاد شکاف بین زن و مرد، تبعیض در محیط کار، تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها، اجرای طرح ها و قوانین غیر انسانی همچون طرح مبارزه با بدحجابی، قوانین «حمایت از خانواده»، قوانین مربوط به طلاق، حق چند همسری برای مردان، حق ازدواج با فرزندخوانده، دیه و ارث و دیگر موارد هر روز شرایط سخت تری را برای زنان سرزمینمان بوجود آورده است.

مبارزه و تلاش کنشگران زنان ایران برعلیه خشونت، زن ستیزی، ناعدالتی، پوشش اجباری در دهه گذشته بسیار چشمگیر بوده است. ما مردم ایران باید برای استقرار حقوق بشر و دموکراسی در کشورمان و پایان دادن به تبعیض، نابرابری، بی عدالتی، اعدام، سنگسار و خشونت علیه زنان دست در دست هم دهیم.

ضمن همراهی با همه فعالان و مدافعان حقوق زنان، اعتراض خود را علیه رفتار های ضد انسانی و قرون وسطایی جمهوری اسلامی نسبت به زنان ایران بار دیگر اعلام نموده و هر نوع خشونت، تبعیض و ستیز پنهان و آشکار، علیه آنان را شدیدا محکوم می نمایم. یقین دارم، شیرزنان ایرانزمین در مسیر برابری، در آینده ای نزدیک در کسب « مطالبات خود در بالاترین سطح » به پیروزی خواهند رسید.

پاینده ایران