به گزارش تسنیم، عباس آخوندی در چهارمین جلسه شورای عالی استانها که بعد از ظهر امروز در ساختمان قدیم مجلس شورای اسلامی برگزار شد با اشاره به اینکه موضوع زلزله بسیار حائز اهمیت است گفت: زلزله بیش از ۹۰ درصد سرزمین ایران را تهدید می‌کند بنابر این با توجه به این اینکه در محیط‌های لرزه‌خیر هستیم نمی‌توانیم نسبت به این مسئله بی‌تفاوت باشیم.

وی به زلزله سال ۶۹ در رودبار اشاره کرد و گفت: ریزش ساختمانها در رودبار و منجیل به حدی بود که امداد غیرقابل انجام بود و بیمارستانها فرو ریخته بودند، این در حالی است که باید با فرض ریزش ساختمانها امکان امدادرسانی وجود داشته باشد.

وزیر راه و شهرسازی با بیان اینکه هر چه شهرها متراکم‌تر باشد کارها سخت است اظهار داشت: براساس قوانین امکان ساخت ساختمانهای بلند در حریم ۱۵۰ متری مسیرهای ورودی شهرها امکانپذیر نیست ولی این مسئله جدی گرفته نمی‌شود.

آخوندی در ادامه اظهارات خود گفت: شهر بیشتر از اینکه یک مجموعه کالبدی باشد یک مجموعه اجتماعی است. بنابراین نمی‌خواهم شهر را با خیابانها و معابرش بشناسم، اگر قبول کنیم شهر یک سازمان اجتماعی است آن وقت باید شهر در اختیار آن سازمان باشد تا شرایط بهبود رفاه حال شهروندان فراهم شود.

وی با بیان اینکه این حرف را می‌زنیم اما هنگام عمل به این مسئله می‌پردازیم که شهر را به عنوان یک کالبد ببینیم و سازمان اجتماعی را فراموش می‌کنیم، افزود: در ایام نوروز که به شهرهای مختلف سر می‌زدم به این نکته دقت می‌کردم که آیا می‌توان هزار متر روی یک پیاده‌رو راه رفت و یا خیابانها و یا معابر برای سواره‌رو ساخته شده است. اکثر خیابانها فقط برای افراد سواره است حال مگر همه ساکنان این شهر که برای رفاه حال مردم آن طراحی شده سواره هستند؟

آخوندی خاطرنشان کرد: متاسفانه در عمل شهر را با کالبد و ماشین یکی می‌بینیم و اینکه آدم‌های این شهر چقدر آسایش و ایمنی دارند در درجه دوم اهمیت قرار می‌گیرد. اما اگر بخواهیم این روند را به شکل دیگری بازگردانیم و شهر را به عنوان سازمان اجتماعی تعریف کنیم اساسا همه چیز تغییر خواهد کرد.

وی ادامه داد: شورای شهر به عنوان اولین تشکیل دهنده این سازمان اجتماعی و انجمن‌های مربوطه باید نسبت به اینکه شهر چگونه رفاه، کارایی، اقتصاد و فرهنگ را در شهر رشد می‌دهد توجه کنند. ما این آمادگی را برای تغییر تفکر موجود در این زمینه داریم اما لازمه تحقق آن نیز اقدامات بسیار زیادی است.

وزیر راه و شهرسازی در ادامه افزود: در وهله نخست باید شهر را تعریف کنیم و بدانیم قرار است چه میزان از آن را به عنوان کالبد و چه میزان را به عنوان سازمان اجتماعی ببینیم. اگر همه شهر را به عنوان سازمان اجتماعی ببینیم شاید قدری از قلمروهایی که روی کاغذ داریم عدول کنیم.

آخوندی با اشاره به ۲۰ برابر برخی روستاها پروانه ساختمانی صادر شده است، اظهار داشت: از جمله مواردی که علاقه‌مندم بذر آن را در ذهنم بپاشم این است که چگونه می‌توان دوگانگی شهرداری و فرمانداری را یا مانند بسیاری از کشورها حذف کرد و یا اگر شکل دوگانه آن نیز وجود دارد از جهت موضوعی فعال باشند نه از جهت جغرافیایی چرا که معتقدم می‌توان همه خدمات را به صورت یگانه داشته باشیم.

وی با بیان اینکه نمی‌توان تصور کنیم یک شهرستان با قلمروهای منفصل وجود داشته باشد، گفت: خوشحال می‌شوم اگر در یک مطالعه مشترک نسبت به وجود دوگانه شهرداری و فرمانداری بپردازیم و به یک قلمرو واحد برسیم.

وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: سال‌هاست قوانین مختلفی برای ساخت و ساز در حریم شهرها، حفظ باغات، حفظ مراتع و فضاهای سبز و انواع احکام دیگر داریم که همه آنها درست هستند ولی در عمل می‌بینیم که یک جای کار اشکال دارد. بنابراین بنده به دنبال یک نوع یکپارچگی سرزمینی هستم. در یکپارچگی جای خالی نظارت باقی نمی‌ماند ولی متاسفانه وجود این دوگانگی‌ها باعث شده منابع شهرها و روستاها روبروی هم قرار گیرند. بنابر این باید تعارض را از اداره خدمات شهری حذف کنیم.

آخوندی به نحوه تامین مالی خدمات شهری اشاره کرد و گفت: از آغاز انقلاب اسلامی بیش از ۳۰ سال گذشته و انواع طرح‌ها را تجربه کرده‌ایم، زمانی همه شهرها به دولت متکی بودند و زمانی دیگر از آن طرف بام افتادیم و اعلام شد شهرداری‌ها باید به صورت مستقل فعالیت کنند. در حالی که هر دو شکل مذکور نوعی افراط و تفریط بود.

وی خاطرنشان کرد: ما مجبوریم مسئله مالیه را که ممکن است عوارض شهری یا دریافت مالیات از مرکز نامگذاری شود را مورد توجه قرار دهیم و باید درباره آن یک سیستم طراحی کنیم که نه وابستگی به دولت و نه استقلال کامل در آن وجود داشته باشد.

وزیر راه و شهرسازی افزود:‌در این زمینه تجربیات بسیاری در کشورهای مختلف از جمله در اروپا وجود دارد. همچنین د ر بسیاری از کشورها بودجه تعادل بخشی منطقه‌ای موجود است که وظیفه‌اش برطرف کردن کسری محیط‌های کم برخوردار است.

وی در پایان گفت: باید به نظام بودجه‌ریزی ملی بازگردیم ولی لازمه آن این است که با هم گفت‌وگو داشته باشیم. متاسفانه اشکال کار اینجاست که هر یک از ما برای خودمان کار می‌کنیم. اما به هر ترتیب علاقه‌مندم این بحث را پیگیری کرده و به یک لایحه تبدیل کنیم.