اشک ها و لبخند ها ! - محترم مومنی

برخی از ما، یا کتاب " اشکها و لبخندها " را خوانده ایم؛ و یا فیلمهای زیادی که از موضوع این کتاب اقتباس و تولید شده اند را دیده ایم. در این آثار دیداری و نوشتاری، قهرمانان داستان به طور مکرر و بر اثر اتفاق افتادن رویدادهای متضادی، گاهی شادمان می گشتند؛ و زمانی نیز غمگین می شدند. البته لحظاتی که قهرمانان فیلم یا کتاب مورد نظر، ناگزیرند که بخندند یا اشک بریزند؛ کاملا با شادمانی یا انوده گین شدن آنها مناسبت منطقی دارند. اما در جریان زندگی های معمولی انسان های فراوانی، موضوعاتی پیش می آیند؛ که ایشان در هنگامی که باید بخندند اشک می ریزند. برعکس زمانی که باید در ارتباط با مورد خاصی گریه بکنند می خندند!

اما اشخاص صاحب نامی هم وجود دارند؛ که در هر دو شرایط خوب یا بد، لبخندهای نمکینی بر روی لبهای خویش می نشانند. اینگونه، چنین افرادی تلاش می کنند؛ که مخاطبان خودشان، یا کسانی را که در انتظار واکنش آنها نسبت به یک موضوع مهم می باشند؛ را در برزخ خماری از ندانستن واکنش واقعی لبخند زدن خودشان قرار بدهند. از جمله لبخندهای مشهور در ماههای اخیر، تبسم های موذیانه محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه رژیم آخوندی، و کاترین اشتون نماینده اتحادیه اروپا، در برابر خبرنگارانی است؛ که پس از انجام شدن یکی دیگر از نشست های مربوط به مذاکرات اتمی جمهوری اسلامی ، با این دو فرد مصاحبه می کنند!

تمام لبخندهای بی معنا ولی در حقیقت موذیانه محمدجواد ظریف، طی مسؤلیت ایشان در این مذاکرات، به اندازه یک بار گریستن وی در مقابل سید علی خامنه ای، ارزش سیاسی نداشته و ندارند. تنها نتیجه منطقی که مورد مثبتی را ارائه نماید؛ آگاهی یافتن مردم میهن مان، از شگردهای برخاسته از هزارروئی های سران این رژیم بی کفایت است؛ که به خود بیایند؛ و بیش از این فریب کردار و گفتار عوامفریبانه حکومت شارلاتان پرور جمهوری ننگین اسلامی را نخورند. و اجازه ندهند که تا اینهمه امکانات مملکت شان، به دست مشتی آخوند حکومتی بی لیاقت و ناکارآمد، نابود نشوند و به باد فنا دچار نگردند!