طولانی‌ترین خط «بی‌آر‌تی» در آستانه تعطیلی

طولانی‌ترین خط «بی‌آر‌تی» خاورمیانه در آستانه تعطیلی

روزنامه شرق: از بی‌آرتی امام‌علی(ع) در ایستگاه شهید محلاتی پیاده می‌شوم. اتوبوس بر اتوبان روی پل روگذر می‌ایستد. مسافران باید صدتایی پله را پایین و بالا بروند تا به بر خیابان یا بی‌آرتی برسند. خبری از ایستگاه هم نیست. اتوبان‌ها و پل‌ها در این نقطه پیچ‌درپیچ به هم گره خورده‌اند؛ منظره‌ای که آدم را یاد ماروپله می‌اندازد. راننده اتوبوس بی‌آرتی پول کرایه را از مسافران می‌گیرد و خبری از کارتخوان و مامور ایستگاه هم نیست. بی‌آرتی امام‌علی(ع) با طول 40کیلومتر بلند‌ترین خط بی‌آرتی پایتخت است که از اسفندماه سال گذشته آغاز به کار کرده است. بر اساس طرح جامع حمل‌ونقل و ترافیک، شهر تهران باید دارای ۱۰خط بی‌آرتی باشد. نهمین خط در بزرگراه امام‌علی(ع) و دهمین خط این سامانه در بزرگراه صدر به‌زودی افتتاح می‌شود. «پیمان سنندجی»، مدیرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران پیش از این درباره سامانه اتوبوس‌های تندرو بزرگراه امام‌علی(ع) گفته: «این سامانه با طول ۴۰کیلومتر کارش را با ۴۰دستگاه اتوبوس از انتهای بلوار ارتش تا ایستگاه مترو جوانمردقصاب آغاز کرده و در روزهای ابتدایی هفت تا هشت‌هزار مسافر از این سامانه استفاده کرده‌اند که پیش‌بینی می‌کنیم با رسیدن میزان اتوبوس‌ها به ۱۵۰دستگاه، روزانه ۲۵۰تا۳۰۰هزارنفر از خط 9 اتوبوس‌های تندرو استفاده کنند.» پیش‌بینی‌ای که هنوز محقق نشده است. این را خلوتی ایستگاه‌ها و اتوبوس‌های این خط بی‌آرتی می‌گوید. اما بی‌آرتی امام‌علی(ع) منتقدان زیادی هم دارد؛ از جمله اسماعیل دوستی نایب‌رییس کمیسیون عمران و حمل‌ونقل شهری. او معتقد است خطوط تندرو بزرگراه امام‌علی(ع) باید جمع‌آوری شود. دوستی با اشاره به اینکه خط بی‌آر‌تی در اتوبان امام‌علی(ع) مشکلاتی را برای شهروندان ایجاد کرده است، گفته: «ضمن تشکر از شهردار و همکاران وی که در امر احداث اتوبان امام‌علی(ع) انجام وظیفه‌ کرده‌اند، باید به اطلاع برسانم با توجه به مشکلات خط بی‌آر‌تی در اتوبان اشاره‌شده، این خط باید جمع‌آوری شود.»
دوستی گفته: «دلایل زیادی برای جمع‌آوری این خط وجود دارد که چند نمونه را به شرح ذیل بیان می‌کنم:
1-غیرهمسطح‌بودن این خط و عدم‌دسترسی مناسب شهروندان به ایستگاه‌های مربوطه.
2-کمبود مسافر از ابتدا تا انتهای این خط که در بعضی از اوقات حتی به‌ندرت مسافری حضور دارد.
3ـ ایجاد اختلال در حرکت خودروها در سایر خطوط به علت شیب تند بزرگراه که باعث تصادف می‌شود.
4-استفاده از اتوبوس‌های این خط در سایر خطوط بی‌آر‌تی که سازمان اتوبوسرانی با کمبود شدید مواجه است.
5- تسهیل در تردد سایر خطوط بزرگراه به‌خصوص در روزهای پنجشنبه و جمعه جهت رفاه حال شهروندان عزیز تهرانی که به مقصد بهشت‌زهرا حرکت می‌کنند از جمله دلایلی است که باید خط بی‌آ‌رتی در اتوبان امام‌علی(ع) برچیده شود.»
برای پرس‌وجو درباره نظر مردم و میزان استقبال از این خط بی‌آرتی راهی اتوبان امام‌علی(ع) می‌شوم. تاکسی گوشه اتوبان می‌ایستد اما اتوبان راهی به ایستگاه بی‌آرتی ندارد و با گاردریل حریمشان از هم مجزا شده است. یکی از خروجی‌ها را می‌روم بالا و از روی پل عابر پیاده به ایستگاه بی‌آرتی می‌رسم. خانمی مانتویی می‌گوید: «من دوبار سوار شدم و راضی‌ام. البته که مترو بهتر از بی‌آرتی است اما مسیر من به مترو نمی‌خورد.»
خانمی چادری می‌گوید: «خوب است بهتر از مترو است. من خودم شخصا نمی‌تونم تو مترو نفس بکشم. اما بی‌آرتی راحت است. مسیرم جوانمرد به ارتش است. مزایایش تهویه خوب و اینکه 40دقیقه زودتر می‌رسم. قبلا مترو شهرری به تجریش را سوار می‌شدم و بعد هم یک خط تاکسی تا به مقصد می‌رسیدم. من هر تاکسی را نمی‌توانستم سوار شوم. مجبور بودم بایستم تا راننده خیلی باشخصیتی بیاید. اما حالا تنها یک خط بی‌آرتی سوار می‌شوم. از خانه به دانشگاه.»10دقیقه‌ای منتظر می‌مانیم تا اتوبوس از راه برسد. دختر جوان چادری می‌گوید: «خوب است. ترافیک ندارد. شلوغی مترو را ندارد. مسیرم نصف شده است.» اتوبوس‌ها خلوتند. جمعا 20نفر مسافر ندارند. در هر ایستگاه هم تعداد مسافران هر ایستگاه به زحمت به انگشتان یک‌ دست می‌رسد. آقایی میانسال می‌گوید: «بی‌آرتی امام‌علی(ع) مزیتش خلوت‌بودن است اما خب پل هوایی‌ها و ایستگاه‌ها هنوز ناقص‌اند.» آن‌سو در بخش خواهران خانمی میانسال می‌گوید:«10دقیقه منتظر می‌مانم. در مجموع خوب است اما خب اگر اسم ایستگاه‌ها به تناسب خیابان‌ها و مناطق نام‌گذاری شود، بهتر است مثلا ایستگاه اکبرنیا مال رسالت است خوب بود همان رسالت را می‌گذاشتند.»
ایستگاه پیروزی یکی از شلوغ‌ترین ایستگاه‌ها است. مامور ایستگاه می‌گوید: «روزانه حدود هزارنفر از شش‌صبح تا 10شب از این ایستگاه استفاده می‌کنند. اتوبوس‌ها گاهی 20دقیقه هم آمدنشان طول می‌کشد و برخی ناراضی‌اند چون ایستگاه‌ها صندلی ندارد.»
از پسر جوانی می‌پرسم: «راضی هستید؟» می‌گوید: «خدا راضی باشه.»
می‌گوید: «دستگاه کارتخوان خراب است. اما خب ترافیک ندارد. چون مردم استفاده نمی‌کنند. اگر استفاده کنند اینجا هم شلوغ می‌شود. من یک‌ماه است که استفاده می‌کنم. از پیروزی می‌روم چهارراه چشمه‌علی. قبلا از ماشین خودم استفاده می‌کردم 40دقیقه طول می‌کشید الان 20دقیقه شده است.»
خانمی دیگر می‌گوید: «بی‌آرتی مکمل مترو است. نمی‌شود مقایسه کرد. مترو خیلی وسیله بهتری است و قابل‌مقایسه نیست.»خانم میانسال مانتویی دیگر می‌گوید: «در حال حاضر خلوت است و این مزیت است مترو شلوغ است اما سریع است و نه سرما دارد نه گرما. اما شلوغی‌اش اذیت می‌کند.»ادامه می‌دهد: «دستگاه‌های کارتخوان راه بیندازند خیلی بهتر است. اکثر ایستگاه‌ها استاندارد نیست. یک جاهایی مثل میدان معلم نیاز به ایستگاه دارد. برخی ایستگاه‌ها خوب نیست جاهای پرتی است و ایستگاه‌هایی که به سمت پایین می‌رود، مناسب نیست.» دو خانم دیگر سرگردانند. نمی‌دانند کجا باید پیاده شوند. می‌گوید بپرس باید کجا پیاده شویم. حالا بپرس بعد پیاده می‌شویم.
در تلویزیون یکی از ایستگاه‌ها نوشته شده «مسافران محترم در صورت استفاده از کارت بلیت به جای 300تومان 240تومان پرداخت کنید» اما ماموران ایستگاه‌ها 500 تومان دریافت می‌کنند و خبری از دستگاه‌های کارت بلیت‌خوان نیست.
خانمی چادری می‌گوید: «500کرایه می‌گیرند گاهی برای بچه هم می‌گیرند. کارتخوان‌ها خراب است. دوتا ایستگاه سوار می‌شویم 500تومان باید بدهیم با اینکه اتوبوس است اندازه تاکسی باید پول بدهیم. برای کسی می‌صرفد که از اول خط سوار می‌شود تا آخر خط نه ما که دو ایستگاه سوار می‌شویم. تازه همه‌اش پل‌های عابرپیاده، بدون پله‌برقی است.» مامور یکی دیگر از ایستگاه‌ها می‌گوید: «اینجا خلوت‌ترین ایستگاه است. صبح تا شب 30 تا مسافر نداشتیم. مردم از نبود کارتخوان شکایت می‌کنند.» مامور ایستگاهی دیگر می‌گوید: «روزانه تقریبا 40،50 نفر از این ایستگاه استفاده می‌کنند. با کارتخوان‌ها مشکل دارند. اعتراض می‌کنند که قیمت خط یک و دو 300تومان است چرا ما باید 600 یا 500 بدهیم.» می‌پرسم: «شما چه می‌گویید؟» می‌گوییم: «نرخ شرکت بی‌آرتی است.» دختر جوان دیگری در یکی از اتوبوس‌ها می‌گوید: «گاهی پیش می‌آید که دو،سه‌تا پشت‌سر هم می‌آیند بعد ما باید 20دقیقه منتظر بایستیم تا یک اتوبوس بیاید و هر چه با 1888 تماس می‌گیرم پاسخگو نیستند و می‌رود روی اپراتور.» سوار اتوبوس می‌شوم و این‌بار قصد سوار و پیاده‌شدن ندارم. مقصدم روزنامه است. آن سوی خیابان ترافیک شدید شمال به جنوب امام‌علی(ع) است و این‌سو بی‌آرتی با دو مسافر آقا و سه مسافر خانمش به سرعت می‌راند.