اصفهان ديگر نصف جهان نيست

روزنامه مردمسالاری: شبي از شب‌هاي زيباي پاييزي طي سفري از اصفهان گذر مي‌کردم. خوشحال بودم تا دوباره مي‌توانم شهري از شهرهاي دوست داشتني زندگيم را ببينم. ساعت از نيمه شب گذشته بود، از کنار زاينده رود و پل‌هاي تاريخي خواجو و سي و سه پل گذشتم و بسيار بسيار غمگين و متأسف شدم از اينکه يک قطره آب در آن رودخانه بزرگ ديده نمي‌شد. خشک خشک خشک و ديگر هيچ طراوت و شادابي در مناظر و طبيعت حاشيه اين رودخانه مشاهده نمي‌شد. شايد بسياري از شما خوانندگان عزيز اطلاعات جامعي در مورد اين رودخانه داشته باشيد ولي خالي از لطف نيست به مواردي اشاره‌اي داشته باشم:

در اين مدت که از خشک شدن زاينده رود مي‌گذرد کارشناسان حوزه‌هاي مختلف هشدارهايي در مورد تأثيرات منفي خشکي اين رودخانه داده اند. به گفته فعالان و کارشناسان ميراث فرهنگي، نه تنها خشکي رودخانه زاينده رود پل‌هاي تاريخي به خصوص سي و سه پل را در معرض خطر قرار داده است بلکه کاهش سطح آب سفره‌هاي زيرزميني و افزايش سطح تبخير از جداره‌هاي بناها، ساير آثار را نيز در دراز مدت با مشکل اساسي رو به رو خواهد کرد. بناهاي تاريخي اصفهان به واسطه نوع ملات به کار رفته در آنها، همگي با آب پيوندي ديرنه دارند و قطع آب در شهر اصفهان و کاهش آب‌هاي زيرزميني به اين بناها لطمه‌هاي جدي و جبران ناپذيري وارد مي‌سازد و حتي در پايان مسير اين رودخانه ديگر اثري از تالاب گاوخوني و منابع زيستي و پناهگاه پرندگان باقي نخواهد ماند. اين مطالب گفته شد مبني بر خواهشي از تمام مسئولين ذي ربط تا به دنبال راه حلي مناسب باشند تا بتوانيم از بحران خشکي زاينده رود به سلامت گذر کنيم.