به گزارش ایسنا، تالار حافظ بعد از کسب بازدهی رویایی 108 درصدی در سال گذشته با موجی از استقبال سرمایه گذاران رو به رو شد و مردم عادی به امید بهبود اوضاع این بازار در دولت جدید سرمایه های خود را روانه این بازار کردند اما در نهایت متحمل زیان شدند.

هر چند شاخص بورس در پنج ماه نخست روی کار آمدن دولت جدید رشد خیره‌کننده‌ای داشت و قله های جدید را یکی پس از دیگری فتح می کرد اما این بازار از دی ماه و در زمان تصویب بودجه تا کنون با سهامداران خود سر ناسازگاری گذاشته و زیان شدیدی را نصیب آنها کرده است به طوری که بازدهی بورس تهران از ابتدای سال تا کنون نه تنها مثبت نشد بلکه با گذشت سه ماه از سال، بورس تهران به بازدهی منفی خود اصرار کرد تا جایی که این بازدهی را به منفی 5 درصد رساند.

به این ترتیب شاخص بورس تهران از 15 دی‌ماه سال 1392 و با بررسی لایحه بودجه در مجلس تا به امروز معادل 16 درصد افت کرده است. به بیان دیگر در این مدت قیمت سهام بسیاری از شرکت‌ها نصف یا حتی یک‌سوم شده و موجب خروج سهامداران شده است.

اما در این شرایط علی رغم وعده‌های داده شده، از حمایت جدی و عملی از بورس خبری نیست به طوری که تالار شیشه ای روزانه با خروج عده‌ای از سرمایه گذاران رو به رو است.

این در حالی است که وزیر اقتصاد در یک ماه گذشته از حمایت از بازار سرمایه از طریق افزایش سود سپرده بانکی و کاهش نرخ گاز پتروشیمی ها بارها سخن گفت ولی این تدابیر نتوانست تاثیری بادوامی در بهبود اوضاع بازار سرمایه داشته باشد زیرا عواملی همچون عدم تعیین تکلیف نرخ کالای شرکتهای پالایشگاهی، خودرویی، سیمانی و لبنی در کنار نبود حمایت جدی از سوی سهامداران عمده و همچنین دولت باعث شد تا دماسنج بازار سرمایه از 79 هزار واحد در ابتدای امسال به کانال 74 هزار واحد سقوط کند.

این در حالی است که با راه اندازی صندوق توسعه در اردیبهشت ماه قرار بود 5000 هزار میلیارد تومان نقدینگی به بورس تزریق شده و این صندوق به کمک بازار سرمایه بیاید اما به گفته ی اکثر فعالان بازار، متاسفانه نشانه‌ای از تزریق 5000 میلیارد تومان در بازار سرمایه رویت نمی‌شود و ساز و کار صندوق شفاف نیست تا جایی که یکی از مسئولان سازمان بورس از تغییر ساختار صندوق توسعه خبر داده است.

کارشناسان معتقدند نباید انتظار داشت که با ورود این مبلغ به بورس یکباره همه نمادها مثبت شده و بورس به وضعیت مطلوبی برگردد زیرا همچنان ابهامات زیادی در بورس وجود دارد. البته اگر این مبلغ به بازار تزریق می‌شد، دیگر مدیر عامل شرکت بورس مهم ترین مشکل بازار را کمبود نقدینگی ذکر نمی کرد و بازار هم به روند منفی خود شدت نمی داد ولی این مهم با ایجاد صندوق توسعه محقق نشد و خوش بینی سهامداران به نا امیدی تبدیل شد.

به این ترتیب در صورتی که تزریق منابع مالی جدید به بورس رخ ندهد و ابهامات موجود در صنایع برطرف نشود، به نظر می‌رسد باید شاهد افت‌های سنگین‌تر در بازار سرمایه و خروج بیشتر سهامداران باشیم زیرا این روزها بازار سرمایه با رخوت و کسادی مواجه است و این رخوت در روند معاملات، قیمت‌ها و حتی در انتظارات سرمایه‌گذاران خود را نشان می‌دهد.

از سوی دیگر بازار درانتظار تعیین تکلیف درخصوص ابهامات موجود شرایط اقتصادی ناشی از هدفمندی یارانه‌ها و شرایط سیاسی در مذاکرات ژنو به سر می‌برد و چنانچه شرایط طبق انتظارات بازار پیش نرود، نمی‌توان انتظار رشد را برای بازار متصور بود. این در حالی است که تسریع در تصمیم‌گیری‌ها و از بین رفتن تعلل در سیاست‌گذاری‌ها می‌تواند شکلی از بهبود را به بازارها از جمله بازار سهام باز گرداند.

در این شرایط نیز سهامداران تالار شیشه ای از اوضاع بورس ناراضی بوده و مدام از یکدیگر سوال می کنند که چرا مدیران اقتصادی دولت به صورت پراکنده، ناهماهنگ و منفعل عمل کرده و چرا قادر نیستند یک بازار سرمایه نیمه کارا داشته باشند و امنیت و سودآوری سرمایه‌گذاری را علی رغم وعده ها برآورده کنند؟