مش غضنفر و روزه خواری در ملأعام

قدس آنلاین: دیروز صبح که دَهَنِ روزه داشتُم مِرفتُم سَرِ کارُم، تو ایسگایِ اُتوربوس که واستاده بودُم دیدُم یَک جِوونه آمد جِفتُم واستاد که به یَک دستِش سیگارِ روشنِش بودُ به دستِ دِگَشَم یَک شیشه نوشابه.

یَرِگه بُدون ایکه یَک خُردویَم حرمتِ ای ماه مبارک رِ نِگَر دِره، جولو چشمِ مردمی که روزه داشتن هم سیگار مِکِشیدُ هَم نوشابه مُخورد. مو که بُخاطر ای کارِ نامَقبولِش اعصابُم داغون رَفت، بِزِش گفتُم جونُم مرگ رِفته! مَگِر نِمِدِنی ماه رمضونه؟ مَگِر هنوز بِچّه خُردویی که روزه بِزِت واجب نرفته؟ گفتِگ مو نِمِتِنُم روزه بیگیرُم. گفتُم اَوَلَندِش که اَزو قَتِّ درازِت ملومه دُرُغ مِگیُ سالمیُ مِتِنی روزه بیگیری فِقط زورِت میه. دُیُّمَندِش گیرُم که ناخوش بِشیُ دکتر بِزِت گفته بِشه نبایِست روزه بیگیری، وازَم دلیل نِمِره که تو ملاعام روزه خواری کنی. گورِ مرگِت برو تو یَک سولاخی بیشین هرچی مِخِی کوفت کن، بعد وَخِز بیا بیرون.
حالا مویِ مش غضنفر موندُم بِرِیچی ای روزه خوارا ایقذَر پَخمه یَن که فرق بینِ هنرایِ هفتگانه رِ با گناهُ نافرمونیِ خدا نِمِدِنَن بِرِیکه عوضِ ایکه از روزه خوردَنِشا خجالت بِکیشنُ بِرِیکه دِرَن ای گناه گُنده ِر انجام مِدَن بِرَن یَک گوشه قایِم بِرَن که کسی نبینَشا، فِکِر مُکُنَن دِرَن یَک نقاشیِ مَقبول مِکیشن یا یَک آهنگِ باحال مِسازن یا یَک نِمایشِ خَفَن اجرا مُکُنن که با افتخار جولو دیدِ مردم انجامِش مِدَن.