به گزارش پارسینه، تحقیق 130 صفحه ای که «سیر قهقرایی مطبوعات روزانه» نام دارد را تیمی به سرپرستی آندرئاس فوگل، پرفسور امور ارتباطات به سفارش بنیاد فریدریش ابرت انجام داده است. بنیاد فریدریش ابرت بزرگترین تینک تنک (اندیشکده) وابسته به حزب سوسیال دمکرات آلمان است.

گزارش می گوید که کاهش قدرت خرید مردم نقش عمده ای در افول یادشده دارد. علاوه بر این مطبوعاتی که عرضه می شوند تناسبی با تغییرات شگرف دهه های اخیر در ساختار خانواده ندارند:

«در حالی که در خانواده های چند نفری هر بخش از روزنامه های متعارف پاسخگوی نیازهای این یا آن فرد خانواده بود و آبونه آن را به صرفه می کرد، در خانواده های کوچک شده و عمدتا مجردی این امر موضوعیتی ندارد و بهایی که برای بخش عمده ای از صفحات روزنامه پرداخته می شود بی مورد تلقی می شود.

این خطر که محتوای روزنامه با خواست شخصی خانواده های اتمیزه شده تطابق نداشته باشد به لحاظ آماری هم ابعاد قابل اعتنایی گرفته است که در داده های ناشران روزنامه ها و محققان مناسبات جامعه و مطبوعات به خوبی قابل رویت است».

گزارش سپس به افزایش جابه جایی جمعیت به دلایل کاری و شغلی اشاره می کند که جوانان مجرد سهم عمده را در آنها دارند و برای بخش بزرگی از آنها دشوار است که خرید و خواندن یک روزنامه را در روال عادی زندگی خود ادغام کنند.

البته در میان این بخش ها لزوما قدرت خرید مشکل اصلی نیست، زیرا آنها به راحتی پول برای گوشی هوشمند هزینه می کنند. این گوشی البته در وجه عمده نه برای استفاده از رسانه ها که برای ارتباط با دوستان به صورت فردی یا در شبکه های اجتماعی است.

گزارش در ادامه سیر کاهنده تیراژ روزنامه ها از سال 1990 را علاوه بر دلایل یادشده به مسائل زیر هم برمی گرداند:

*کمتر یا غیرسیاسی شدن فضای جامعه و سرخوردگی از سیاست های مشابه شده احزاب

*پناه بردن به حوزه زندگی خصوصی و سر در لاک خود کردن،

*جهت گیری مصراف گرایانه جامعه که اولویت هایی غیر از روزنامه ها را وارد سبد کالای خانواده ها کرده،

*تغییر و تحولات در فضای رسانه ای که از جمله در شکل رواج تلویزیون های خصوصی و سرگرمی بیشتر برای اهالی تجلی پیدا کرده

*فردیت فزاینده در جامعه و متنوع شدن سبک های زندگی ...

این تحقیق، پاسخگویی به این شرایط جدید را در گرو متنوع کردن محصولات روزنامه ای و جهت مند کردن آن به سوی ارضای نیازهای متنوع شده افراد جامعه می داند.

بنا بر گزارش این تنوع در عرصه آنلاین هم قابل ارائه است، ولی آنلاین هم به نوبه خود محدودیت هایی دارد که می توانند به سود نشریات چاپی بهینه شده عمل کنند: همه قدرت خرید یا امکان عملی استفاده از تبلت در روز را ندارند و خواندن متن های بلند در تبلت یا اسمارت فوت هم آسان نیست. همین حالا هم آمارها نشان می دهند که تنها 10 تا 12 درصد مردم از آنلاین برای دسترسی و خواندن رسانه ها (نه اخبار جاری، بلکه تحلیل و تفسیر و یادداشت و آموزش و ...) استفاده می کنند.