وی ادامه داد: از تیراژ پایین کتاب‌ها گرفته تا زبان فارسی که هویت ملی ماست دست‌خوش تغییراتی شده و زنگی را به صدا درآورده است که اگر به تلاش ادامه ندهیم فرهنگ و هنر قزوین، این کهن دیار شاعران و هنرمندان روبه نابودی می‌رود.

مشاور فرهنگی استاندار قزوین در خصوص تیراژ کتاب عنوان کرد: در کشور 75 میلیونی ما تیراژ کتاب به 100 نسخه رسیده؛ در صورتی که آمار بی‌سوادی 13 درصد است و با آمار 40 درصدی قبل از انقلاب اسلامی فاصله زیادی دارد.

حضرتی‌ها با اشاره به ارزش و اهمیت زبان فارسی بیان کرد: به گفته رهبر معظم انقلاب اسلامی زبان فارسی تمام هویت ملی و شعر ثروت ملی ماست.

مشاور فرهنگی استاندار قزوین اضافه کرد: زبان فارسی در روزگار ما به جایی رسیده که دست‌خوش برخی از سریال‌های طنز شده است و شعر ما روزگار مناسبی ندارد.

وی اضافه کرد: ما در زمینه شعر و ادبیات، توانمند و حتی ثروتمند هستیم اما زمانی که از آن استفاده نشود و بهایی برای این میراث قائل نباشند ناگزیریم به سوی دیگران دست دراز کنیم.

مشاور فرهنگی استاندار قزوین ادامه داد: باید بپذیریم که زمینه‌های تهاجم فرهنگی در قزوین به عینیت درآمده و گسست فرهنگی بین نسل‌ها ایجاد شده است که اگر به ادبیات ما و نمایش و فیلم‌نامه‌ها توجه صورت گیرد و این سهل‌انگاری‌های ناخواسته جبران شود زنگ خطر برای هنر قزوین پایان می‌یابد.

حضرتی‌ها خاطرنشان کرد: فرهنگ به معنی آیین آیینگی است و کسی که در فرهنگ قدم می‌گذارد باید آیینه‌کردار باشد.

مشاور فرهنگی استاندار قزوین نقدپذیری را از خصایص لازم مدیران دانست و عنوان کرد: نقد باید عیار داشته باشد و ما از آن بی‌نیاز نیستیم؛ پس باید پیوسته خود را محک بزنیم و به این مسئله توجه کنیم که ادعاهای ما چه اندازه با عمل ما سازگار است.

وی اظهار کرد: به گفته امام علی(ع) بین حق و باطل چهار انگشت فاصله وجود دارد و از همین رو باید فاصله بین ادعا و عمل را کم کنیم.

مشاور فرهنگی استاندار قزوین در ادامه بیان کرد: باید گوش ما، چشم باشد تا این نقدها را ببیند و به آن‌ها گوش فرا دهد.

حضرتی‌ها با اشاره به یکی از اشعار بیدل دهلوی که مصداق وضعیت امروز فرهنگ جامعه ماست، عنوان کرد: آخرین حرف انسان غریق دستی است که از آب بیرون می‌ماند و در حکم فریاد بی‌صداست که باید آن را دید.

مشاور فرهنگی استاندار قزوین در پایان تأکید کرد: نباید بگذاریم ادبیات ما و هنر و فرهنگ قزوین غریق در همان دریایی شود که با سهل‌انگاری‌های ناخواسته و کم‌توجهی مسئولان و حتی هنردوستان به وجود آمده است؛ بلکه باید برای این فریاد بی‌صدا دستی برآریم.