ˈمحسن سلیمانیˈ شامگاه پنجشنبه در حاشیه نشست هم اندیشی سازمانهای مردم نهاد زیست محیطی استان اصفهان در گفت و گو با ایرنا اظهار کرد: بخش عمده مسائل مبتلابه تالابهای ایران بخاطر الگوی توسعه ناپایداری است که در حاشیه تالابهای کشور شکل گرفته است.

وی اضافه کرد: بخشی از این الگو ناشی از مدیریت ناصحیح اعمال شده در حوزه زنجیره این تالابهاست که بر پایه یک نگاه صرفا توسعه محور شکل گرفته، بدون اینکه به حفظ محیط زیست و حفظ کیفیت زندگی انسانهای واقع در حاشیه تالابها و خدمات و کارکردهایی که تالابها در اختیار جوامع انسانی قرار می دهد، توجه شود.

سلیمانی هشدار داد: با از بین رفتن تالابها خیلی از این خدمات و کارکردها نیز از بین رفته که اثراتش را در زندگی روزمره مردم شاهدیم که نمونه اش از بین رفتن مشاغل و معیشت های وابسته به تالابها نظیر بخش کشاورزی، دامداری و صیادی است.

مدیر ملی طرح حفاظت از تالابهای ایران گفت: اکنون معیشت ۷۰ هزار خانوار وابسته به تالاب هامون در زابل یا معیشت ۱۲ هزار نفر وابسته به تالاب شادگان و هورالعظیم در خوزستان از بین رفته است. وی موضوع مهم مورد توجه دولت و سازمان حفاظت محیط زیست را تغییر الگوی توسعه در حوضه آبریز تالابها به گونه ای دانست که منجر به حفاظت و بهره برداری پایدار از تالابها شود .

وی توضیح داد: در این نگاه، جوامع علمی و سازمانهای غیردولتی در کنار دستگاه های دولتی متولی توسعه در حوضه های آبریز نقش بسیار مهمی ایفا می کنند.

سلیمانی اضافه کرد: این دو در فرایندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری برای تدوین و اجرای برنامه های مدیریتی تالابها نقش آفرینی می کنند. وی همچنین گفت: هم اکنون برای هشت تالاب کشور در حال برنامه ریزی مدیریتی هستیم.

مدیر ملی طرح حفاظت از تالابهای ایران در سخنرانی خود در نشست یاد شده نیز اعلام کرد: ما بر اثر فعالیتهای بی برنامه خود بهانه های شکل گیری تمدنی کشور را از بین می بریم در حالی که معمولا طبیعت خیلی نجیبانه به این فعالیتها پاسخ می دهد هرچند در درازمدت انتقام خود را از ما می گیرد.

سلیمانی از تالابها بعنوان یک سیستم هشدار سریع نام برد و گفت: وقتی تالاب گاوخونی در حال ازبین رفتن بود به ما هشدار می داد که شما منابع خود را بشکل بدی مدیریت می کنید اما به این هشدارها توجه نکردیم.

وی اظهار داشت: ما در یک کشو دارای اقلیم خشک زندگی می کنیم اما همیشه هم از بروز خشکسالی تعجب می کنیم و برای آن تدبیری نمی اندیشیم. به گفته سلیمانی، شایعترین تاثیر خشک شدن تالابها وجود ریزگردهایی است که تنفس ما را مشکل می کند.

طرح ملی حفاظت از تالابهای ایران یک طرح بین المللی است که در سال ۲۰۰۴ میلادی بین سازمان حفاظت محیط زیست و برنامه عمران ملل متحد(undp) و صندوق تسهیلات محیط زیست جهانی(gef) منعقد و اجرا شده است. نشست هم اندیشی سازمانهای مردم نهاد ریست محیطی استان اصفهان با حضور نمایندگان این سازمانها و نهادها و ادارات مرتبط با هدف جلب مشارکت مردمی و تعامل موثر بین سازمانهای مردم نهاد و تاکید بر بحران آب زاینده رود، خشک شدن تالاب بین المللی گاوخونی و ضرورت چاره اندیشی سریع و موثر در این زمینه برگزار شد.

تعداد سازمانهای مردم نهاد زیست محیطی در کشور ۴۸۵ و در اصفهان ۱۳ نهاد اعلام شده است. در این همایش چهار کارگاه تخصصی با موضوعات راهکارهای احیای زاینده رود، راهکارهای حل بحران آب در حوضه زاینده رود، نقش سازمانهای مردم نهاد و فعالان محیط زیست در احیای حوضه آبریز زاینده رود، منابع آبهای سطحی حوضه زاینده رود، حق زیست محیطی رودخانه و ارزش تالابها و انتقال تجربیاتی از احیای تالابهای کشور با حضور صاحبنظران برپا شد.