- تحلیل؛ این جنگ بازطراحی معماری خاورمیانه برای دهههای آینده است
- مرگ دیکتاتور مسخرهای که هرگز نفهمید پشت و روی زندگی کدام است
- نامه سرگشاده به عبدالله مهتدی و دیگر گروههای سیاسی کُرد
- دانشگاه؛ تصور میکرد میتواند صدای اعتراضات را در حمامی از خون خفه کند
- خامنهای درمانده چه تسلیم بشود و چه نشود، مثل صدام و قذافی باید برود
- تیر خلاص بهمثابه امضای حاکمیت؛ آخرین ابزار برای ساکت کردن صدای تاریخ
- فداکاری مردم ایران و اراده اسرائیل ما را به این لحظه تاریخی رسانده است
- انقلاب شیروخورشید؛ هر چه به ما تیر زدن، تبر زدن...، زخم نشد، جوانه شد
- نخست وزیر سابق فرانسه: همه باید تلاش کنند تا رژیم خامنهای به درک واصل شود
- فیلم؛ ویدئوی ارتش اسرائیل: حملات به پایگاههای بسیج در تهران آغاز شد
- اسرائیل از نمایندگان رژیم خواست لبنان را فورا ترک کنند؛ فرانسه به جنگ پیوست
- بمبافکنهای رادارگریز B-2 در آسمان ایران؛ گراهام: سقوط رژیم نزدیک است
- فیلم؛ ماموران موساد سالهاست که آقامجتبی را در بیت رهبری زیر نظر دارند!
- حمله آمریکا و اسرائیل به مراکز سرکوب در ایران آغاز شد؛ شدیدترین حملات در راه
- رژیم کنترل اوضاع را از دست داده؛ مراسم تابوتگردانی خامنهای به تعویق افتاد
- ایران؛ حیرت روسیه از هوش ترامپ! وزیر جنگ آمریکا: تازه شروع به شکار کردهایم
- هشدار وزیر دفاع اسرائیل به رهبر جدید جمهوری اسلامی؛ مواظب خودت باش!
- چرا باید در این شرایط حساس تمام قد از شاهزاده رضا پهلوی حمایت کرد
- چند تن از معترضانی که به اعدام محکوم شده اند زیر ۱۸ سال سن دارند
- روایتهای دردناک؛ مأموران برای بردن پیکر زخمی به داخل خانه هجوم آوردند
- این هموطن فداکار برای جلوگیری از آسیبدیدن نوجوانان به خیابان رفته بود
- کانون ایرانشناسی دانشگاه: ایران هرگز به پیش از ۱۹ دیماه بازنخواهد گشت
- چرا باید در این شرایط حساس تمام قد از شاهزاده رضا پهلوی حمایت کرد
- بمبافکنهای رادارگریز B-2 در آسمان ایران؛ گراهام: سقوط رژیم نزدیک است
- احتمال جانشینی مجتبی به جای پدرش همزمان با دستگیری پاسداران در قطر
- ترامپ: میخواهند مذاکره کنند اما دیگر دیر شده/اسرائیل: باید کار را تمام کنیم
- مرگ ناگهانی تهیهکننده سریال "تهران"؛ جسدش در اتاق هتلی در یونان کشف شد
- ترانه شروین؛ تقدیم به جانباختگان و قلبهای داغدار بازماندگان دیماه خونین
- ویدئوکلیپ دیدنی؛ شیر غران ایران به دنبال شکار موشعلی تا سپیده دم آزادی
- طرفداران ترامپ با تولید این ویدئوکلیپ خواهان حمله به بیت خامنهای شدند
- فیلم؛ خواننده اپرا که مجذوب موسیقی محلی ایران بود: ویدئو را ببینید
- نسخه بدون سانسور فیلمی که کارگردانان آن به اشاعه فساد متهم شدند
- سرود "ای ایران ای مرز پر گهر" ۸۰ ساله شد؛ ویدئو با صدای بنان
- نوبل ادبیات؛ نثر شاعرانهاش که شکنندگی زندگی انسان را آشکار میکند
- برادر بانوی ورزشکاری که حجاب را برداشت: بالهای خواهرم را چیدند!
- کاریکاتور اسرائیلی؛ حزبالله در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده است
- کاریکاتور؛ هر موقع این عصا را دست آقا دیدید یعنی بدجوری ترسیده
- کاریکاتور فعال ضد اسرائیلی: گنبد آهنین عربی برای حمایت از اسرائیل
ایرانپرسنیوز به هیچ گروه سیاسی وابسته نیست و از هیچ کجا حمایت مالی دریافت نمیکند.
شنبه، 25 مرداد ماه 1393 = 16-08 2014
وضعیت اسفبار تئاتر ایران: رو به موت
تئاتر كشور روزهاي عجيب و غريبي را ميگذراند؛ روزهاي پرحاشيهاي كه تا به حال همانندش را كسي به خاطر ندارد. از انتقادهاي اهالي تئاتر از هم تا حضور متعدد افراد نهچندان باسابقه بر صحنه تئاتر اتفاقات عجيب و غريب اين روزهاست. تئاتر اين روزها ديگر آن حالت افسونكننده خود را ندارد و مانند بچهاي سر راهي شده كه هر كسي كه از راه ميرسد، ضربهاي به بدن نحيف او ميزند.
شايد تئاتر كشور در چند ساله اخير از بحران كمبود مخاطب رهايي پيدا كرده و استقبال نسبي خوبي از نمايشهاي روي صحنه ميشود اما حالِ محتوايي نمايشها خوب نيست. آن تئاتر هنري كه زماني بازي در آن آرزوي هر بازيگري بود در حال مردن است. الان فقط در حال جان دادن است تا شايد دوباره همان نگاه حرفهاي به دور از كاسبي بر آن حاكم شود. با ديدن نمايشها بايد باور كنيم حال تئاتر اصلاً خوب نيست.
اگر يك تئاتربين حرفهاي باشيد و سري به سالنهاي اصلي تئاتر پايتخت- مجموعه تئاتر شهر و ايرانشهر- بزنيد، نكاتي عجيب و غريب شما را شگفتزده خواهد كرد. بازيگران تلويزيوني كه كوچكترين تجربه و سابقهاي در تئاتر ندارند، نمايش كار ميكنند، فوتباليستها و فيلمنامهنويساني كه چند سالي بيشتر نيست وارد حوزه نمايش شدهاند، نقشهاي اصلي ميگيرند، نامهايي كه هر چند ماه يكبار مدام در بروشور نمايشها به عنوان كارگردان و بازيگر تكرار ميشوند و ديگر خبري از آن متنها و نمايشنامههاي شاهكارشان نيست و پيشكسوتان بر مدار مأيوسكننده كلكل و درگيري با هم افتادهاند.
اولين سؤال در ميان بحبوحه مسائل عجيب و غريب تئاتري، حضور افراد بدون تجربه روي صحنه است كه حتي دانش اين كار را هم ندارند. چرا وقتي دانشگاههاي هنر سراسر كشور هر سال تعداد زيادي فارغالتحصيل دارند، هيچ جايي براي هيچكدام از اين فارغالتحصيلان پيدا نميشود و ناگهان فلان بازيگر كه در سريالهاي مناسبتي بازي متوسطي داشته در نمايشي حضور پيدا ميكند. چرا فلان فيلمنامهنويس و فوتباليست به واسطه رفاقتش با برخي فيلمنامهنويسان و كارگردانان روي صحنه حاضر شوند ولي آن جوان علاقهمند تحصيلكرده، هنوز در پيچ و خمهاي اوليه چند دقيقه بازي در يك نمايش بماند. روابط دستاندركاران عوامل نمايش انگار خيلي پيچيده و بسته شده كه هنرمندان گمنام كمتر اجازه ورود پيدا ميكنند. اين براي مخاطبان تئاتر فاجعه است كه مدت زماني بيشتر از يك ساعت را به تماشاي حركات خشك و آماتورگونه يك غيربازيگر بنشينند.
اين روزها وقتي وارد سالنهاي تئاتر ميشوي و با كساني كه تئاتر را به صورت حرفهاي دنبال ميكنند صحبت ميكني به اين موضوع ميرسي كه چرا فقط بايد نام چند نفر در سالنهاي اصلي شهر ديده شود؛ نامهايي كه نه به دليل قوت و قدرت كارشان، بلكه به خاطر روابطشان در پي تغيير و تحولات سياسي و مديران هنري كشور، پشت سر هم و بدون وقفه كارهاي نه چندان با كيفيت روي صحنه ميبرند. مگر تئاتر امروز كشور تنها به همين چند نام خلاصه ميشود كه راه براي ورود چهرههاي تازهنفس با قلم و ايدههاي نو وجود ندارد؟ چرا برخي نمايشنامهنويسان و كارگردانان جوان كه هنوز نامشان در ميان گوشها ناآشناست و فرد نامي پشتسرشان نيست براي اجرا در يك سالن با امكانات متوسط به در بسته ميخورند؟
وقتي نام افراد صاحبسرمايه را به عنوان تهيهكننده روي كاري ميبينيم، فكر ميكنيم عدهاي فقط براي كاسبيكردن، نمايش روي صحنه ميبرند. حالا كه مردم بيشتر به تماشاي نمايشها ميروند و بليتهاي گيشه زودتر فروخته ميشود، بسياري از تلويزيون و سينما براي درآمد بيشتر به تئاتر كوچ ميكنند و نتيجه اين كوچ، اين همه نمايش بدون محتوا و كيفيت در سالنهاي اصلي نمايش كشور ميشود.
همه مخاطبان تئاتر از اينكه وضعيت اقتصادي سازندگان تئاتر بهتر شود، خوشحال خواهند شد اما اين بهبود وضعيت اقتصادي به چه قيمتي تمام خواهد شد؟ آيا اين بهبود وضعيت اقتصادي به سود جريان حرفهاي تئاتر تمام شده يا به ضرر آن؟ و چرا زماني كه دغدغه اقتصادي بسياري از بابت فروش بليت و مسائل اقتصادي كم شده، كيفيت آثار روي صحنه تنزل پيدا كرده است؟
تئاتر چندين دهه است كه با همان وضعيت اقتصادي خراب گذشتهاش راه و رسالتش را ادامه داده و خودش را سرپا نگه داشته است. راه در پيش گرفته شده توسط افرادي كه فقط صحنه تئاتر را به عنوان يك ابزار اقتصادي نگاه ميكنند باعث اتفاقات ناخوشايندي در آينده اين حوزه خواهد شد. تئاتري كه پس از چند دهه مشكلات مالي افتان و خيزان راهش را ادامه داده و هيچگاه به زانو در نيامده ميتواند توسط افراد بدون دغدغه كاسب از رسالت اصلياش دور شود.
زنگ خطر تئاتر امروز، نه مسائل و مشكلات مالي، بلكه آثار سطحي و خالي از محتوا با بازي و كارگرداني كساني است كه ربط چنداني به اين رشته ندارند. حال تئاتر اين روزها بد است و ديدن نمايشها حال كسي را خوب نميكند. اگر به نمايشهايي كه از ابتداي امسال روي صحنه آمدهاند نگاه بيندازيد، جز چند نمايش معدود، آثار قابل قبولي را كه روح و ذات هنر تئاتر در آن جريان داشته باشد، نميبينيم.
