مشکل اصلاح‌ طلبان تبر نیست، دسته تبر است

هیات رئیسه شورا یک‌دست اصولگرا شد
مشکل اصلاح‌طلبان تبر نیست، دسته تبر است

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه شهری – اصولگراهای شورا وقتی مهدی چمران را به عنوان نامزد ریاست شورا معرفی کردند برای بسیاری از تحلیل‌گران سیاسی نشان از اعتماد اصولگرایان به رای آوردن گزینه منتخب‌اشان بود. باخت دوباره چمران مقابل مسجدجامعی هزینه سیاسی بسیاری روی دوش اصولگرایان می‌گذاشت و حتی حضور چمران برای دوره‌های بعد را دچار مشکل می‌کرد.

اصولگرایان شورا که 14 رای قعطی داشتند برای نشاندن گزینه‌اشان بر صندلی ریاست حداقل باید 2 رای دیگر جمع می‌کردند. آنها توانستند 4 رای دیگر بگیرند و با 18 رای اصلاح‌طلبان را شکست دهند. اما سوال بزرگ اصلاح‌طلبان این است که این‌بار چه کسی از اردوگاه‌اشان جدا شده ؟

«الهه راستگو» که با فهرست اصلاح‌طلبان وارد شورای شهر شد از همان روزهای آغاز خرج خود را از اصلاح‌طلبان جدا کرد و با رای به محمدباقر قالیباف نشان داد که دیگر در این فراکسیون جایی ندارد. با این حال راستگو در دور اول به مسجدجامعی رای داده بود که این بار با رای به چمران نشان داد دیگر تمایلی به بازگشت به اردوگاه اصلاح‌طلبان ندارد.

عباس جدیدی و حسین رضازاده شاید تاثیرگذارترین اعضای شورا در انتخابات‌ها هستند. تقریبا رای این 2 می‌تواند مسیر انتخاب‌ها را تغییر دهد. دور قبل هم این 2 عضو شورا به مسجدجامعی رای داده بودند اما رایزنی‌های گسترده و جلسه‌های متعدد اصولگرایان بالاخره کار خود را کرد و رای جدیدی و رضازاده هم به نفع چمران به گلدان ریخته شد.

عباس جدیدی در گفتگو با خبرنگاران علت این کار خود را مستقل بودن‌اش دانست و حسین رضازاده هم در گفتگو با CHN دلیل تغییر موضع خود را اینطور توضیح داد: « تنوع خوب است». هر چند به نظر نمی‌رسد علت واقعی تغییر موضع این 2 عضو شورا در یک سال همین دلایلی باشد که با خبرنگاران در میان می‌گذارند و جلسه‌های متعدد فراکسیون اصولگرایان و نزدیکان شهردار تهران در این تغییر رای بیشتر تاثیرگذار بوده است.

آنچه بیش از همه برای اصلاح‌طلبان «شگفت‌انگیز» بود ریزش یک رای دیگر از سبد رای‌هایشان بود. فراکسیون اصلاح‌طلبان از 14 عضو تشکیل می‌شد. در این میان الهه راستگو به رقیب آنها پیوسته و احمد دنیامالی هم در فهرست هر 2 گروه قرار داشت. رای دنیامالی به قالیباف در انتخاب شهردار چندان اصلاح‌طلبان را شگفت‌زده نکرد. چون به گفته اعضای اصلاح‌طلب شورا، دنیامالی از ابتدا گفته بود به قالیباف رای خواهد داد اما رای او به مسجدجامعی در دور اول انتخاب رئیس شورا می‌توانست نشانی از این باشد که این عضو شورا همچنان نظری با اصلاح‌طلبان دارد.

حالا یک رای از فراکسیون اصلاح‌طلبان کم شده است. برخی معتقدند این رای همان رای دنیامالی است که این بار به حساب اصولگرایان واریز شده است. اما برخی دیگر از اعضای فراکسیون اصلاح‌طلبان می‌گویند رای دنیامالی را دیده‌اند که به نفع مسجدجامعی بوده و از اینجا اختلاف‌ها شروع شد. هنوز دقایقی از رای‌گیری نگذشته بود که شکاف بین اصلاح‌طلبان عمیق‌تر از قبل شد. حالا این گروه سیاسی به دنبال آن عضوی است که این‌بار رای غیرتشکیلاتی داده و همین موضوع حسابی آشفته‌اشان کرده است.

همین موضوع باعث شد تا احمد حکیمی‌پور، رئیس فراکسیون اصلاح‌طلبان شورا بگوید « مشکل از تبر نیست، از دسته تبر است». تعبیر «دسته تبر» را این عضو شورا اینطور توضیح داد «وقتی می‌خواستند با تبر درختان جنگل را قطع کنند درختان گفتند ای داد بیداد دسته تبر از خودمان است و تیغه تبر که به تنهایی درخت را نمی‌برد».

قطعا جداشدن یکی دیگر از اعضای فراکسیون اصلاح‌طلبان منظور نظر رئیس این فراکسیون بود که برآشفته و عصبانی به نظر می‌رسید. او در پاسخ به CHN که آیا منظورش از «دسته تبر» جداشدگان از فراکسیون اصلاح‌طلبان است نام این کار را «جدایی» ندانست و برای آن نام دیگری انتخاب کرد: «خصلت‌های شخصی».

حکیمی‌پور از همراهان دیروز که امروز در بزنگاه رای‌گیری غیرتشکیلاتی رای می‌دهند خواست «برای این کار خود دلیل بیاورند که چرا اینطور رفتار می‌کنند»؟ با همه این گلایه‌ها هنوز به صورت دقیق مشخص نیست آن فردی که از درون اصلاح‌طلبان به مسجدجامعی رای نداد کیست؟

در این میان اصلاح‌طلبان فقط ریاست شورا را به اصولگرایان نباختند. نایب رئیس شورا، هر 2 منشی و سخنگوی شورای شهر تهران هم از میان اصولگرایان انتخاب شد تا به صورت رسمی دیگر اصلاح‌طلبان در رده‌های بالای مدیریت شهری جایگاهی نداشته باشند.

ساعتی بعد از انتخابات هیات رئیسه، اصلاح‌طلبان همچنان سردرگم و کم رمق در گفتگوهای درون راهروهای شورا به دنبال علت شکست‌اشان بودند. بعضی‌ها تلفن خود را خاموش کردند و از اتاق بیرون نیامدند. دیگران عصبانی و مغموم دنبال کشف عضوی بودند که رای نداده و در نهایت راهی اتاق محمد حقانی شدند تا شاید برای آینده نامعلومی که در پیش دارند تصمیم‌گیری کنند.