شهریار پورآذین در گفت‌وگو با ایسنا، درباره‌ی امکان جایگزینی شبکه‌های اجتماعی فضای مجازی با مشابه این شبکه‌ها که در داخل کشور طراحی شده‌اند، تصریح کرد: در این مورد باید در نظر داشت شبکه‌های اجتماعی بین‌المللی برای ذخیره اطلاعات مردم دنیا حافظه‌ای را دارند که حجم کامپیوترهای آن به اندازه چندین سوله بزرگ زمین فوتبال است.

وی اظهار کرد: اگر شبکه‌های داخل کشور بتوانند این وسعت از حافظه ذخیره اطلاعات را در داخل ایجاد کنند این شبکه‌ها می‌توانند جایگزین شوند، در غیر این صورت با وجود سرعت پایین پاسخگویی به خواسته‌های کاربران افراد بار دیگر به سراغ شبکه‌های اجتماعی غیرداخلی خواهند رفت.

او با اشاره به این‌که متخصصانی که پروتکل‌های شبکه‌های اینترنتی را طراحی می‌کنند از فناوری خاصی بهره‌مند می‌شوند که این شبکه‌ها قابل شناسایی و فیلتر‌ شدن نباشد، اظهار کرد: برای مثال یکی از این برنامه‌ها از سوی شخصی طراحی شده است که در زمینه‌ی مخفی‌ کردن اطلاعات اینترنتی صاحب‌نام است؛ بنابراین فیلتر‌ کردن شبکه‌هایی از این دست نیازمند سیستم‌های تخصصی و فرآیند دشواری است.

این متخصص امنیت شبکه با اشاره به این‌که فیلتر کردن برخی از شبکه‌های اجتماعی در فرصتی کوتاه باعث صدمه به بخش‌های متکی به ICT می‌شود، گفت: با توجه به این‌که برای بسیاری از شبکه‌های اینترنتی پروتکل‌های پیچیده‌ای نوشته شده است، فیلتر‌ کردن آنها باعث می‌شود اطلاعاتی که قرار نیست فیلتر‌ شوند نیز قابل دسترسی نباشند.

وی افزود: به دلیل سختی فیلتر‌ کردن اینگونه شبکه‌ها، چاره‌ای جز این وجود ندارد که با مسدود‌ کردن محتوا در آنها اطلاعاتی را که مشکوک نیز هست غیرقابل دسترسی کنیم که این امر در نهایت به نارضایتی کاربران منجر می‌شود.

این متخصص امنیت شبکه با بیان این‌که بعضی از شبکه‌های اینترنتی در کنار مشکلات امنیتی و اخلاقی ممکن است از نظر تجاری برای یک کشور مضر باشند، تصریح کرد: برای مثال بعضی از این شبکه‌ها قابلیت جابه‌جا کردن خطوط ارتباطی مخابراتی را دارند و یا می‌توانند به مسائل تجاری کشور میزبان صدمه وارد کنند.

پور‌آذین خاطر نشان کرد: پروتکل‌هایی که برای چنین شبکه‌های اینترنتی تهیه می‌شود به گونه‌ای است که اطلاعات و داده‌ها را به صورت رمزگذاری‌ شده عبور می‌دهند و به همین دلیل اگر مانع از عبور این اطلاعات بشویم، معلوم نیست که کدام اطلاعات را فیلتر‌ کرده‌ایم.

این متخصص امنیت شبکه با بیان این‌که کشور‌های مرکز سازنده‌ی چنین برنامه‌هایی اغلب خود قابلیت بررسی مکالمات و مبادلات روی شبکه‌های اینترنتی و همچنین اعمال فیلتر‌ینگ روی آن را دارند، اظهار کرد: اگر کشوری تشخیص دهد که یکی از شبکه‌های ارتباطی اینترنتی به مخابرات، صنعت، اخلاق و یا امنیت آن کشور ضرر می‌زند، گاه چاره‌ای جز این ندارد که با کشور طراح از راه دوستی وارد شده و از آن کشور بخواهد که شبکه مزبور را مسدود کند که این امر باعث می‌شود حاکمیت کشور‌ها در مسائل داخلی نادیده گرفته شود.