در این مقاله نویسنده حکومت جمهوری اسلامی را مسؤول پیدایش این سازمان تروریستی معرفی میکند و سپس می افزاید که تفاوتی فاحش میان نقطه نظرات حاکمان کشورهای عرب خلیج فارس و مردمان این منطقه در مورد داعش وجود دارد. درحالیکه دولت های منطقه داعش را یک خطر حیاتی (existential) برای خود و منطقه معرفی می کنند اغلب شهروندان این کشورها برعکس پشتیبان این سازمان هستند و آن را برای ایجاد توازن در منطقه ضروری می دانند. همچنین در حالیکه پاره ای از ساکنان کشورهای حاشیه خلیج فارس مدعی هستند داعش هیچگونه ارتباطی با اسلام ندارد هرچند بخش بیشتری آن را مظهر اسلام ناب می شناسند. این گروه که اغلب ساکنان عربستان هستند داعش را به عنوان یک سازمان تروریستی یا دشمن نمی شناسند و این درحالی است که پادشاه عربستان ملک عبدالله بن عبدالعزیز اعلام کرده است که جنگ علیه داعش از اهمیت بسیاری برخوردار است. همزمان بخش بزرگی از مردم عربستان و پاره ای از موؤسسات رسمی این کشور نه تنها داعش را یک سازمان تروریستی نمی شناسند بلکه وجود آن را برای رویارویی با فعالیت های جمهوری اسلامی در منطقه ضرروی می دانند.

نویسنده این مقاله معتقد است که رقابت میان این دو نقطه نظر، محاسبات و برنامه ریزی های اوباما در مورد چگونگی مقابله با داعش را متزلزل کرده است و از این رو در مورد اوباما و تصمیم های او چندان اعتمادی در این محافل وجود ندارد و آن ها در مورد جدی بودن او(اوباما) و یا در میان معرکه دوباره عقب نشینی نکردنش شک بسیار دارند. این درحالی است که نویسنده مقاله معتقد است برای موفقیت در مبارزه علیه داعش بسیج عمومی همه کشورها از واشینگتن تا مسکو و همه مردم منطقه ضروری به نظر می رسد. وی می نویسد کارشکنی و سرسختی در این مورد تنها به روسیه و رژیم تهران ختم نمی شود زیرا حتی در عراق نیز هستند کسانی که در رویارویی با داعش کوتاه می آیند زیرا وجود این گروه تروریستی را برای مقابله با عوامل جمهوری اسلامی در عراق ضروری می دانند.

نویسنده مقاله معتقد است بسیاری از سُنی های عراق داعش را به منزله گلوله ای در تفنگ خود می دانند که در تقابل با زیاده روی های شیعیان از این وسیله می توان استفاده کرد. از این رو این دسته از سُنی ها برای مبارزه با داعش آمادگی ندارند زیرا می خواهند از آن برای بازیابی بخشی از قدرت از دسته رفته خود در عراق استفاده کنند. این بخش از سُنی های عراق در این مسیر خطرناک باقی خواهند ماند هرچند با تحمل مخاطرات احتمالی آن. پاره ای از شخصیت ها در میان این گروه از "حاشیه نشین ها" می دانند که بدون مشارکت آن ها مبارزه با داعش موفق نخواهد شد. آن ها به آمریکا اعتماد ندارند زیرا یکبار از سوی آمریکا فریب خورده اند و پس از همکاری با آمریکایی ها علیه القاعده در عراق، آمریکا آن ها را رها کرد و در نتیجه در دوران حکومت دست نشانده المالکی که زیر نفوذ ایران و مورد حمایت آمریکا بود، مورد کینه توزی، ظلم و اجحاف فراوان قرار گرفتند.

در تائید نقطه نظرات خود، نویسنده مقاله به کنفرانسی اشاره می کند که هفته گذشته در ریاض تشکیل شد. مدیریت این کنفرانس بر عهده بخش مطالعات وزارت خارجه عربستان سعودی بود و بانو راغده درغام نیز شخصاً در این کنفرانس شرکت داشته است. مطالب مورد بحث در این نشست میتواند نمونه مفیدی باشد از جو حاکم در منطقه. شرکت کنندگان در این کنفرانس بی پرده اقدامات پرزیدنت اوباما را مورد انتقاد قرار داده اند. به روایت نویسنده مقاله، یکی از شرکت کنندگان در این کنفرانس خطاب به اوباما گفته است "بیش از این خون جوانان سُنی را به سود شیعیان منطقه جاری نکن، متحدانت را جمع کن و دور شو! به ما نگو جنگ با داعش به خاطر ماست". دیگر شرکت کنندگان در این نشست "نیمه رسمی" نیزاحساسات مشابهی را در مورد آمریکا و ایران نشان داده اند.

حتی شخص نویسنده معتقد است که داعش در عراق معادله را علیه ایران متوازن کرده است. داعش توحش را با توحش پاسخ می دهد. نویسنده با ملاحظهُ جمیع جوانب نتیجه گیری می کند که اگر چه داعش توانسته است در برابر زیاده خواهی های رژیم تهران مانعی سخت و خطرناک عرضه کند اما در درازمدت کشورهای منطقه نیز نخواهند توانست در کنار داعش به آسودگی زندگی کنند. اسلام سیاسی و افراطی مانعی خواهد بود در مسیر پیشرفت و بهبود جوامع کشورهای عرب منطقه . با این نتیجه گیری در مورد داعش مسؤول برگزاری این کنفرانس محور مورد بحث را به دیگر مسائل منطقه منتقل کرده است.

به احتمال زیاد رویاروئی جهانی با داعش مسائلی را در مورد تروریسم در منطقه ورابطه آن با جمهوری اسلامی مطرح خواهد ساخت که موجب بروز تناقضات آشکار و اجتناب ناپذیردرگذشته وحال جمهوری اسلامی خواهد شد. رژیمی که هنوز تقویت وتامین مالی انواع سازمانهای تروریستی را جزئی از وظائف "انقلابی" خود می داند نخواهد توانست برای همیسشه هم "رفیق دزد باشد وهم شریک قافله!"