دو ماه و نیم است که از دستگیری مجدد محمدرضا پورشجری وبلاگ نویس منتقد حکومت ایران می‌گذرد؛ دستگیری‌ای که بیشتر شبیه به آدم ربایی بود.

میترا پورشجری فرزند این زندانی سیاسی به سحام نیوز می‌گوید: دراین مدت از سوی نیروهای امنیتی و حکومتی فشارهای زیادی برپدر و خانواده‌ام وارد شد، هم‌چنین این‌که در١۵ آذر اعضای خانواده ما را به اطلاعات فراخواندند و چندین ساعت مورد بازجویی قرار دادند، درنتیجه اقوام ما طوری تهدید و ترسانده شدند که ناخواسته ارتباط شان را با پدر زندانی ام، و هم‌چنین خود من به‌کلی قطع کردند، و درحال حاضر دیگر کسی به ملاقات پدرم نمی‌رود.

وی افزود: درادامه فشارهای امنیتی چند روز پیش درتاریخ ٢٢ آذر پدرم که از مشکلات شدید قلبی رنج می‌برد دچار حمله قلبی شد و به بهداری ندامت‌گاه مرکزی منتقل گردید، ولی همانند دوران چهارسال قبل زندان از درمان موثر و رسیدگی لازم محروم ماند.

خانم پورشجری در ادامه به سحام گفت: من، و خانواده ام هنوز در شوک دستگیری مجدد پدرم هستیم، و تصورمان این است که هدف از دستگیری مجدد او، و پرونده سازی و اتهامات جعلی صرفا درجهت از بین بردن و حذف فیزیکی‌اش با توجه به بیماری‌های جسمی حاد قلبی و کلیوی است.

فرزند این زندانی سیاسی گفت: پدرم، محمدرضا پورشجری با نام مستعار سیامک مهر، وبلاگ نویس ۵۴ ساله ای است که پس از پایان دوران محکومیت ۴ ساله خود با اتهامات اقدام علیه امنیت کشور، توهین به رهبر و توهین به مقدسات ازطریق درج عقاید و نظرخود در وبلاگ شخصی در اول شهریورماه جاری از زندان آزاد شد، او که هشت‌ماه اول دستگیری را در انفرادی سپاه و زیر شکنجه‌های شدید روحی و جسمی گذراند، دوسال و نیم انتهایی خود حبس خود را به زندان ندامت‌گاه مرکزی کرج – که فاقد بند سیاسی و مخصوص جرایم خاص و اشراراست – تبعید شد و فشارها و شکنجه‌های روحی – جسمی، او را مبتلا به بیماری‌های هم‌چون ورم پروستات، سنگ کلیه، خون‌ریزی معده، قند خون بالا و مشکلات بینایی و چندین سکته قلبی کرد. درهمان ایام مجوزعمل قلب باز وعدم تحمل کیفر با تایید پزشک قانونی زندان و متخصصین را هم اخذ شد، ولی درتمام مدت زندان از درمان پزشکی محروم بود، تا این‌که با توجه به پایان دوره محکومیت و فشارهای بین المللی از زندان آزاد گردید.

خانم پورشجری به سحام می‌گوید: پدرم پس از آزادی از آن‌جایی که بیم دستگیری مجدد خود را داشت، اقدام به گرفتن گذرنامه و خروج ازکشورکرد که به‌جای تحویل گذرنامه به او، طی بازجویی‌های مکرر پیشنهاد درمان را به وی دادند. این در حالی‌ست که در زمانی که پدرم در زندان بود، مسئولین مربوطه از انجام اقدامات درمانی برای به دست آوردن سلامت‌اش خودداری کردند. به‌دلیل عدم اعتماد و صداقت در این پیشنهاد، پدرم حاضر به قبول آن نشد تا این‌که ٣٨ روز پس از آزادی در سفر، ٨ مامورامنیتی با کشیدن اسلحه و تهدید به تیراندازی و بدون حکم جلب، پدرم را دستگیر، و ٢٩ روز دراطلاعات ارومیه و زندان رجایی شهر کرج زندانی کردند. پدرم هم اکنون درانتظار روز دادگاه است و درشرایط روحی و جسمی بسیار وخیمی به سر می برد.

میترا پورشجری در ادامه افزود: پدرم می‌گوید دراین مدت به عمق نفرت و دشمنی حکومت با خود و فعالان سیاسی-عقیدتی پی بردم، چرا که چندین بار در اداره اطلاعات ارومیه مرا به مرگ تهدید کردند و بازجو گفته بود که اگر می‌توانستیم به‌طور مجزا تو را همین جا محاکمه کرده و قطعا اعدامت می‌کردیم. پدرم گفته است که دراطلاعات سپاه زندان رجایی شهر، بازجو می‌گوید مطمئن باش تو سر سالم به گور نخواهی برد.

میترا پورشجری که خود از فعالان حقوق بشر است در همین رابطه به سحام می‌گوید: دراین مدت پدرم را به اتهامی نظیرارتباط با «احمدشهید» گزارش‌گر ویژه حقوق بشر در امورایران و افرادی که به آن ها عوامل ضد انقلاب گفته می‌شود و هم‌چنین اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام، محکوم کردند، که عملا انجام این‌ همه اقدام درمدت ٣٨ روز پس از آزادی غیرممکن است، و نشان از پرونده سازی واهی نیروهای اطلاعات جمهوری اسلامی برعلیه یک شهروند ایرانی و دل‌سوز دارد.

خانم پورشجری با ابراز نگرانی از وخامت سلامت جسمانی پدرش می‌گوید: این بار شرایط زندان پدرم سخت تر از دوران قبل است. همه ما به‌شدت نگران سلامتی جسمی، وضعیت سخت روانی و بلاتکلیفی او درندامت‌گاه مرکزی کرج هستیم. پدرم بی‌گناه دستگیرشده است. جمهوری اسلامی مسئول انجام همه اتفاقات و جنایاتی است که درحق پدرم روا می دارند. حدود ۵ سال است که حکومت حق مسلم زندگی کردن برای پدرم و خانواده مان را از ما گرفته است. خصوصا این‌که آن‌ها زندگی پدرم را اسیر و در زندان به گروگان گرفته اند. سوآل من از آزادی‌خواهان ایران و جهان این است که از این همه ظلم و ستم جمهوری اسلامی به کجا داد ستانیم، به کجا پناه ببریم؟