قبل از هر چیز باید عرض کنم اصلی ترین وظیفه شما ایجاد تسهیلات و حمایت از هنرمندان است ، برای حضور فعالانه هنری شان ، و نه خط و نشان کشیدن برای ایشان . شما در جایگاهی نیستید که برای استاد بزرگی چون شجریان شرط و شروط قرار دهید .

شجریان سرمایه هنری این کشور است ومتعلق به مردم و قرار نیست برای این رابطه عمیق عاطفی و عاشقانه بین یک هنرمند و دوستدارانش شما چارچوب تعریف نمایید .

به نظر میرسد تدبیر در وزارت ارشاد کم کم خودش را نشان میدهد .

فرموده اید: " شجریان در دهه دوم انقلاب از مردم و نظام فاصله گرفت." این اشتباه بزرگ از جانب کسانی که سخنگوی تدبیر محوری و امید واری هستند بسیار بعید است . شجریان با مردم بوده و هست و طبیعی است کسانی که خود را نظام تصور میکنند و سالهاست از مردم روی برگردانده اند چنین فاصله ای را احساس کنند . با بی تدبیری تمام گفته اید: " راه بازگشت به عرصه هنر نیز برای امثال شجریان باز است به شرطی که متعهدانه به هنر ایرانی ـ‌ اسلامی خدمت کند و منتقد شدید نباشد ." تعهد هنری شجریان بر هیچکس پوشیده نیست و خدمات او به موسیقی ایرانی غیر قابل انکار است . اگر به زعم شما چنین نباشد که فاتحه هنر موسیقی را باید خواند .

شجریان آبروی هنر موسیقی ایرانی است . شجریان حضور آگاهانه خود را در عرصه هنر حفظ نموده و به پاس حمایت های مردم متقابلا از ایشان پشتیبانی کرده است و گویا این رابطه منطقی خوشایند شما نبوده است .

خطای شدید ، بیعدالتی شدید و ظلم شدید ، انتقاد شدید میطلبد . هنرمندان زبان گویای مردمند و باید که از هنرشان برای احقاق حقوق مردم تلاش کنند و احدی حق ندارد ایشان را در این رسالت محدود نماید .

تا کنون ، بنا بر اظهار مسئولین وزارت ارشاد ، کمی باور کرده بودم که دلیل محدود شدنم و سلب آزادی ام در انجام فعالیت های هنری دستورات صادر شده از بالاست و اعطای مجوز به من از دست وزارت ارشاد خارج است ولی با این موضع گیری در مقابل اعتبار موسیقی ایرانی دیگر برایم روشن و واضح است که وزارت ارشاد خود با این موضع گیری ها همسو میباشد و این همسویی در اظهارات شما کاملا مشهود است .

برای وزارت ارشاد و بطور کلی برای دولت تدبیر و امید متاسفم که در عمل بدون تدبیر اقدام میکنند و بجای جلب رضایت مردم در صدد جلب رضایت صاحبان قدرتی میباشند که همواره مردم و خواسته هایشان را ندیده اند .