با این حال چین و روسیه – اعضای دائم شورای امنیت که حق وتو دارند- با این گونه اقدامات مخالف هستند و به همین دلیل بحث بر سر این مسائل به جایی نرسیده است. اما حداقل انجام بحث در این رابطه، براساس گفته سامانتا پاور، نماینده ایالات متحده در سازمان ملل، همانند نور درخشانی است که می تواند عملکرد حقوق بشر کره شمالی را مشخص کند. کشورهای مختلفی در سراسر جهان عملکرد بدی در زمینه حقوق بشر دارند. بعضی از آنها اقدام به حملات سایبری می کنند. تعداد کمی از آنها به دنبال برنامه هسته ای هستند. اما به ندرت یک کشور همانند کره شمالی به دنبال تمام این موارد است.

اما زمان تغییر کرده است. هرکسی که از چین بازدید کرده است می داند که چین در نهایت – بنا به دلایل خودش – از ارجاع پرونده کره شمالی به دادگاه جنایی بین الملل جلوگیری می کند. آنها با رفتارشان موجب شکل گرفتن اقدامات دولت مقابل می شوند. در قسمتی از جهان که سیاست به طور شدیدی بستگی به نمادها دارد، چین از کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی که در سال 2012 روی کار آمده است، برای سفر به پکن دعوت نکرده است و به نظر نمی رسد که به این زودی ها این کار را انجام دهد.

توضیحی که مقامات چین درباره این مسئله عنوان می کنند این است که زمان مناسب نیست. توضیحی که به وضوح قابل تفسیر و تغییر دادن است. در حاضر به نظر می رسد که چین از تحت فشار قرار دادن کیم خودداری می کند. وقتی کیم قدرت را به دست آورد، به سرعت ایالات متحده را تهدید به جنگ کرد. وی ژنرال ها را در زیر نقشه ای که موشک ها آمریکای شمالی را هدف قرار داده بودند، جمع کرده بود. اما کیم در نهایت راه دیگری برای نشان دادن رهبری خودش انتخاب کرد: شوهر عمه اش (عامل چین در رژیم) را در یک جلسه دستگیر کرد و به قتل رساند. با توجه به این چالش ها رهبران چین می دانند که نمی توانند به ژنرال های جوان تکیه کنند.

انگیزه های چین برای مدیریت کره شمالی پیچیده هستند. اما به طور فزاینده ای بسیاری از مسائل هستند که روابط دو جانبه را پیچیده و دچار مشکل می کنند. برای چین ترمیم روابط با همسایگان جنوب شرق آسیا که به خاطر اختلافات ارضی آسیب دیده است، از اولویت های مهم به حساب می آید. این روند در حال حاضر در جریان است و چین تمایل دارد تا به اختلافات چند جانبه اش با کشورهای جنوب شرق آسیا، از جمله تنش هایش با ژاپن، رسیدگی کند.

اما مشکل کره شمالی فرق دارد. با این فرض که رهبران چین از روابطشان با یکی از بد رفتارترین رژیم های دنیا آگاه هستند و می دانند که این اقدام در راستای تعامل بیشتر با جهان نیست. با این تفاسیر ایالات متحده چگونه باید سیاست های چین را تحت تاثیر قرار دهد؟ چین به طور ویژه نیاز دارد تا از دیدگاه های ایالات متحده درباره آینده شبه جزیره کره آگاه شود. جدی ترین نگرانی چین درباره کره شمالی، فروپاشی رژیم آن است، امری که به منزله شکست چین و پیروزی ایالات متحده خواهد بود و کره متحد، عضوی از ائتلاف ایالات متحده خواهد بود.

راه دیگری که برای تفکر عمیق در این رابطه وجود دارد، انتخاب بهترین وسیله برای تشویق به همکاری و مهمتر از همه دکترین «عدم شگفت زده شدن» است. امروز چینی ها درباره «روابط با کشورهای بزرگ» و اقدامات «برد-برد» بحث می کنند و این که ایالات متحده باید بر اساس این مفهوم با آنها کار کند.