به گزارش اعتدال، افزایش 22 درصدی بودجه صداو سیما در حالی رخ می دهد که بودجه کل کشور تنها 4 درصد رشد داشته است. ضمن اینکه برآوردهای دولت نشان می دهد که تورم احتمالی در سال آینده حدود 15 درصد خواهد بود.

حال سوال جدی این است که سازمانی که در سال های اخیر نا کارامدی آن در امور مختلف به خصوص مباحث فرهنگی به اثبات رسیده است، چرا باید بیش از 27درصد بودجه فرهنگی کشور را به خود اختصاص دهد؟ طبق چه ملاک و هدف گذاری صداوسیما باید از این میزان رشد در بودجه خود برخوردار گردد؟ جالب اینکه ریاست این سازمان عریض و طویل به این بودجه گزاف نیز راضی نبوده و به رایزنی با همفکران خود در کمیسیون فرهنگی و مجلس سعی در افزایش بودجه سال آتی خود دارد. اما جالب تر اینکه مسولین صداوسیما رشد بودجه خود را 10 درصد عنوان کرده اند. حال آنکه در جدول زیر نیز به خوبی مشخص است افزایش بودجه از 872 میلیارد تومان مصوب سال 93 به هزار و 68میلیارد تومان در سال 94 از رشدی حدود 23 درصد برخوردار بوده است.

ردیف بودجه صداو سیما در سال 94 و 93 (ارقام به میلیارد تومان)

نام دستگاه
بودجه 94
سهم در بودجه فرهنگی94(درصد)
بودجه 93
رشد نسبت به بودجه 93(درصد)

سازمان صداوسیما
1068
27.43
872
22.48

بودجه فرهنگی کل کشور
3851.3
100.00
3145.56
22.44

بودجه کل کشور
837907
-----
803000
4.35

بررسی عملکرد صداوسیما در سال های اخیر نشان دهنده این موضوع است که صداو سیما نه تنها نتوانسته در اعتلای فرهنگ کشور مثمر ثمر واقع گردد، بلکه با مدیریت ضعیف و جناحی خود و هم چنین تولید برنامه های اکثرا بی بازده و بدون مخاطب باعث گردیده جایگاه رسانه ملی به شدت تنزل یافته و خیل عظیمی از جمعیت کشور، تماشای شبکه های ماهواره ای و سریال های ترکی را به شبکه های متعدد و تکراری سازمان عریض و طویل صداوسیما ترجیح دهند. حال این سوال مطرح می گردد سازمانی که ناکارامدی آن بر همگان به اثبات رسیده چگونه رشد بودجه سال آتی آن بیشتر از تورم برآورده شده و حتی بیش از 5 برابر رشد بودجه کل کشور افزایش یافته است؟ مسلما در تخصیص بودجه به خصوص در بودجه فرهنگی اگر کارایی سازمان ها و ارگان ها مد نظر گیرد، مدیریت سازمان های ناکارایی همچون صداوسیما قدری به خود آمده و به فکر چاره در نحوه مدیریت سازمان و افزایش ضریب تاثیرگذاری در جامعه خواهند بود و بر طبل بی خیالی خویش نخواهند کوبید.

از سوی دیگر صداو سیما در سال های اخیر با توجه به افزایش تعداد شبکه های بی بازده مراکز استانی بدون برنامه تولیدی و هم چنین به دلیل بهره وری پایین و گستردگی ساختاری ناکارآمد سازمان و افزایش غیرمنطقی در به کارگیری نیروی انسانی، هزینه های بسیاری را بر خود و دولت تحمیل نموده است. هزینه هایی که لازم است مورد بازبینی جدی قرار گیرد. حال انکه بسیاری از شبکه های مطرح در سطح دنیا از گستردگی ساختاری کمتری نسبت به رسانه ملی ایران برخوردار بوده و البته صدها برابر این سازمان توان تاثیرگذاری و جذب مخاطب دارند. اما صداوسیما به دلیل برخورداری از مواهب بودجه دولتی هیچ گاه به فکر بهره وری در زمینه های مختلف و افزایش کیفیت تولیدات خود نبوده و تنها و تنها به فکر افزایش کمی شبکه ها، مراکز استانی و نیروی انسانی خود بوده است. مسلم اینکه حتی اگر 10 برابر این بودجه نیز در اختیار صداوسیما قرارگیرد، با ریخت و پاش فراوان در سازمان حجیم و فربه هضم گردیده و همچنان کارایی نخواهد داشت.

دیگر آنکه این سازمان با توجه به موقغیت خود به عنوان تنها رسانه دیداری و شنیداری ملی و برخورداری از انحصار تلویزیونی توان بالایی برای درآمدزایی داشته که با بهره گیری از آن می تواند سهم زیادی از بودجه سرسام آور خویش را تامین و از تحمیل باری اضافه بر دوش دولت جلوگیری نماید. گرچه برخی مدیران این سازمان کمبود بودجه را بهانه قرار داده و از همین اکنون خود را برای آنتن فروشی و تبلیغات سرسام آور اماده کرده اند، اما مسلما سامان دادن به بخش تبلیغات و استفاده از سایر روشهای درآمدزایی می تواند درآمد سرشاری را برای سازمان به همراه داشته باشد. اما ظاهرا این سازمان به راهکار ساده فروش آنتن عادت کرده است. ضمن اینکه مسلما این سازمان تعرفه تبلیغات و آنتن فروشی را نیز در سال آتی تغییر می دهد که خود می تواند درآمدهای آن را افزایش دهد.