معاون سازمان بهزیستی جمهوری اسلامی می‌گوید: همان ‌طور که می‌دانید شیوع اختلالات روان‌شناختی در زنان آسیب‌دیده نسبت به نُرم جامعه بیشتر است؛ هم در ابتدا به دلیل تعارضات خانوادگی و هم بعدا چون خیلی از آنها مجبورند بعضی از شب‌ها را بیرون بخوابند و دچار اختلالات اضطرابی و… شده‌اند. از طرف دیگر، چون از داروها و موادمخدر استفاده می‌کنند، دچار مشکلات روانی هم هستند. ضمن آنکه به بدن خود نمی‌رسند و مشکلات جسمی فراوانی هم دارند. به همین دلیل مورد معاینات و معالجات پزشکی قرار می‌گیرند.

دکتر حبیب‌الله مسعودی فرید گفت: بیشتر این زنان از سن ٢٠ تا ۴٠‌ سال هستند و البته سن بالاتر و پایین‌تر هم در میان آنها دیده می‌شود. متأسفانه اخیراً نتایج چند پژوهش نشان داده که سن آنها به ١۵‌ سال هم رسیده است.

وی افزود: نکته غم‌انگیز دیگر هم این است که اغلب زنان "تن فروش" دچار فقر مادی و فرهنگی هستند و از خانواده‌هایی می‌آیند که پدر و مادرانشان معتادند. زندگی زنان آسیب‌دیده دارای یک مثلث است: اعتیاد، خشونت و تن‌فروشی. مثلا فرد ممکن است معتاد شود و همین باعث تن‌فروشی او شود و برعکس.

به گفته مسعودی فرید براساس آخرین آماری که خانم دکتر مینو محرز استاد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران و متخصص معروف بیماری‌های عفونی و ایدز اعلام کرده است، ۵‌ درصد زنان خیابانی در تهران ایدز دارند. به هر حال یکی از راه‌های انتقال ویروس اچ‌آی‌وی علاوه بر معتادان تزریقی، زنان خیابانی‌اند.

البته این مشکلات تنها خاص زنان خیابانی تهران نیست بلکه همین وضع در خراسان، فارس، اصفهان و ایلام و آذربایجان و خوزستان هم وجود دارد.

حبیب مسعودی یادآور می‌شود که وقتی شما می‌خواهید یک زن خیابانی را به زندگی برگردانید، اعتبار زیادی می‌خواهد؛ خیلی وقت‌ها خانواده آنان را نمی‌پذیرد و باید جایی باشد که آنها زندگی کنند و شغلی داشته باشند تا بتوانند زندگی‌شان را بچرخانند.

در مورد تعداد زنان خیابانی این مسئول می‌گوید: من تا به حال آماری در این ‌باره ندیده‌ام. معمولا این آمار جزو آمارهای محرمانه است و در اختیار ما قرار نمی‌گیرد. این جزو آسیب‌های پنهان است. شیوع آن را نمی‌توان درست اندازه‌گیری کرد و کسی هم خیلی دوست ندارد درباره آن صحبت کند.

اما به هر حال اگر واقعاً نیازی به آمار تعداد تن فروشان در شهر باشد، راه‌های زیادی وجود دارد. یک راه ساده‌اش این است که کارشناسان یک ماه در مکان‌هایی که پاتوق این زنان و مشتریانشان است حضور داشته باشند و تعداد آنها را برآورد کنند. درحال حاضر حتی کسانی که خودشان جزو مشتریان و مردان خیابانی هم نیستند، ممکن است به گوش‌شان خورده باشد که کدام خیابان‌ها بیشتر مرکز فعالیت این گونه زنان است. البته همین الان هم پلیس از محل تجمع این زنان خبر دارد. اما فقط خیابان‌ها نیستند که محل تن‌فروشی و تقاضا هستند و ممکن است از طریق تلفن و سایت‌ها و صفحه‌هایی که به‌ویژه در سال‌های اخیر در شبکه‌های اجتماعی دراین زمینه فعالیت می‌کنند به این چرخه پیوسته‌اند.

در ضمن باید دانست که معمولا این زنان به دلیل فقر و آسیب‌های اجتماعی در خانواده‌شان وارد این کار می‌شوند. خیلی وقت‌ها هم بچه‌ای که از خانه فرار کرده در مرحله اول دلش نمی‌خواهد تن فروش شود اما در ادامه و به صورت اجباری وارد این کار می‌شود. من پیشنهاد می‌کنم که به سلامت روان آنها بیشتر توجه شود و باید به سمت شناسایی زودهنگام‌تر آنها پیش برویم تا بتوانند زودتر به مراکزی مراجعه کنند که آنها را حمایت می‌کند.