در این راستا شُماری از نمایندگان مجلس مُلاها در نامه ای به وزارت خارجه خواستار "انتشار هر چه سریع تر فکت شیت ایرانی" شده اند. با فاصله اندکی سپاه پاسداران نیز از زبان مُشاور رسانه سرکرده اش با تاکید از وزارت خارجه خواست "فورا فکت شیت خود در باره بیانیه لوزان را مُنتشر کرده و به نگرانیها خاتمه دهد."

همانگونه که پیداست، هدف از گرفتن سند از عاملان توافُق لوزان، گذاشتن دست آنها زیر ساطور در خلال سه ماه آینده و ایجاد نُقطه پرش برای تهاجُمات سخت و قطعی در صورت رسیدن به "توافُق جامع" است. زیرمجموعه نظامی امنیتی باند ولی فقیه به جای مُخالفت صریح با نتیجه مُذاکرات سوییس و رویارو شدن با آمران، وانمود می سازد که به طور مشروط از آن پُشتیبانی می کند و در این رابطه، تحقُق گزافه های غیر واقعی "تیم هسته ای" را شرط قرار داده است. آنها اُمیدوارند با این تاکتیک، برای مُخالفت مُستقیم با قرارداد نهایی و اقدام عملی علیه آن، در بین راس و بدنه "نظام" مشروعیت به دست بیاورند.

تردیدی نیست که مقصود رسولان خوش خبر لوزان از نقل روایتهای تبلیغاتی، هرگز تبدیل آن به انتظارات مادی و اجبار به سپردن تضمین برای عملی ساختن شان نبوده است. هدف مُقدم از داستان سرایی پیرامون "پیروزی در مُذاکرات هسته ای"، گُمراه سازی جامعه و جلوگیری از خارج شدن آن از حصار فرو ریخته "حق مُسلم" بود.

اصرار افشا شده فرستادگان حُکومت برای سری ماندن توافُقات و تدوین قرارهای مخفیانه، ریشه در هراس از "دلواپسان خودی" ندارد، نگرانی "نظام" از مردُمی است که پُشت "خط قرمزها"ی هسته ای حُکومت سرکوب شده اند، از حقوق ابتدایی شان محروم گردیده اند، گُرسنگی کشیده اند و تحقیر شده اند.

"دلواپسان" از این اجبار حیاتی، سرمایه ساخته اند و نخ بادکُنک تبلیغاتی ای که کارگزاران "دولت تدبیر و اُمید" به هوا فرستاده اند را چنگ زده اند. غافلگیر شدن "تیم هسته ای" از به کار گرفته شدن ترفند مزبور علیه خودشان را می توان از واکُنش ناهمگون و به هم ریخته در برابر خواست انتشار "فکت شیت ایرانی" برگرفت. آقای ظریف ابتدا در جلسه غیر علنی مجلس مُلاها وعده انتشار این سند را داد. آنگاه آقای صالحی از تهیه شدن آن و در اختیار وزارت خارجه قرار داشتن اش خبر داد و سپس آقای عراقچی این اخبار را تکذیب کرد و توضیح داد: "روایت ما از بیانیه مُشترک اخیر همانی است که در رسانه ها توسُط دُکتُر ظریف گفته شد."