پدر مصطفي در گفت‌وگو با همشهري مي‌گويد: پسرم دانشجوي ترم آخر مهندسي عمران بود كه در كنار تحصيل كار هم مي‌كرد. از كارگري گرفته تا رانندگي و صيادي. مي‌خواست كمك خرج من باشد. پسرم براي اينكه بتواند باري از دوش من بردارد و خرج تحصيل خود و خواهرش را بدهد اين كار را مي‌كرد و همين كار هم باعث شد كه جانش را از دست بدهد.

او ادامه مي‌دهد: خانه ما در كنار ساحل است و موقع صيد كه مي‌شد مصطفي هميشه به دريا مي‌رفت. يعني از زمستان تا اواسط بهار. آن روز هم با تيوپ به دريا رفت. مادرش هميشه نگران او بود. مي‌گفت كه تيوپ امنيت ندارد. اما پسرم چاره ديگري نداشت. او به دريا مي‌رفت و مادرش با نگراني در ساحل مي‌نشست و نظاره‌گر تلاش تنها پسرش مي‌شد.

مرد ميانسال مي‌گويد: جايي كه تورهاي ماهيگيري پهن مي‌شوند با ساحل فاصله دارد. پسرم وقتي به محل تورها رسيد براي مادرش دست تكان داد تا او مطمئن شود كه همه‌‌چيز خوب است. او سپس سرگرم تميز و باز كردن تورهاي ريخته شده در دريا شد كه ناگهان موج بزرگي به طرفش آمد و او را به داخل دريا پرت كرد.

افتادن در دريا براي مصطفي حادثه عجيبي نبود. او ورزشكار و شناگري ماهر بود. به گفته پدرش نجات غريقي بود كه تا حالا دست‌كم 20نفر را كه در دريا گرفتار شده بودند، از مرگ حتمي نجات داده و به ساحل رسانده بود. براي همين شنا كردن در دريا برايش آسان بود اما آن روز وقتي به دريا افتاد سرش با ميله‌اي آهني كه در كف دريا و براي نشان دادن محدوده طرح سالم‌سازي‌ نصب شده بود برخورد كرد. پس از آن تيوپ با موج بعدي از او دور شد و پسر جوان ديگر نتوانست خودش را نجات دهد.

پدرش مي‌گويد: كساني كه در ساحل شاهد اين حادثه بودند براي نجات او دست به‌كار شدند. عده‌اي با قايق به محل حادثه رفتند اما از پسرم خبري نبود. وقتي خبر به ما رسيد، دنيا روي سرمان خراب شد. براي پيدا كردن پسرم به دريا زديم اما نتيجه‌اي نداشت. افراد زيادي براي پيدا كردن پسرم كمك كردند اما هر چه گشتند نتوانستند او را پيدا كنند.

جسد مصطفي به‌دليل گذشت 9روز از حادثه به راحتي قابل شناسايي نبود. با اين حال زنجيري كه به گردن داشت باعث شد كه پدرش همان ابتدا او را شناسايي كند.