آنچه خوانديد تنها بخشي از سختراني هاي اخير محمد باقر قاليباف شهردار تهران است كه در چند ماه گذشته، بی آنکه توجه کند آنچه می گوید اساساً چه ارتباطی با وظیفه «شهرداری تهران» دارد، به صراحت به نقد دولت حسن روحاني پرداخته ، صراحتي كه شايد دلسوزانه باشد اما قطعا مدبرانه نيست و حتي در برخي موارد ، تبليغات محيطي شهرداري را نيز به سمت تقابل با دولت پيش برده است .

محمد باقر قاليباف كانديداي رياست جمهوري يازدهم ، برخلاف آنچه هشت سال برايش برنامه ريزي كرده بود ، نتوانست در انتخابات كامياب شود و لذا فرداي اعلام نتايج انتخابات و پس از رفتن به مركز تحقيقات استراتژيك و تبريك به حسن روحاني، بر سر پروژه هاي عمراني شهرداري حاضر شد تا ضمن بازيابي وجهه از دست رفته در مناظرات رياست جمهوري ، عزم خود براي ادامه فعاليتش در شهرداري را نشان دهد .

قاليباف كه با اختلاف يك راي توانست گوي رقابت را از محسن هاشمي بربايد و در سمت شهرداري تهران باقي بماند اين روزها به طرز عجيبي به انتقاد از دولت و سياست هاي خارجي آن كه مورد تاييد بزرگان نظام و تحت نظر مستقيم رهبري و مجلس شوراي اسلامي است ميپردازد ، گويي كماكان خود را در حال رقابت با حسن روحاني براي به دست آوردن پست رياست جمهوري ميداند و فراموش كرده كه وظايف ديگري را عهده دار است ، و طي دوسال آينده كماكان رياست جمهور منتخب مردم وظيفه اداره كشور را بر عهده دارد .

بسياري از سياسيون و سابقون بر اين باورند كه دوره رياست جمهوري هشت ساله احمدي نژاد ، اين سو تفاهم را براي برخی نورسیده ايجاد كرده كه خود را در حد و اندازه هاي رياست جمهوري بدانند و با مقايسه سابقه خود و عملكرد خود با احمدي نژاد ٨٤ در سوداي رياست جمهوري باشند ، حال آنكه بايد خدمت به مردم و ايران اسلامي ملاك قرار گيرد و نه آنكه رسيدن به پست و مقام به ملاك اصلي بدل شود..

با این حال ، به نظر می رسد خوب است جناب آقای قالیباف بدانند ، شما كه در اين روزها به هر بهانه ي كوچك و نه چندان مهمي به حمله علیه دولت و سربازان و فرماندهان جبهه ديپلماسي دامن ميزنيد و حتي به همزماني تحصيل اين افراد با هشت سال دفاع مقدس معترض هستيد و مصداق بارز اين طرز فكرتان را هم در مناظره جنجالی تان با دكتر ولايتي آشكار کردید (1)، فراموش نكنيد زماني كه افرادي چون دكتر روحاني ، ظريف ، ولایتی و امثالهم در خط مقدم جبهه ديپلوماسي فعال بودند عده اي مشغول به يادگيري علوم لوكس و پرهزينه هوانوردي بودند ، آن هم نه خلبان جنگنده كه خلبان هواپیمای مسافربري و نه در داخل كشور بلكه در ايرلاين هاي فرانسوي!

آنچه اين روز ها به طنز در ميان سياسيون رد و بدل ميشود حقيقت تلخيست كه در نهايت ميتواند باعث آرامش «یک ذهن رویاپرداز» باشد تا بتواند مانند چند سال گذشته، به مهره كارآمدي براي نظام تبديل شود و آن اينكه " اي كاش حسن روحاني براي دوره اي هرچند كوتاه و چند هفته اي صندلي رياست جمهوري را در اختيار محمد باقر قاليباف قرار مي داد " ، در اين صورت ، شاید شهردار تهران ضمن تجربه ی اندکی از «مصائب» و احیاناً «قدرت نمایی ها » ، ذهن خود را از چنین رویایی - که گویی پایان ندارد - آزاد و آرام کند تا بی دغدغه ، جايگاه اصلي خود را دریابد.