اثبات وجود موجودات فضایی در آیات قرآن کریم

آیاتی از قرآن کریم که وجود موجودات فضایی را اثبات می‌کنند!

به گزارش باشگاه خبرنگاران؛ آیاتی از قرآن کریم با صراحت عنوان می کنند که در کرات دیگر هم موجوداتی مانند انسان و حتی حیوانات و گیاهان وجود دارند که البته احادیث و روایات هم این امر را تایید می کنند. در اینجا آیاتی از قرآن و نیز احادیث و روایاتی که وجود حیات بر سیارات دیگر را تایید کرده اند با هم مرور می کنیم: آیه ۴۲ سوره نور، وَ لِله ملک السموات و الارض و الی الله المصیرو (بدانید که) ملک و پادشاهى آسمانها و زمین خاص خداست و بازگشت (همه خلایق) به سوى خداست. آیه ۴۴ سوره الاسراء، تسبح له السموات السبع والارض و من فیهن و ان من شی ء الایسبح بحمده و لکن لاتفقهون تسبیحهم انه کان حلیماً غفورا.آسمانهاى هفتگانه و زمین و هر کس که در آنهاست او را تسبیح می ‏گویند و هیچ چیز نیست مگر اینکه در حال ستایش تسبیح او می ‏گوید ولى شما تسبیح آنها را درنم‏ی یابید به راستى که او همواره بردبار [و] آمرزنده است. آیه ۲۴ سوره الشعراء، قال ربُّ السموات و الارض و ما بینهما ان کتم موقنین.موسی جواب داد: خدای آسمانها و زمین است و آنچه ما بین آنهاست، اگر به یقین باور دارید. در آیات نام برده ملاحظه کردید که شباهت این موجودات زنده از شکل آیات کاملاً مشهود است، آیاتی هم دلالت بر این دارند که انسان های بر روی زمین و کرات دیگر هم زمان دچار حوادث هولناک روز قیامت خواهند شد. آیه ۲۵ سوره نمل، الا سیجدو الله الذی یخرج الخب، فی السموات و الارض و یعلم ما تخفون و ما تعلنونچرا برای خداوندی سجده نمی کنند که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است خارج ( و آشکار ) می سازد ، و آنچه را پنهان می دارید یا آشکار می کنید می داند؟! آیه ۶۳ سوره الزمر، له مقالید السموات و الارض والذین کفرو ابایات الله او لئک هم انحا سرون.کلیدهای آسمانها و زمین از آن اوست و کسانی که به آیات خداوند کافر شدند زیانکارانند. این گزارش حاکی از آن است که چون روز قیامت به انسان ها و عقاب و ثواب آن ها تعلق دارد لذا حوادث هولناک آن از قبیل ترس و خوف و بیهوش شدن انسان ها را شامل می شود و فرشتگان از این قاعده مستثنی هستند. به علاوه اگر منظور از ساکن آسمان ها فرشتگان باشند لازم می آید که منظور از سماوات، کرات، آسمانی نباشند بلکه همان هفت آسمانی باشند که دارای مراتب معنوی و رتبی هستند، در حالی که با توجه به قرائن فراوان در قرآن مجید هر جا «سماوات» با «ارض» کنار هم آمده اند، منظور آسمان های سیارات دیگر هستند. آیه ۲ سوره رعد، الله الذی رفع اسموت بغیر عمد ترون ها ثم استوی علی العرض و سخر الشمس والقمر کل یجری لاجل مسمی یدبر الامریفصل الایات العلکم بلقاء ربکم توقنون.خداوند همان کسی است که آسمان ها را بدون ستون هایی که برای شما دیدنی باشد برافراشت ، سپس به عرش استیلا یافت : خورشید و ماه را مسخر اراده خود ساخت، که هر کدام در وقت خاص به گردش در آیند ، امر عالم را با نظامی محکم و آیات قدرت را با دلایلی مفصل منظم ساخت ، باشد که شما به ملاقات پروردگار خود یقین کنید.در این آیه منظور از ستون ها، نیروی جاذبه بین کرات است. به چند حدیث که موارد مذکور را تایید می کنند توجه نمایید: در کتاب توحید و حصال روایتی است از جابر بن یزید که از امام باقر (ع) در مورد آیه ۱۵ سوره «ق» پرسید، حضرت فرمودند: ای جابر آیا گمان می کنی که خدا فقط این عالم واحد، کره زمین را خلق کرده و آیا فکر می کنی که او به جز شما بشری نیافرید به خدا قسم که خداوند هزار هزار عالم و هزار هزار آدم بیافرید که تو آخرین ایشان هستی و اینان نیز آدم اند. آیه ۱۵ سوره ق، افعیینا بالخلق الاول بل هم فی لبس من خلق جدید.مگر ما از آفریدن بار نخست عالم خسته شدیم ؟ نه همه این حرفها را مى دانند ولى نسبت به خلقت جدید در قیامت شک دارند. امام صادق (ع) فرمودند: به غیر از این زمین شما، زمینی نورانی وجود دارد که نورش از آن است و در آن مردمی هستند که خدا را بندگی می کنند و چیزی را با او شریک نمی شوند. پشت سر این خورشید شما ۴۰ خورشید دیگر (کنایه از کرات زیاد دیگر) نیز وجود دارد که مخلوقات زیادی در آن زندگی می کنند و غیر از این ماه شما ۴۰ ماه دیگر نیز هستند که مخلوقاتی در میان آنان زندگی می کنند که اساساً اطلاع ندارند که آیا مخلوقاتی به نام آدم در زمین وجود دارد یا نه.