وقتی آقای کری تاکید می کند، "ما عجله نمی‌ کنیم و شتابزدگی به خرج نمی ‌دهیم و در هیچ جنبه ‌ای از این مذاکرات دچار شتابزدگی نخواهیم شد" و توافق باید "از عهده آزمونها و محکهای پیش رو بر بیاید. آن هم نه طی چند روز، چند هفته یا چند ماه بلکه محکهایی برای ده‌ ها سال" و "کاملا آماده ‌ایم که به این فرایند پایان بدهیم"، اینطور به نظر می آید که گفته باشد این گوی و این میدان... ما برعکس شما عجله ای نداریم.

در واکنش به این امر، کارگزاران جمهوری اسلامی تلاش بر این دارند که توپ شکست احتمالی مذاکرات و به تعبیر خودشان، عدم رسیدن به "یک توافق خوب هسته ای" را به زمین کشورهای مقابل بیاندازند. آنها اعلام می کنند "آمریکا تحت فشار صهیونیستها یکشبه تغییر موضع داده" تا به خیال خود با این ترفند هم از فشار داخل فرار کنند و هم در میان 6 کشور شکاف به وجود بیاورند.

محمدجواد ظریف می گوید، "طرفهای مقابل باید تصمیم بگیرند که به دنبال توافق هستند یا به دنبال فشار" و جزایری، معاون ستاد کل نیروهای مسلح، جانبداری منفعت طلبانه و همیشگی روسیه را به حساب شکاف و اختلاف نظر در 6 کشور می گذارد. پشت سر وی، ولایتی، مشاور امور بین المللی خامنه ای هم حرفهای کری و اوباما را "جنگ روانی" توصیف می کند. اما علاالدین بروجردی، رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، گیرکردن رژیم در گل را به گردن "صهیونیستها" می اندازد.