خبرگزاری هرانا ـ عضو هیات رئیسه کمیسیون آب، کشاورزی و منابع طبیعی مجلس با تاکید بر آسیب‌های زیست محیطی ناشی از سدسازی های غیرکارشناسی، گفت که ساخت سدها بدون شناخت چرخه‌های طبیعی و اکوسیستم سبب خشکی قنوات، چشمه ها و تالاب ها در کشور شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خانه ملت، محمد اسماعیل نیا، با انتقاد از وضعیت سدسازی در کشور، گفت: “در طول سال‌های گذشته اقدامات غیرکارشناسی و نبود جامع نگری در شناخت اکوسیستم ها موجب احداث سدهایی شده که نه تنها سودی برای کشور نداشته بلکه آسیب هایی را هم متوجه چرخه طبیعی محیط زیست کرده است”.

نماینده مردم کاشمر، بردسکن، خلیل آباد و کوه سرخ در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به شیوه اشتباه سد سازی در کشور، تصریح کرد: “در سال ۷۲ در مصاحبه ای اعلام کردم که در هنگام افتتاح برخی از سدها در کنار شیرینی باید از خرما و حلوا هم برای پذیرایی استفاده شود، چرا که این سدها منجر به تخریب محیط زیست خواهند شد”.

وی افزود: “سدهایی که در بالادست بدون درنظر گرفتن پایاب احداث شده‌اند، جریان گلوگاه اکوسیستم را قطع کرده و در نهایت تمامی مخازن زیرزمینی مانند قنوات، چشمه‌ها و تالاب ها را خشک کرده اند، در حقیقت این سدها بیش از میزان خدماتی که ارائه کنند، سبب نابودی منابع آب‌های زیرزمینی شده اند”.

این نماینده مردم در مجلس نهم، یادآور شد: “باید چرخه طبیعی آبی که به طور دایمی در حال حرکت بوده و با بارش‌ها تامین می شود توجه و تقویت شود، این در حالی است که در برخی مناطق افراط، خسارات بسیاری به محیط زیست وارد کرده است”.

اسماعیل نیا با اشاره به بحران کم آبی، تاکید کرد: “تصمیم گیران و تصمیم سازان کشور باید با مدیریت جامع درگیر این بحران شوند و البته باید توجه داشت که این بحران قابل حل است”.

وی با اشاره به اینکه وزارت نیرو متولی احداث سد در کشور است، تصریح کرد: “وزارت نیرو برای جانمایی صحیح بر اساس پوشش گیاهی، وضعیت خاک و آب، شیب زمین، بافت خاک، میزان بارندگی، آسیب پذیری نوع گونه ها و تیپ ها باید نقشه اکوسیستم را تهیه کند تا بر اساس ویژگی‌های منطقه و مزایا و زیان ها، سد سازی در دستور کار قرار گیرد”.

عضو هیات رئیسه کمیسیون آب، کشاورزی و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی، با اشاره به اینکه ایران کشوری خشک و نیمه خشک است، گفت: “در طول این سالها به جایی سد سازی باید قنات ها احداث می شدند اما به دلیل مدیریت نادرست در زه های بالادست زیر مخزن افکنه که آب جریان پیدا می کند، چاه موتور زده شد و در همان نقطه آب را به بیرون کشیدند و سبب خشکی قنات ها شدند، هم اکنون بازگشت تمامی قنات ها امکان پذیر نیست ولی برخی از آنها را می توان با محاسبه در دامنه ها احداث کرد”.