آقاي وزير خارجه فرانسه
لوران فابيوس

ما زندانيان سياسي زندان های اوین و گوهردشت کرج مطلع شديم كه شما روز چهارشنبه 29 ژوئيه قصد سفر به ايران و ملاقات با مقامات اين كشور را داريد.

ما به اين منظور براي شما مي نويسيم تا توجه شما را به اين امر جلب كنيم كه چگونه رژيم حاكم مي تواند از سفر شما و بطور كلي از سفر هر مقام عاليرتبه غربي به ايران در جهت تشديد سركوب و فشار بر زندانيان استفاده نمايد.

البته اين را شنيده ايم كه شما بدنبال توافق انجام گرفته در مذاكرات اتمي با دولت ايران براي «عادي سازي» روابط با ايران و فراهم نمودن شرايط مبادلات تجاري به كشور ما سفر مي كنيد. ولي حرف ما كه هر كدام صرفاً بخاطر عقايدمان و مخالفت با استبداد مذهبي در زندان بسر مي بريم اين است كه شما در ايران با يك رژيم عادي سرو كار نداريد كه بخواهيد با آن روابط «عادي» برقرار كنيد.

بدون شك، هنگام تردد درخيابانهاي تهران، ميزبانان شما، شما را از خيابانهايي كه در آن افراد براي ارعاب جامعه به دار آويخته مي شوند يا شلاق زده مي شوند، عبور نخواهند داد.

در همانحال كه ديپلماتهاي اين رژيم با لبخندهاي ساختگي با شما بر سر ميز مذاكره مي نشينند، زندانبانان و بازجويان و شكنجه گران آن بيرحمانه ترين رفتارها را با ما دور از انظار و افكار عمومي انجام مي دهند. پاسدارانش در خيابانها عرصه را بر مردم و بخصوص زنان و جوانان، بخاطر نوع لباسشان يا نوع موسيقي يا ورزشي كه انجام مي هند تنگ كرده اند. فضاي خفقان بر ادارات و مدارس و دانشگاهها حاكم است تا مبادا كسي كمترين حقوق انساني خود را مطالبه نمايد.

حتماً مي دانيد كه گزارشگران ملل متحد و سازمانهاي بين المللي مانند عفو بين الملل به وخيم تر شدن وضعيت حقوق بشر در ايران در اين دو سال كه مذاكرات اتمي با اين رژيم جريان داشته گواهي داده اند. ما نيز با گوشت و پوست خودمان به اين حقيقت گواهي مي دهيم. هيچيك از ما از يك محاكمه عادلانه برخوردار نبوده و حتي برخي از وكلاي ما بخاطر انجام حرفه ي خود در زندان هستند.

مي دانيم كه بيانيه جهاني حقوق بشر ريشه در تاريخ شما و انقلاب كبير فرانسه و فداركاريهاي مردم آن دارد. بيانيه اي كه همين رژيم با تمامي جناحهايش از پذيرفتن تمامي اصول آن سرباز مي زند. حاكمان ايران بهيچوجه ملت بزرگ ايران و تمدن آنرا نمايندگي نمي كنند. از شما مي خواهيم اجازه ندهيد كه در تبليغات رسمي خود سفر شما را به ايران بعنوان تأييدي بر سياست سركوب و چشم فروبستن دنيا بر جناياتي كه روزانه این رژیم بر عليه مردم خود روا میدارد، معرفي كنند.

كاش در چنين شرايطي شما از اين سفر منصرف مي شديد يا آنرا مشروط به بهبود وضعيت حقوق بشر و آزادي زندانيان سياسي مي نموديد. ولي اگر به ايران مي آييد با موضعگيري روشن بر عليه نقض هاي فاحش حقوق بشر در ايران، الگويي براي همكاران خود شويد و به حاكمان خونريز اجازه ندهيد كه سفر شما را پوشش سياستهاي سركوبگرانه خود قرار دهند.