ماشین تسویه حساب آقای خامنه ای، آقای مهدی هاشمی رفسنجانی را به اتهام "اختلاس، ارتشا و مسایل ضدامنیتی" برای ده سال به پُشت میله های زندان فرستاده است. تا آنجا که به اتهام فساد مالی برمی گردد، ادعانامه کنونی علیه وی تازه نیست و از نزدیک به ده سال پیش و همزمان با تشدید اختلاف بین دو جناح قُدرتمند حُکومت (باند پدرش و باند ولایت) مطرح بوده است. با این حال این اتهام هیچگاه به طور جدی در دستور کار دستگاه قضایی قرار نگرفت.

رُقبای "فرد دُوُم نظام" ادعا می کردند که "آقازاده" رفسنجانی از موقعیت و نفوذ خود برای دلالی و کارچاق کنی به سود شرکتهای نفتی خارجی سوواستفاده کرده و در این رابطه به طور مُشخص از دریافت رشوه از شرکت نُروژی "استات اویل" و شرکت فرانسوی "توتال" یاد می کردند.

این رُسوایی به زودی ابعادی بین المللی نیز یافت و به پیگرد مُدیران شرکتهای نامُبرده انجامید. در جریان دو دادرسی جُداگانه برای بررسی اتهامات آنان، شرکت "استات اویل" به پرداخت 20 میلیون دُلار رشوه به طرفهای ایرانی اعتراف کرد و شرکت "توتال" نیز پرداخت 60 میلیون دُلار حق حساب به همین مقامها را به گردن گرفت.

با وجود این شواهد روشن، ولی تردیدی نیست که محکومیت کُنونی آقای مهدی هاشمی رفسنجانی ربط زیادی به مُبارزه با تبهکاری اقتصادی قشر حاکم ندارد. آقای خامنه ای که سالها از این اتهام به عُنوان شمشیر داموکلس بر فراز سر پدرخوانده و رقیب اش سود می جست، تنها هنگامی اشتیاق مُبارزه با "اختلاس و ارتشا" را در خود کشف کرد که آقای رفسنجانی را در حال پیشروی دید و زرادخانه اش از ابزار موثرتری برای مهار وی خالی مانده بود.

آقای خامنه ای حتی به رقیب پیشنهاد مُعامله برای جارو کردن اتهامات پسرش زیر کُلاه شرعی "عفو" را نیز داد، اما این پیشنهاد در توازُن قوای شکل گرفته پس از شکست هسته ای، تنها زمانی می توانست برای آقای رفسنجانی جذاب باشد که بهای آن بسیار نازل می بود، تا آن میزان که نزدیک به هیچ سودی به جیب فروشنده ورشکسته نمی رفت.

با این حال، ولی فقیه و باند او تلاش می کنند از این میدان نبرد غنیمت خود را بگیرند. آنها اُمیدوارند در پهنه داخلی فشار برای خُنثی سازی جناح میانه حُکومت را گام به گام تا نمایش انتخابات خبرگان و مجلس مُلاها افزایش دهند. در پهنه خارجی آقای خامنه ای مایل است همه طرفهایی که روی "مُدره ها" شرط بندی کرده اند، پیام به زندان فرستادن فرزند آقای رفسنجانی را بشنوند و باور کنند که او از نُفوذی برای تعیین ریل سیاست در رژیم مُلاها برخوردار نیست و حتی نمی تواند از زندانی شدن پسر خویش جلوگیری کند.