در واقع در کلان شهرهایی چون تهران، صدای بوق ، ترافیک، شلوغی و آلودگی هوا از مردم انسان هایی بی تحمل ساخته است.انسان هایی که با یک بوق ، یک ترمز ناگهانی و یا یک تنه ساده بر اثر شلوغی به هم می پرند و پرخاش می کنند.پرخاش هایی که حتی منجر به قتل هم می شود و حاصلی ندارد جز یک عمر پشیمانی!

در این میان عصبانیت و خشم و خودخوری و کلافگی بر اثر مشکلات اقتصادی، بیکاری و ... نیز بر عمق فاجعه می افزاید تا از تهرانی ها انسان هایی عصبی و انتقام جو بسازد.

هنوز از یادها نرفته است که سال 92، آمارهای وزارت بهداشت از ابتلای 21درصدی مردم کشور به اختلالات روانی خبر می‌داد که در پایتخت به 34درصد می‌رسید. بیمارانی که در جمعیت 12 میلیونی تهران، 4میلیون نفر می‌شدند.

بعد از اننیز در سال 93 با آغاز فصل مدرسه و دانشگاه، بازار آمارهای دانشجویی و تحصیلی داغ است و به تازگی آماری منتشرشده که طبق آن 30 درصد دانشجویان دچار افسردگی و اضطراب و بیش از 60‌درصد آنها دچار مشکلات و بیماری‌های دهان و دندان و گوارشی هستند.

بیماریهایی که به عصبی بودن و پرخاشگری آنها کمک می کند.این آماری بود که حسین سلیمی، رئیس دانشگاه علامه طباطبایی اعلام کرد.

آمارهای جدید چه می گویند؟

حالا هم تازه ترین آمارها نشان می دهند که 20 تا 25 درصد از جمعیت کشور، از بیماری های روانی رنج می برند، یعنی از هر چهار ایرانی یک نفرشان بیماری روانی دارد.

البته این آمار در بعضی از نقاط از این هم بیشتر است. برای نمونه در شهر تهران این آمار به حدود 35 درصد از جمعیت رسیده است. بيماري‌هاي روحي و رواني مي‌تواند شکل‌هاي مختلفي داشته باشد، درست مثل بيماري‌هاي جسمي. هنوز هم تعداد زيادي از افراد از بيماري‌هاي روحي و رواني مي‌ترسند و درک درستي از آن ندارند اما هرچه اطلاعات آنها درمورد اين بيماري‌ها بيشتر شود، اين ترس نيز از بين خواهد رفت. بیماری های روانی را در چهار دسته اصلی، بيماري‌های خلقي، بيماري‌های اضطرابي، اختلالات روان پريشانه (سايکوز) و اختلالات شبه جسمی تقسیم بندی می کنند. عوامل مختلف خرد و کلان اجتماعی در ایجاد بیماری های روانی نقش دارند و شاید به همین دلیل است که گفته می شود تمام سیاستگذاری‌ها و برنامه های مختلف در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در صورتی که مصلحت جامعه را لحاظ نکرده باشند به افزایش بیماری های روانی منجر خواهند شد.

بنا بر آمار پزشکان، 30 درصد بیماران اعصاب و روان دچار افسردگی و اضطراب هستندو به همین دلیل افزایش نشاط اجتماعی در جامعه اهمیت ویژه ای پیدا می کند.

جامعه ایران برای اینکه بتواند دوباره سرزندگی و نشاط خود را به دست آورد بیش از هر چیزی به برنامه هایی نیاز دارد که دوباره روح جمعی جامعه را شاد کنند. یکی از مشکلات بیماران روانی در کشور نبود توجه کافی به آنهاست به حدی که گفته می شود کمبود حدود 40 هزار تخت برای بیماران اعصاب و روان وجود دارد و این بدان معنی است که در سال‌ها و دهه های اخیر در این زمینه اقدامات لازم صورت نگرفته است و هنوز هم بیماری های روح و روان یک تابو برای خانواده هاست تا جایی که حاضرند سرطان داشته باشند اما برای روح و روانشان به روان پزشک مراجعه نکنند!