به گزارش نکته آنلاین، در حالی که طی سالهای اخیر هزینه‌های فراوانی در جهت رونق این صنعت و جذب گردشگر و توریست به کار گرفته شده اما پس از گذشت چند دهه هنوز در خم کوچه اول قرار دارد.

براساس داده‌های آماری، حجم پولی که از راه گردشگری در طول یک سال در جهان جابجا می‌شود حدود ۵/۲ برابر درآمد سالانه کشورهای عضو اوپک از محل فروش نفت است سهم ایران حدود یک دهم درصد است.

در آستانه هزاره سوم ، صنعت گردشگری به عنوان یکی از مهمترین بخش‌های اقتصادی در بسیاری از کشورها مطرح است و هم اکنون اقدامات گسترده ای برای توسعه این صنعت در بسیاری از کشورها آغاز گردیده.

اما سوال مهم ایجاست که ایا در کشورمان به گردشگری و توریسم به عنوان یک صنعت تمام عیار نگاه می‌شود یا خیر؟ با بررسی آمار و ارقام از میزان درآمد ایران از صنعت گردشگری در می‌یابیم که هنوز نگاه جدی به مهم وجود ندارد و یا بهتر است بگوییم هنوز این صنعت شناخته شده و درآمد زا در کشورمان به عنوان یک صنعت مورد شناسایی و پذیرش قرار نگرفته است.

ضرورت افزایش درآمدهای عمومی کشور و کاهش وابستگی اقتصاد کشور به درآمد حاصل از فروش نفت ایجاب می‌کند که استفاده از ظرفیت‌های زیستی کشور، منابع طبیعی و توجه به صنعت جهانگردی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد تا در کنار این درآمد، اشتغال زایی و توسعه اقتصادی کشور دنبال شود.

آثار بی شمار تاریخی، باستانی و جاذبه‌های طبیعی ایران به حدی است که هر گردشگری را با هر سلیقه و یا هر بینش و تفکری به سوی خود جلب می‌کند. کشور ما پهناور، چهار فصل و جذاب بوده و از نظر تاریخی ، سنتی ، آثار باستانی و ذوق و سلیقه و هنر و صنایع دستی جایگاه رفیعی دارد.

حضور ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی صنعت گردشگری که سالانه در نقاط مختلف جهان برگزار می‌شود بسیار ضعیف است. بخش گردشگری ایران تنها در معدود نمایشگاه‌های گردشگری جهان مانند بی آی تی میلان یا آی تی بی برلین حضور دارد اما در ده‌ها نمایشگاه گردشگری جهان همچون سرین اتریش، نمایشگاه ماتکا، نمایشگاه اوتریخت و نمایشگاه ورلد تراول مارکت لندن حضور ندارد.

سازمان میراث فرهنگی نیز که سازمان متولی است حمایت لازم را در موضوع شرکت در نمایشگاه‌ها ندارد چون سازمان متولی آگاه به وظایف خود از حیث ایفای نقش مناسب برای تأثیرگذاری بر بازارهای جهانگردی نیست. همین عدم‌آگاهی تأثیر نامطلوب خود را در فرایند جذب گردشگران بین‌المللی می‌گذارد.

از سوی دیگر بخش خصوصی سعی کرده در غیاب سازمان میراث فرهنگی از توان خود بهره بگیرد که گاه موفق و گاه ناموفق بوده است و درحالی است ‌که ماموریت سازمان میراث فرهنگی تأثیرگذاری بر بازارهای گردشگری دنیا، ایجاد روندهای جدید و تبلیغات است.

اگر عملکرد بخش گردشگری کشور را در حوزه بازاریابی بین‌الملل در کنار عملکرد کشورهایی نظیر قطر، آذربایجان، ترکیه و امارات متحده عربی بگذاریم خواهیم دید که عملکرد تأثیرگذاری نداشته و نتوانستیم جریان‌های جهانگردی را به سمت کشور هدایت کنیم.

ما حتی نتوانستیم تأثیر شگرف و تعیین کننده‌ای بگذاریم و ایران را به‌ عنوان یک کشور صاحب تمدن معرفی کنیم. کشوری مانند مصر که در 4سال گذشته آشوب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است همواره در نمایشگاه‌های بین‌المللی گردشگری حاضر بوده و این نمایشگاه‌ها جولانگاه هیأت‌های مصری و توراپراتورهای مصر بود، چون آنها می‌دانند که حتی حضورشان می‌تواند پیام مثبت به بازارهای تقاضا باشد و شرایط را به نفع گردشگری آن کشور برگرداند.

در ایران اما به‌ دلیل نبود اعتبارات و فقدان برنامه و استراتژی‌های مشخص برای نفوذ به عمق بازارهای گردشگری جهان نتوانستیم ایران را به ‌عنوان یک کشور صاحب تمدن در ردیف قدرت‌های برتر جهانی معرفی کنیم.

سازمان میراث فرهنگی در چنبره مشکلات دست و پا می‌زند و فاقد استراتژی مشخص برای تأثیرگذاری بر بازارهای جهانی است.

سازمان گردشگری ایران تا چه اندازه توانسته است در بازارهای جهانی تأثیرگذار باشد. رویدادهای متعدد بین‌المللی گردشگری در جهان برگزار می‌شود و نباید تنها به 2 یا 3 نمایشگاه بین‌المللی اکتفا کرد.
بخش خصوصی در حوزه گردشگری نیز همواره تو سری خور باقی ماند و موجب شد این بخش رشد نکند و تشکل‌های این بخش نیز قدرت لازم را نداشته باشند. همه این موارد موجب شده است که نتوانیم از قدرت توفنده بخش گردشگری برای ایجاد جهش در حوزه اقتصاد گردشگری ایران بهره بگیریم.

امروز نیز اگر در تنظیم برنامه ششم اولویت به گردشگری داده شده در عمل نیز سازمان میراث فرهنگی باید نگاه خود را به حوزه گردشگری تغییر بدهد و با نگاه ژرف به صنعت گردشگری و مسلح شدن به ابزارهای نوین موقعیتی را فراهم کند تا فعالان این عرصه با امید بیشتر سرمایه‌های خود را به بخش گردشگری معطوف کنند و ایران را در موقعیت بهتری قرار بدهند.