خیابان لاله‌زار ‌ره‌آورد اولین سفر ناصرالدین‌شاه به فرنگستان است. زمانی که سلطان صاحبقران به ایران بازگشت تصمیم گرفت خیابانی همچون خیابان «شانزه لیزه» پاریس در دارالخلافه ناصری احداث کند. برای این کار دستور داد خیابانی از میان باغ مصفای لاله زاربکشند و زمینهای اطراف خیابان را هم میان شاهزاداگان و درباریان تقسیم کرد. این چنین بود که اولین خیابان مدرن ایران در مرکز تهران شکل گرفت.

این خیابان بعدها در دوران قاجار به شیک‌ترین خیابان تهران و محل تفریح طبقات متوسط و بالای شهری بدل شد. سینماها و تماشاخانه‌ها، کافه‌ها و رستورانها و بوتیک و فروشگاههایی که آخرین مد اروپا را عرضه می‌کردند این خیابان را در دوران پهلوی به یکی از مراکز فرهنگی و تفریحی اعیان و اشراف پایتخت تبدیل کرد.

اما آنچه امروز از این خیابان باقی مانده چیزی نیست جز سینماهای مخروبه و تعطیل شده، تماشاخانه های بی‌تماشاگر، خانه‌ها و باغهای تاریخی که تنها نامشان در متون تاریخی به چشم میخورد و اکنون جایشان را به پاساژها و مجتمع‌های تجاری داده‌اند. اکنون مغاز‌ه «پیرایش» که زمانی به داشتن پوشاک مدروز در تهران شهره بود، کافه‌ها و رستورانهایی که خاطرات فراوانی از جوانهای عهد ناصری و پهلوی داشتند و گراند هتل که جز اولین هتلهای ایران بود، جایشان را به فروشندگان صنف لوازم برقی داده‌اند. تا لامپ و سیم و سرپیچ و لوستر به مردم بفروشند.

این خیابان هنوز هم لاله دارد اما دیگر لاله‌زار نیست. لاله‌های لاله زار دیگر از جنس لطیف گل نیستند که عمرشان چند صباحی بیش نباشد. لاله‌های لاله‌زار اکنون از جنس شیشه و کریستال و حباب‌اند. لوسترهای لاله دار جای لاله‌های لاله‌زار را گرفته‌اند؛ لاله‌هایی که عمری طولانی دارند اما صفایی به لاله‌زار نمی‌دهند.

در این روزگاری که هر دم خبر از تخریب یکی از بناهای قدیمی این خیابان تاریخی به گوش می‌رسد شاید خرید خانه باغ اتحادیه که به نام خانه دایی جان ناپلئون شهره است بارقه‌ای هرچند کم جان امیدوارمان کند که بتوان به این خیابان تاریخی روحی دوباره دمید و در آینده‌ای هرچند نه خیلی نزدیک لاله‌زار را احیا کرد و آن را به یک پاتوق فرهنگی در قلب تهران بدل کرد.

امیرشهاب رضویان فیلمنامه‌نویس و کارگردان در گفت وگویی که با روزنامه شرق داشته در خصوص حفظ و احیا خیابان لاله‌زار میگوید: ارزش خیابان لاله‌زار به این است که حفظ و نگهداری شود. تبدیل این خیابان به یک پیاده‌راه می‌تواند تا حدودی از شلوغی و درهم‌وبرهمی آن بکاهد و زمینه را برای انتقال بورس لوازم الکتریکی از این خیابان به یکی دیگر از نقاط تهران فراهم کند.

وی ضمن برشمردن ویژگیهای این خیابان تاریخی می‌افزاید: اگر لاله‌زار حفظ شود، فعالیت‌های فرهنگی دوباره در آن جان خواهد گرفت، این خیابان چند ویژگی مهم دارد؛ دسترسی به آن ساده است، با اندکی حمایت می‌توان دوباره سینماها و رستوران‌ها و کافه‌ها را به آن برگرداند و در جهت رونق ‌گرفتن هلش داد و از همه مهم‌تر، مکان مهم و قابل استفاده‌ای است برای مردم از گروه‌های مختلف. اگر این خیابان جان بگیرد، بخشی از تاریخ مشترک ما که در این خیابان به صورت حافظه تاریخی باقی مانده، از خطر نابودی نجات پیدا می‌کند. ما در این خیابان تئاتر نصر را داشته‌ایم، سینماهای مختلف را داشته‌ایم، چند خانه مهم و تاریخی را داشته‌ایم که حفاظت از آنها می‌تواند به مفهوم حفاظت از یک حافظه تاریخی و جمعی باشد.

این کارگردان سینما در ادامه به نقشی که خیابان لاله‌زار می‌تواند در شکل گیری زندگی شبانه در تهران داشته باشد اشاره می‌کند و میگوید: تهران با وجود امکانات متنوع فرهنگی، در شب‌ها هیچ تفرجگاهی ندارد. به نظرم مسئولان باید این اجازه را بدهند که زندگی شبانه تهران در خیابان لاله‌زار جان بگیرد. این خاطره تنها مربوط به من نیست. احتمالا بسیاری از هم‌نسلان من به یاد دارند شب‌هایی را که در این خیابان با حضور در تئاترها و سالن‌های سینما، تفرجی فرهنگی را تجربه می‌کرده‌اند و حالا زمان آن رسیده که نسل‌های بعد هم از این تجربه به شکل امروزی‌شده و در چارچوب قانون بهره ببرند.