در همان زمان که حُجت الاسلام حسن روحانی تلاش می کند طرفهای خارجی اش را به حمایت سیاسی و اقتصادی از دولت خود قانع سازد، رُقبای او در داخل علامتهای بیشتری مبنی بر مُتزلزل بودن دولت وی به سمت غرب ارسال می کنند.

هفته گذشته وقتی رسانه های وابسته به باند ولی فقیه از در دستور کار قرار داشتن دستگیری مُعاون وزارت ارتباطات به اتهام جاسوسی خبر دادند، در حقیقت ورود باند مزبور به سطح بالاتری از رویارویی با جناح میانه حُکومت و دولت آن را به آگاهی می رساندند.

پیش از این شماری از روزنامه نگاران و فعالان مطبوعاتی وابسته یا نزدیک به جناح مزبور به همین اتهام دستگیر شده بودند. اما گسترش حمله به لایه های اجرایی - در هر رده ای -، نشان از کیفیتی جدید و خطرناک تر از برخورد با رُقبا روی خط "مُقابله با نُفوذ" داشت که همزمان عزم آقای خامنه ای و همدستان نظامی و امنیتی اش را در اجرا و پیگیری این پروژه به نمایش می گذاشت.

بازوهای رسانه ای ولی فقیه تاکید می کردند که آقای نصرالله جهانگیری با آقای نزار ذکا، نایب رییس لُبنانی اتحادیه جهانی فناوری اطلاعات (WITSA) همدست بوده است؛ فردی که به دعوت دولت آقای روحانی به ایران سفر کرده و اینک مُتهم گردیده که "از سرنخهای نُفوذ" است و در پی جاسوسی برای آمریکا بوده است.

نُکته جالب توجه، شتابی است که باند حاکم برای یافتن جاسوس و شاهد و پرونده سازی از خود به خرج می دهد؛ امری که بی تردید با روند رو به جلوی عقب نشینی هسته ای و تحولات شتابان منطقه ای و نگرانی از بهره برداری باند رقیب از آن ارتباط دارد.

تنها چند روز پس از طرح اتهام علیه مقام ارشد دولتی، حُجت الاسلام صدیقی، امام جُمعه تهران و از کارگزاران تبلیغاتی آقای خامنه ای، زمینه ای که این اتهام بر آن قرار گرفته را رنگ و لعاب بیشتری بخشید. وی اطلاع داد که آقای ذکا "به اخذ دُلارها و اهداف شوم اش اقرار کرد و عده ای هم در کنار او دستگیر شدند". فراتر از آن، آقای صدیقی هدف نهایی از طرح چنین اتهاماتی را هم عُنوان کرد. وی توضیح داد: "زمانی مُمکن است فکر یک ریس جمهور را با نُفوذ عوض کنند و تصمیمش را مُطابق میل آمریکا انجام دهد."

حُجت الاسلام صدیقی به صراحت ابراز داشته که پرونده سازیهای اخیر در چارچوب حرکت گام به گام باند ولی فقیه برای فلج کردن و کنار زدن دولت جای گرفته است. با این حال، برای دیدن نقشه ای که آقای خامنه ای روی میز پهن کرده، نیازی به ذره بین آقای صدیقی نیست. سُخنان علنی وی فقط از این زاویه اهمیت دارد که درجه پیشرفت و جا اُفتادن آن به مثابه یک سیاست اجرایی را قابل اندازه گیری می کند.

آقای خامنه ای به این وسیله در حال تلاش برای اداره کردن رُقبایش است و آنان نیز به خوبی بازی او را بازی می کنند. آنها به جای ایستادگی در برابر فشار حریف و تلاش قانونی و حُقوقی برای بیرون کشیدن سلاح مُضحک وی از دستش، راه فرار پیشه می کنند و در اولین سوراخی که در مسیر می یابند پنهان می شوند. در همین راستا از وزارت ارتباطات تا مُعاون اُمور زنان حُجت الاسلام روحانی، دستگاه های دولتی دعوت از آقای ذکا را تکذیب کرده و حتی همنشینی با وی در پنلهای رسمی و نشستهای خبری را نیز مُنکر می شوند.

دولت آقای روحانی با این واکُنش زبونانه و از موضع دفاعی نه تنها نمی تواند خود را از زیر ضرب خارج سازد، بلکه توشه بیشتری برای اتهامات و پرونده سازیهای باند رقیب علیه خود فراهم می آورد.