خبرگزاری میراث فرهنگی – گردشگری – روز دانشجو را پشت سر گذاشتیم. در این روز همانند سال‌های گذشته رییس جمهور به یکی از دانشگاه‌ها رفت و سخنرانی کرد. شعارهایی داده شد و در نهایت دانشجویان به کلاس‌های درس خود بازگشتند.

به گزارش CHN، تجربه‌ای تکراری همچون سال‌های گذشته تکرار شد و دیگر هیچ. کسی نپرسید که نقش دانشجو در جامعه کنونی ما چیست و چگونه می‌تواند شخصیت و دانسته‌ّهای خود را ارتقا دهد. کسی نپرسید چگونه می‌توان شرایطی ایجاد کرد تا دانش افزایی دانشجویان به چهار دیواری کلاس‌ها و سخنانی که از زبان استاد گفته می‌شود خلاصه نشود. کسی نپرسید دانشجو به معنای کسی است که در پی کسب علم و دانش است و علم و دانش تنها در دیوارهای دانشگاه بدست نمی‌آید.

یک مثل قدیمی می‌گوید؛ هزاران سفر باید تا پخته شود خامی. اما دانشجویان خام ما چگونه و با چه امکاناتی قرار است پخته شوند؟

«عیسی امیدوار» جهانگرد ایرانی که موزه دستاوردهای سفرهای 10 ساله او و برادرش در کاخ موزه نیاوران قرار دارد، در رابطه ضرورت وجود امکانات سفر برای دانشجویان می‌گوید: «سفر برای دانش‌آموزان و دانشجویان تنها به منزله تفریح نیست؛ چراکه دانشجو با سفر پخته می‌شود و تجربیاتی را کسب می‌کند که هیچ وقت در دانشگاه و محل زندگی‌اش برای او به دست نمی‌آید. از این رو عموم دانشگاه‌های کالج‌های اروپایی امکاناتی را از قبیل بلیت‌های رایگان را در اختیار دانشجویان قرار می‌دهند تا دانشجو سفر کرده و ضمن کسب تجربه‌های حین سفر، با فرهنگ و سبک زندگی دیگر ملل آشنا شده و دید وسیع‌تری به دنیا پیدا می‌کنند.»

او معتقد است: «این افراد پس از پایان تحصیلات و هنگامی که می‌خواهند به دنیای واقعی کسب و کار وارد شوند، نگاه محدود و منطقه‌ای نداشته و جهانی فکر می‌کنند. اما این رویه مثبت در کشور ما وجود ندارد و تنها امکانی که برای دانشجویان پیش می‌آید اردوهای تفریحی و یا سیاحتی و زیارتی داخلی است که تجربه چندانی را برای دانشجو به همراه ندارد.»

به گزارش CHN، کمبود بودجه از یک سو و نبود دید فرهنگی و گردشگری در میان مسئولان از دیگر سو سبب شده تا مسئولان امور فرهنگی و اجتماعی دانشگاه‌ها سفر را هزینه‌ای مازاد برای این بخش بدانند و با انجام این امور برای دانشجویان مخالفت کنند.

آنها یا نمی‌دانند یا نمی‌خواهند مسئولیت آنرا بپذیرند بنابراین از زیر ایجاد امکانات سفر شانه خالی می‌کنند. حتا معتقد هستند چرا دانشگاه باید هزینه سفر دانشجو را پرداخت کند اگر دانشجویی قصد سفر دارد خود باید همه هزینه‌هایش را بپردازد.

این درحالی است که مسئولان دانشگاه‌ها از فواید سفر انفرادی آگاه نیستند. در واقع سفر انفرادی این فرصت را ایجاد می‌کند تا سفر و یا همراهان و برنامه دیدارها با توجه به میل و علاقه شخص انتخاب شود. هرچند ممکن است خطرهایی در این خصوص وجود داشته باشد اما سفر به تنهایی و بدون همراه می‌تواند با نوعی خودخواهی و اعتماد به نفس زیاده از حد همراه باشد. اشتباهات و موفقیت‌های بدست آمده در سفر تنها مربوط به خود شخص خواهد بود و تمام این امور شخصیت او را خواهد ساخت.

برای دانشجویی که امکان سفر برای او ایجاد شده دیگر جای نگرانی وجود ندارد که بخواهد به کسی توضیح دهید یا به جای بازدید از یک موزه ، به گشت و گذار در کوچه و خیابان های شهر بپردازد و به جای پیروی از برنامه‌های از پیش تعیین شده دیگران که روز او را خراب می کند، این برعهده خود او خواهد بود که بخواهد روز خود را بسازد و تجربه تازه و درس‌های متفاوتی برای خود بیاموزد. تمام این آموزش‌ها می‌تواند شخصیت جوان او را برای زندگی آینده بسازد و هر روز از سفرش هزاران درسی برای او داشته باشد که یک ترم حضور و غیاب در کلاس برای او نخواهد داشت.

«حاجی کریمی» عضو هیات علمی دانشگاه ایلام در این باره به خبرنگار CHN می‌گوید: «برخی از اردوهای علمی دانشجویان به دلیل کمبود اعتبارات و بودجه و مشکلاتی از این دست لغو می‌شوند و در برخی موارد نیز با محدودیت‌هایی روبه‌ٰرو هستند.»

او با اعتقاد برآنکه دانشجو قشر خاصی از جامعه است که در شرایط سنی خاصی قرار دارد می‌گوید: «دانشجویان در سنی هستند که جستجوگر و نیازمند سفر هستند. با وجود آنکه وزارتخانه ورزش و جوانان داریم و وظیفه این وزارتخانه رسیدگی به امور جوانان است باید تعاریف خاصی برای ایجاد امکان سفر برای جوانان داشته باشیم که نداریم.»

او می‌گوید: «تاکنون مجرایی برای این سراغ نداشتیم که بخواهند اقدام کنند. البته در طول هر ترم چند اردوی زیارتی و در برخی مواقع سیاحتی برگزار می‌شود که البته همه آنها سفرهای گروهی است و تجربیات آن متفاوت است.»

به گزارش CHN، ایجاد امکاناتی هرچند کوچک در حد تهیه بلیط یا جای خواب برای دانشجویان علاقه‌مند به سفر نه تنها می‌تواند بار تجربه دانشجویان را ارتقا دهد بلکه می‌تواند هموار کننده راه فرهنگسازی سفرهای مسئولیت پذیر و گردشگری باشد. این درحالی است که بسیاری از این جوانان که بهترین سال‌های عمر خود را در دانشگاه‌ها می‌گذرانند سفر نکرده می‌آیند و سفر نکرده می‌روند.