مُقاومت یک مقام ارشد امنیتی از فرو رفتن به جلد بُز گُناهکار در ماجرای سفارت عربستان، در حال بر هم زدن نمایشی است که "دولت اعتدال" پرده آن را برای نرم کردن تماشاچیان خارجی بالا زده است.

آقای صفرعلی براتلو، مُعاون امنیتی اُستانداری تهران یک نقش کلیدی را در تدبیرهایی ایفا می کرد که حُجت الاسلام روحانی برای صاف کردن دست اندازهای بین المللی ایجاد شده در پی یورش به اماکن دیپلُماتیک عربستان به کار بسته است. او همزمان با سوگند دولت نزد مقامها و نهادهای بین المللی مبنی بر "پیگیری" حمله و "تنبیه مُتخلفان و قُصور کنندگان"، در میان غُرش طبل و ترومپت رسانه های دولتی از کار برکنار شد.

پایور امنیتی نگون بخت می بایست به تجسُم "اراده" وعده داده شده به جامعه بین المللی بدل می گردید و در این راستا مُعاون وزارت کشور شادمان بود که به آگاهی برساند، آقای براتلو به دلیل "حادثه تعرُض به سفارت عربستان" از کار برکنار شده است.

اما چنین می نماید که این مُحاسبه بدون انجام "هماهنگی" های لازم با کارمند مربوطه صورت گرفته باشد، این امر را می توان از واکُنش تُند و پرده درانه آقای براتلو به اخراج خویش برگرفت. وی ارتباط بین برکناری خود و حمله به سفارت عربستان را تکذیب کرد و مُعاون وزارت کشور را "دروغگو" خواند. او همچنین به طور ضمنی مُشت رییس اش را باز کرد و هدف از خارج کردن غیر آبرومندانه اش از صحنه را "آرام شدن فضا" مُعرفی کرد.

اما این هنوز پایان بد نمایش نبود. ژست دستپاچه "پیگیری" وقتی به کُلی خُشکید که اُستاندار تهران نیز از علت اخراج مُعاون خود ابراز بی اطلاعی کرد و ربط آن به یورش به سفارت را "دور از ذهن" دانست. در این میان یک مُشاجره داغ رسانه ای بین وزارت کشور، اُستانداری تهران و مقام برکنار شده امنیتی، در حال پایین کشیدن کامل "تدبیر" آقای روحانی از اکران است.

به این پُرسش که "دولت اعتدال" با به راه انداختن چنین معرکه هایی در پی پنهان کردن چه چیزی است، یک وبگاه نزدیک به حُجت الاسلام کروبی پاسُخ داده است. "سحام نیوز" فاش ساخته که حمله به سفارت عربستان را سپاه پاسداران سازماندهی کرده و از یک پایگاه بسیج به نام "شهید مُهتدی" واقع در شهر ممنوعه این نیروی نظامی (شهرک شهید محلاتی) عملیاتی شده است.

آقای روحانی در همان حال که به قابل مُحاسبه نشان دادن "نظام" نزد طرفهای خارجی نیاز دارد، همزمان در تامین این ویژگی و چارچوبهای آن به گونه واقعی ناتوان است. براین اساس، چون به صلاح خود و "نظام" نمی بیند که با دُزد سر گردنه دست به گریبان شود، داروغه محل را چوب می زند.