میخ بر تابوت "حق مُسلم"، برآمدن کابوس "پسا تحریم"

با کوبیده شدن آخرین میخها به تابوت پروژه هسته ای، راه برای لغو تدریجی تحریمهای فلج کننده بین المللی که علیه این ماجراجویی وضع گردیده بود، هموار شده است. با تایید آژانس بین المللی انرژی اتُمی مبنی بر اجرای همه شرطهای طرفهای خارجی از سوی حاکمان ایران، شکست سنگین "نظام" در انتهای یک بُحران 13 ساله نیز رسمیت می یابد.

رهبران رژیم جمهوری اسلامی و در راس آنها، آیت الله علی خامنه ای، بیش از یک دهه، برخلاف منافع ملی و در جهتی مُتضاد با خواستها و نیازهای مردم ایران، حیثیت، ثروت و امکانات استراتژیک کشور را بار "قطار بی دنده و تُرمُز" خود کرده و بی وقفه آن را به سمت تصادُم هولناک با دیوار بتونی راندند.

آنچه که اکنون از پروژه مورد "اجماع در نظام" برجای مانده است، تکه پاره هایی از یک توهُم و بی خردی خسارت بار است که آقای خامنه ای و کارگُزارانش با درماندگی و التماس، به شتاب تمام خود را از شر آنها خلاص می کنند.

روز شنبه، آژانس بر نتیجه دادن این تلاش حقارت بار صحه گذاشت، چرا که "نظام" با موفقیت قلب تاسیسات میلیاردی آب سنگین خود را با بتون پُر کرده، 11 تُن اورانیومی که در طول سالهای بُحران با هزینه کلان سیاسی و مادی غنی ساخته بود را بار کشتی کرده و به روسیه تحویل داده و سر آخر، نزدیک به 13 هزار سانتریفیوژ، این نماد "حق مُسلم" تزریقی را به دست اسقاط سپرده است.

اگر چه همه باندها و دسته بندیهای قُدرت در رژیم ولایت فقیه، در شکل گیری این رُسوایی خانمانسوز مسوولیت مُشترکی دارند، با این حال نقش خیره سرانه آقای علی خامنه ای و باند او در ژرفش بُحران هسته ای و از این راه عمیق کردن زخم آن بر پیکر جامعه و کشور، وِیژه و جُداگانه است.

از همین رو نیز آقای خامنه ای به سختی می تواند با فرار حقیرانه از پذیرش مسوولیت، آثار "جام زهر"ی که مجبور به سرکشیدن شده را پُشت سر بگذارد. مانورهای گیج سرانه او برای حفظ اتوریته در هرم قُدرت پس از تن دادن به عقب نشینی و برکنار ماندن از آثار اجتماعی آن، درس عبرتی برای همه خودکامه هایی دون مایه ای است که با طوق گران شکستهای استراتژیک بر گردن، قصد خرامان رفتن دارند.

رهبر جمهوری اسلامی با نمایشهایی که برای حفظ پرستیژ روی صحنه می بُرد و از کشیدن "خط قرمز" اینجا و آنجا تا شرط گذاری با این و آن را در برمی گرفت، خود را به اسباب مضحکه همه کس و ضربه پذیر در همه جا بدل ساخت. گزارش آژانس و لغو تحریمها بی تردید او را از بازی در این رُل مسخره نجات خواهد داد، اما این به مفهوم رهایی از کابوس نخواهد بود.

او و "نظام"ی که گردش بنا گردیده، از پیامدهای این شکست رهایی نخواهند یافت. ناکامی رژیم ولایت فقیه، موفقیت مردُم ایران است؛ همانها که "نظام" نداشتن مشروعیت نزد شان را با بُحران خارجی و از جُمله، بُحران هسته ای مُتوازن می کند. دوران پسا تحریم با عقب نشینی حُکومت و از دست دادن این پایه تعادُل آغاز شده است.