موج جدید بازداشتها، تشکیل دادگاه های ناعادلانه و حکم های طولانی از پیش تعیین شده توسط وزارت اطلاعات علیه فعالان سیاسی و اجتماعی و بدرفتاری و فشار روحی و جسمی بر آنها، بر ضرورت مبارزه ای جدی پیگیرانه و متحد تاکید دارد.

کارگزاران جمهوری اسلامی که همه نهادهای قدرت همچون قدرت نظامی، امنیتی، اطلاعاتی، قضایی و از سوی دیگر قدرت اقتصادی را تحت نظارت و رهبری خامنه ای در دست دارند، به هر ابزاری متوسل شده اند تا از زیر بار عواقب توافق هسته ای و نوشیدن جام زهر جاخالی بدهند. خامنه ای از یکسو زیر فشار آنها که سالها دروغ از وی تحویل گرفته اند و فریب خورده اند گرفتار است و از سوی دیگر، در برابر معضل رقابت با باند رقیب قرار گرفته است .

با این حال تمامی باندهای رژیم در برابر بزرگترین دشمن خود یعنی جامعه ایران به طور متحد سنگر بندی کرده اند. بارزترین نمود آن حذف مخالفان با حکم اعدام و به تازگی شدت و حدت بخشیدن به بازداشت، حکم های طولانی زندان بدون محاکمه عادلانه علیه فعالان سیاسی و اجتماعی است.

مخرج مشترک همه اتهامها، "اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی"، "تبلیغ علیه نظام"، "نشر اکاذیب در فضای مجازی"، "توهین به بنیان گذار جمهوری اسلامی"، "توهین به مقدسات"، "حضور در تجمع حمایت از کوبانی"، "اخلال در نظم عمومی"، "حضور در تجمعات" و "ایجاد اخلال در نظم و آرامش عمومی" هستند.

جهت نمونه، در چند ماه اخیر آرش صادقی، فعال سابق دانشجویی و اخراجی دانشگاه "علامه طباطبایی"، در شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر توسط قاضی صلواتی به ۱۵ سال حبس و همسرش گلرخ ایرایی، به شش سال حبس محکوم شدند.

امیر امیرقلی، فعال چپ دانشجویی و حامی کودکان، در شعبه ١٥ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به 21 سال حبس محکوم شد.

سعید شیرزاد، فعال حقوق کودک، به 5 سال زندان، ناهید گرجی به خاطر ابراز نظرات در فیس بوک به 3 سال و نوید کامران، زندانی سابق سیاسی، بدون حکم بازداشت به یکسال زندان محکوم شدند.

شعبه ۵۴ دادگاه انقلاب استان تهران با زندان و جریمه نقدی برای دو موسیقی ‌دان، مهدی رجبیان و یوسف عمادی و یک فیلمساز، حسین رجبیان، آنان را به ۳ سال تعلیقی و 3 سال تعزیری محکوم کرد.

حکم 6 سال زندان برای اسماعیل عبدی، معلم شناخته زندانی و یکسال برای رضا شهابی، از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران نیز صادر گشت تا بار دیگر او را راهی زندان کند.

همچنین عثمان اسماعیلی، کارگر ساختمانی، در شهر سقز به یکسال زندان محکوم گشت.

اینها تنها چند نمونه از موج سرکوبی رژیم است که نقش سپر دفاعی آن علیه جامعه بعد از سرکشیدن جام زهر را بازی می کند.

گزارشات منابع حقوق بشری حاکی از شرایط ناگوار زندانها و فشارهای غیر انسانی بر زندانیان سیاسی است. زندانیان بیمار و کهنسال در زندان و یا در قرنطینه نگهداری می شوند.

بنا بر همین گزارشها، قطع تلفن، بازجویی و فشار جسمی و روحی پس از صدور حکم، قطع ملاقاتها، عدم دسترسی به دارو و پزشک و مواردی از این دست در ماه های اخیر در زندانها و علیه زندانیان سیاسی رواج یافته است. این در صورتی است که همه آنچه کارگران یا فعالان سیاسی زندانی بدان متهم شده اند، بنا به اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقهای وابسته به آن، جزو آزادی اندیشه، عقیده و بیان است.