جمهوری اسلامی، با کشتار و اعدام مردم ایران به حکومت ستمگرانه ی خود ادامه می دهد!

بر اساس آخرین گزارش احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در مورد ایران حداقل ۹۶۶ زندانی در سال ۲۰۱۵ در ایران اعدام شده اند. گزارش سالیانه سازمان حقوق بشر ایران در خصوص مجازات اعدام در ایران از رشدی 29 درصدی نسبت به سال 2014 میلادی حکایت دارد.

بر اساس همین گزارش 66 درصد اعدام شدگان در ارتباط با مواد مخدر به این مجازات محکوم شده اند. این گزارش شمار اعدام کودکان را دست کم 3 تن و زنان را 19 نفر اعلام نموده است. قربانیان سوء مدیریت عمدی حکومت اسلامی چندین برابر این آمار رسمی سازمان های جهانی است.

آمار کشته شدن زندانیان که در زندان ها در اثر شکنجه یا تزریق داروهای کشنده، میمیرند یعنی آنچه که "کشتار خاموش" نام گرفته است؛ مانند قتل سعیدی سیرجانی و ... (نام های دیگری هم اضافه شود) آمار گمشدگانی که هرگز پیدا نمی شوند و یا جسدشان پیدا می شود مانند محمد مختاری و محمد جعفر پوینده و معصومه مصدق نوه دکتر مصدق، کشتار و ترورهایی که حکومت در خارج از مرزهای ایران انجام می دهد؛ مانند کشتار شرفکندی و همراهانش در میکونوس در آلمان و عبدالرحمان قاسملو و همراهانش در اتریش، کشتار مردم سوریه، یمن و دیگر کشورها، آمار رسمی مرگ و میر مادران و نوزادان، مرگ و میر کم غذایی و سوء تغذیه، مرگ و میر معتادان و بی خانمان ها در سرما و گرمای شدید، آمار کسانی که از بی دارویی میمیرند، آمار خودکشی ها و آمار کسانی از جهل و نادانی کشته می شوند یا یکدیگر را می کشند مانند قتل های ناموسی و خانوادگی و قبیله ای را نیز می باید بر آمار اعدام ها بیفزاییم.

37 سال است که حکومت ضد حقوق بشر جمهوری اسلامی از اعدام نه تنها به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم استفاده کرده است بلکه علاوه بر آن بر جنایات و فساد حکومت خویش نیز پرده کشیده است. این نظام جمهوری اسلامی از همان آغاز هر آنکس را که ضد انقلاب تلقی مینمود بدون حق دفاع از خود و اختیار وکیل به جرم مفسد فی الارض و اقدام علیه "امنیت ملی" به جوخه های اعدام سپرد.

آیت الله خمینی برای تشویق و ترغیب دژخیمان مزدور خود گردن زدن 700 نفر در روز را که در تاریخ اسلام به حضرت علی نسبت داده میشود، را نمونه ای از اقدامی انقلابی می خواند. زمانی که آیت الله خامنه ای قتل را به اسلام نسبت میدهد و میگوید که: "اسلام مقاتله است"، نباید تعجب کرد که رئیس قوه قضائیه این نماد بی عدالتی و تبعیض و ارعاب، اعدام را از «ارزشهای» اسلامی قلمداد می کند و مخالفت با آن را "مخالفت با حکم اسلام" می داند.

رژیم حتی از اعدام به عنوان وسیله ای برای تسویه حسابهای داخلی خود نیز استفاده نموده و زمانی لازم دیده است از اعدام و سر به نیست کردن عوامل نزدیک به خود نیز خودداری ننموده است. ترس از اینکه این عوامل زمانی سخن بگویند و اسرار مگو را برملا سازند حکومت را بر آن داشته که برای پیشگیری آن روش "اسلام مقاتله است" را در پیش بگیرد. کشتن سعید امامی، اعدام مه آفرید خسروی و حکم اعدام برای بابک زنجانی همگی حاکی از بکار گرفتن چنین روشی است.

تصویری که حکومت اسلامی طی 37 سال گذشته از ایران در جهان ارائه نموده است با خونریزی، شکنجه، خشونت و اعدام عجین بوده است. در این مدت مردم ایران ناظر این بوده اند که جمهوری اسلامی چگونه تصویری به غایت ضدانسانی از ایران و ایرانی به جهان عرضه نموده است.

سازمان ما مجازات اعدام را به عنوان یکی از وحشیانه ترین اقدامات ضدبشری بشدت محکوم میکند و بار دیگر اعلام میدارد که پایان دادن به این چرخه قتل و کشتار انسانها جز از طریق تغییر این نظام فاسد و به غایت جنایتکار ممکن نیست. تنها با استقرار یک حکومت ملی متکی به آراء مردم است که میتوانیم به تحقق حقوق و آزادی های مردم کشورمان خویش، بهبود وضعیت اقتصادی، آبادی و پیشرفت و تعالی کشور امیدوار باشیم.