به گزارش ايسنا، ‌ بن – بروجن طرح انتقال آب بين حوضه‌اي است که با انتقال يک چهارم آب (41 ميليون مترمکعب) از حوضه زاينده‌رود ‌بخشي از حق‌آبه زيست محيطي گاوخوني را برداشت مي‌کند تا اين اکوسيستم بي‌نظير منطقه کوير مرکزي، اندک اميدها براي زنده بودن را از دست بدهد. طرح انتقال آب بن-بروجن در حالي بارگذاري‌هاي جديدي را بر زاينده‌رود تحميل مي‌کند که ارزيابي زيست محيطي ندارد. اين در حالي است که طبق مصوبه 20 مهرماه 1390 شوراي عالي آب هرگونه طرح انتقال بين حوضه‌اي در هر مقياسي نيازمند ارزيابي اثرات زيست محيطي است، علاوه بر اين بند 2 قانون شوراي عالي آب را نيز نقض مي‌کند!

مهدي بصيري، فعال محيط زيست در گفت‌و‌گو با ايسنا، گفت: در اجراي چنين طرح‌هايي دست‌هاي پشت پرده نقش دارد و مجوز اين طرح‌ها با لابي مسئولان صادر مي‌شود. پشت اجراي اين طرح‌ها شرکت‌هايي هستند که تنها به منافع مالي مي‌انديشند و به بهانه‌هاي مختلفي مانند ايجاد اشتغال طرح‌هايي ايجاد مي‌کنند که منطقه را روبه نابودي مي‌برد.

وي با بيان اينکه متاسفانه اين شرکت‌ها هستند که به جاي دولت‌ها در کشور تصميم گيري مي‌کنند، افزود: رييس دولت تدبير و اميد بارها اعلام کرده است که چهارمحال و بختياري براي گردشگري مناسب است، اما از طرفي طرح بن - بروجن در آن براي ايجاد صنعت اجرايي مي‌شود که 100 درصد مخالف گردشگري است.

اين عضو جمعيت پيام سبز دانشگاه صنعتي اصفهان ادامه داد: اين طرح مشکلات متعدد زيست محيطي ايجاد مي‌کند و پوشش گياهي منطقه را نابود و گرد و غبار توليد خواهد کرد چراکه لوله‌گذاري براي اجراي آن نيازمند ايجاد کانال و رفت و آمد ماشين‌هاي سنگين است. بصيري تاکيد کرد: منطقه بن- بروجن منابع آبي خوبي دارد اما به نظر مي‌رسد عده‌اي عمدا مي‌خواهند پيکر نحيف زاينده‌رود را نابود کنند. جالب است که با هزينه‌هاي بالا آب از کارون به زاينده‌رود منتقل شده و دوباره با اين طرح آب از زاينده‌رود به جاي ديگري منتقل مي‌شود!

وي تصريح کرد: طرح انتقال آب بن- بروجن نقض آشکار مصوبه شوراي عالي آب است و جالب اينجاست که 69 درصد از سرمايه‌گذاري کارخانه فولاد در آن منطقه توسط فولاد مبارکه اصفهان انجام مي‌شود! اين در حالي است که استان چهارمحال بارها به اصفهان براي مصرف آب در صنعت فولاد ايراد گرفته است، اما خودشان به اين سمت پيش مي‌روند!

اين عضو هيئت علمي‌دانشگاه صنعتي اصفهان اظهار کرد: علاوه بر اين طرح، موضوع صنايعي مانند فولاد و کاشي در يزد هم مشکل ساز خواهد بود و مشکلات آن در آينده‌اي نه چندان دور بروز خواهد کرد. بصيري خاطرنشان کرد: طرح بن – بروجن نه تنها نقض آشکار مصوبه شوراي عالي آب است بلکه ارزيابي اثرات زيست محيطي نيز ندارد و 41 ميليون مترمکعب آب زاينده‌رود خارج مي‌کند و اين خداحافظي با گاوخوني را قطعي مي‌کند.

هم‌چنين حشمت الله انتخابي، فعال محيط زيست در اين رابطه اظهارکرد: به دليل ايراداتي که به انتقال آب از کوهرنگ به زاينده‌رود گرفته مي‌شود مشکلات بسياري داريم و تونل سوم نيز کامل بهره‌برداري نشده و بهره‌برداري از آن نيازمند هزينه‌هاي قابل توجه است. وي با بيان اينکه عميقا اعتقاد داريم که بارگذاري جديد بر روي زاينده‌رود اشتباه است، افزود: با هزينه‌هاي زياد آب از کارون به زاينده‌رود براي رفع مشکلات اين حوضه منتقل شده‌ است، حال چگونه مي‌توان طرحي اجرا کرد که آب را از زاينده‌رود به جاي ديگري منتقل کند؟ بارگذاري نه تنها در استان اصفهان براي زاينده‌رود مضر است بلکه همين بارگذاري در استان چهارمحال و بختياري نيز مشکل زاست.

اين فعال محيط زيست ادامه داد: متاسفانه افزايش جمعيت استان اصفهان، افزايش ميزان مصرف آب در بخش‌هاي شرب، کشاورزي و صنعت را به دنبال داشته است و امروز موجب کمبود آب در حوضه زاينده‌رود شده است، بنابراين بارگذاري در بالا دست زاينده‌رود اشتباه است اما متاسفانه دوباره شاهد اجراي چنين طرح‌هايي هستيم!

انتخابي با اشاره به اينکه در اکثر روزهاي سال 200 کيلومتر از بستر زاينده‌رود خشک است، تاکيد کرد: 40 ميليون متر مکعب براي حق آبه گاوخوني و زاينده‌رود در نظر گرفته بودند که همين ميزان مدت‌ها به تالاب و زاينده‌رود نمي‌رسيد، اما امروز 41 ميليون متر مکعب آب از زاينده‌رود به طرح ديگري اختصاص مي‌يابد و همين موضوع گاوخوني و زاينده‌رود را خشک‌تر از قبل خواهد کرد.

وي تصريح کرد: قانون 9 ماده‌اي احياي حوضه زاينده‌رود مخالفت با بارگذاري جديد در اين حوضه است و در جلسه سيزدهم شوراي عالي آب تاکيد شده حتي اگر بارگذاري در گذشته رخ داده و تاکنون شروع نشده است نيز بايد متوقف شود بنابراين جلوي اجرايي شدن چنين طرح‌هايي نيز بايد گرفته شود.

اين فعال محيط زيست تاکيد کرد: وضعيت رودخانه زاينده‌رود فاجعه بار است و به همين دليل اعلام شده که نه تنها بارگذاري جديد نبايد انجام شود بلکه بارگذاري‌هاي قبلي نيز نبايد اجرايي شود اما طرح بن- بروجن در حالي به فاز اجرايي نزديک مي‌شود که حتي ارزيابي اثرات زيست محيطي ندارد!