به گزارش ایسنا، محمدرضا دیانی به بهانه حاشیه سازی های رسانه ای پیرامون تعطیلی کارخانه های با سابقه تولید لوازم خانگی کشور مانند ارج و آزمایش، نامه ای خطاب به رییس جمهور نوشت و در اختیار خبرگزاری ایسنا قرار داد که در آن تعطیلی کارخانه ارج را اتفاقی دردناک برای فعالان این صنعت عنوان کرده و آورده است: «انجمن تولید کنندگان لوازم خانگی بیش از تمام جریان های درگیر با این موضوع، واقف است که حدوث چنین ماجراهای تلخ و دردآوری ریشه در بحران های عمیقی دارد که سبقه آن به سال های متمادی بر می گردد و متهم ساختن یک دولت نه تنها نیت خیرخواهانه ندارد، بلکه از جهت گیری های سیاسی منشا گرفته است. بی شک بر تمامی خیرخواهان تولیدملی پوشیده نیست که دولت یازدهم عزم خود را برای رفع رکود و حمایت از تولید ملی به کار گماشته است و جریان‌سازی‌های خبری این روزها مبنی بر تعطیلی برندهای معروف تولیدکننده لوازم خانگی در کشور، نه از سر دلسوزی که همراه با مقاصد خاصی صورت می پذیرد.»

وی در ادامه این نامه به دلایل تعطیلی این برندهای ملی اشاره کرده است؛ به طوری که ریشه بحران امروز مجموعه‌های مورد اشاره را در مسائلی چون نحوه واگذاری، صلاحیت خریدار، سوء مدیریت، عدم سرمایه گذاری های جدید در بخش تحقیق و توسعه برای به روز کردن تولیدات و... دانسته و آورده است: «عوامل کلان و پیچیده تری در بروز این دست رویدادها موثر است که در صورت چشم پوشی سایر تولیدکنندگان لوازم خانگی این کشور را نیز درگیر خود خواهد کرد.»

مافیای واردات و مونتاژ، پشت نقاب تولید مشارکتی

در نامه رئیس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان لوازم خانگی که خطاب به رییس جمهور نوشته شده است، صراحتا به مافیای واردات محصولات لوازم خانگی اشاره شده است و آمده است: «نفوذ بلامنازع مافیای واردکننده لوازم خانگی که بیشترین سهم را در واردات کشور به خود اختصاص داده‌اند، چالش عظیمی را پیش روی تولید ملی نمایان ساخته و روز به روز بر عمق این فاجعه افزوده می شود. واردکنندگان با سوء استفاده از صنعت مونتاژ و کسب منافع حداکثری، با در اختیار گرفتن بیشترین و بهترین فضاهای تبلیغات شهری و رسانه ملی و شبکه های خارجی فارسی زبان در تمام لایه های و ارکان جامعه رخنه کرده و با صحنه‌سازی خطرناک و تشبیه سازی، برای بهره برداری از قوانین و آیین نامه ها، خود را به مسئولین تولید کننده معرفی می کنند.»

در ادامه نوشته شده است: «این در حالی است که همین گروه، در بازار به کسوت کالای خارجی با عقبه یک برند جهانی معتبر بازاریابی می کنند. آنها به جای خط تولید مبادرت به راه اندازی خطوط مونتاژ بدون عمق ساخت داخل کرده اند و به همین دلیل بسترهای لازم جهت انتقال تکنولوژی، ایجاد و گسترش واحدهای تحقیق و توسعه و به تبع آن ایجاد اشتغال پایدار و عمق ساخت داخل در کشور پدید نمی آید.»

دیانی ورود سرمایه گذار خارجی را زمانی ارزشمند و قابل دفاع دانسته است که با مشارکت تولید کننده داخلی در بخش های استراتژیکی چون، انتقال دانش فنی، تولید قطعات و توسعه صادرات همکاری داشته باشد و گفته است «سود اغوا کننده واردات به ایران، مانع از هر تصمیم سازنده و توسعه بخشی برای این کمپانی های بین المللی می شود.»