به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خبرافلاک، بزرگ‌ترین تولیدکننده الیاف فیلامنت نایلون و گرانول پلی‌آمید در سال‌های اخیر با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کند و در وضعیت تعطیل به سر می‌برد.

کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد ماه‌هاست که حقوقی دریافت نکرده‌اند و برای پی گیری مشکلاتشان دست به تجمع‌های سریالی زده اند اما تاکنون به نتیجه‌ای نرسیده‌اند.

مشکلات بزرگ‌ترین واحد تولیدی استان لرستان زمانی که در دهه ۸۰ در خارج از چارچوب اصولی به بخش خصوصی واگذار شد آغاز شد و از آن زمان تاکنون با بدهکاری‌های مکرر مواجه شد تا جایی که حقوق کارکنان آن بارها به تعویق افتاد.

پارسیلون خرم‌آباد با بیش از ۴۰ سال قدمت و ظرفیت تولید سالانه ۱۴ هزار تن انواع نخ نایلون خام واسترچ و هزار تن گرانول پلی آمید ۶ از کم‌نظیرترین کارخانه‌ها در خاورمیانه بوده است و محصولات آن در صنایع تکسچر ایزینگ، بافندگی کتن و راشل، گردباف، تولید نخ تور ماهیگیری، جوراب‌بافی، شلنگ و لاستیک مصلح و قطعات پلاستیکی مهندسی کاربرد دارد.

اما بزرگ‌ترین واحدهای تولیدی و صنعتی استان این روزها حال‌وروز خوشی ندارد تا جایی که برای حل بحران آن جلسات و نشست‌هایی برگزار می‌شود و حتی مصوبه‌های صورت می‌گیرد اما این‌ها دردی از کارگران بدون حقوق این کارخانه را دوا نمی‌کند.

کارگران کارخانه پارسیلون خرم‌آباد بیش از ۳۰ماه است که هیچ‌گونه حقوق،پاداش و یا عیدی دریافت نکرده‌اند و بارها برای مطالبه حقوق معوقه خود در مقابل استانداری لرستان تجمع کردند اما کسی پاسخگوی آنان نبوده است

از زمان واگذاری به بخش خصوصی مشکلات این کارخانه دوچندان شده تا جایی که فروش تأسیسات زیربنایی و حراج دستگاه‌ها و آهن‌آلات هم نتوانسته بهبود در وضعیت این کارخانه ایجاد کند.

فرهاد رستمی از کارگران این کارخانه گفت: “از اسفندماه سال گذشته برای دریافت حقوق خود در مقابل استانداری تجمع کردیم ولی هر بار با وعده مسئولان مواجه شدیم”.

وی افزود: “در حال حاضر گفته‌اند که با بانک‌های رایزنی‌هایی صورت گرفته که وام‌های پرداخت شود ولی مشکل اینجاست که حقوقی نداریم که بخواهیم قسط بدهیم”.

کارگر کارخانه پارسیلون خرم‌آباد گفت: “کارفرما خلع ید شده ولی دفتر مرکزی مستقرشده و تخلیه نکرده است وقتی دولت یک کارفرمایی را خلع ید می‌کند و عدم صلاحیتش محرز می‌شود باید شرکت را تحویل دهد”.

رستمی اظهار داشت: “وزیر صنایع عدم صلاحیت کارفرما را تائید کرده است بنابراین استاندار باید پی گیری کند تا باید برکنار شود و تکلیف ما را روشن کنند”.

شهاب بهاروندی از کارگران قراردادی این کارخانه گفت: “در سال ۷۹ قبل از آن‌که این کارخانه به بخش خصوصی واگذار شود استخدام شدیم مدتی شرایط کار هم خوب بود اما اواخر سال ۸۲ که بخش خصوصی‌سازی روی کارآمد کم‌کم مشکلات شروع شد”.

وی افزود: “زمانی این کارخانه حدود ۵۰تن تولید داشت ولی با شروع به کار بخش خصوصی این روند تولیدی روبه کاهش رفت و پرداخت حقوق هم با مشکل روبه‌رو شد تا جایی که اوایل دو ماه یک‌بار حقوق می‌دادند و بعد کم‌کم عیدی و حقوق‌ها قطع شد”.

این کارگر قراردادی کارخانه پارسیلون گفت: از طریق رایزنی‌هایی که معاون استانداری با تأمین اجتماعی داشته است بیمه نیروی رسمی و قراردادی پرداخت‌شده است.

بهاروندی اظهار داشت: “کارخانه از ۱۲ اسفندماه۹۴ به‌صورت کامل تعطیل‌شده است و من کارگر قراردادی با ۱۵سال سابقه مستأجرم و فشار مالی زیادی به خانواده‌ام تحمیل‌شده است”.

داریوش محمد زاده از دیگر کارگران این کارخانه گفت: “۱۲۳نفر نیروی رسمی که بین ۱۷تا ۲۳ سابقه کارداریم خیلی‌ها باید سه سال پیش بازنشسته می‌شدند ولی به دلیل کارشکنی‌هایی که در خصوص بیمه کاری در جهت کمک به کارفرما صورت گرفت الان خیلی‌ها بازنشسته نشده‌اند”.

وی افزود: “در همه جای دنیا بیمه بیکاری به کسی تعلق می‌گیرد که از کار بیکار باشد ولی در کارخانه پارسیلون چند سال پیش کارگرانی که سرکار بودند به‌عنوان بیکار برای بیمه بیکاری معرفی‌شده‌اند که الان همین موضوع برای بحث بازنشسته شدن نیروها مشکل به وجود آورده است”.

این کارگر اظهار داشت: “شرایط مالی کارگران اصلاً خوب نیست در شرایط بسیار بدی هستند و بالای هشتاد درصد با سختی زندگی می‌کنند”.

سید جاسم موسوی نژاد از دیگر کارکنان شرکت پارسیلون با ۲۰سال سابقه گفت: “مشکلات پارسیلون را همه می‌دانند ولی کسی کاری نمی‌کند و هیچ‌کدام از مسئولان اقدامی انجام نمی‌دهند”.

وی افزود: “بیش از ۳۰ماه حقوق معوقه دار یم که بخشی از آن مربوط به سال‌های ۸۹، ۹۰و ۹۱ بخشی دیگر حقوق وعیدی سال ۹۴ و چهار ماه سال ۹۵ است”.

این کارگر کارخانه پارسیلون بابیان این‌که استانداری مرجع قانونی رسیدگی به مشکلات مردم است، گفت: “استاندار رئیس‌جمهور استان ماست باید به مشکلات مردم رسیدگی کند ولی تاکنون اقدامی صورت نگرفته است و فقط در حد حرف و شعار بوده است”.

موسوی نژاد با اشاره به این‌که بچه‌های ما اکثراً محصل و دانشجو هستند خیلی‌ها مستأجرند،قسط وام می‌دهند،اظهار داشت: “حداکثر حقوق کارگران پارسیلون یک‌میلیون و ۲۰۰هزارتویمان است که آن را هم پرداخت نمی‌کنند”.

وی بیان کرد: “چند روز گذشته برای درمان بیماری همسرم به بیمارستانی در تهران مراجعه کردم که متأسفانه به دلیل عدم پرداخت بیمه،نسخه را عودت دادند و گفتند که استحقاق ندارد”.

این کارگر کارخانه پارسیلون گفت: “کارگری که ۲۰سال با مشاغل سخت و زیان‌آور کارکرده است و تمام جوانی‌اش را برای کار گذاشته است چرا باید استحقاق نداشته باشد”.

خلیل شجاعی یکی دیگر از کارگران این کارخانه گفت: “تجمع صنفی در همه جای دنیا مرسوم است و ماهم برای حل مشکلاتمان چاره جز تجمع در مقابل استانداری نداریم”.

وی بابیان این‌که مشکلات این کارخانه همچنان پابرجاست و هنوز کاری انجام‌نشده است، افزود: “بعد از هشت ماه که حقوق نگرفته‌ایم وقتی هم که تجمع می‌کنیم با ما برخورد می‌کنند و آب روی ما می‌ریزند و اجازه نمی‌دهند”.

شجاعی اظهار داشت: “شامگاه شنبه که در محل درب استانداری تجمع کرده بودیم که نیروهای آتش‌نشان با ریختن آب همه ما را متفرق کردند و برای همین قضیه درگیری به وجود آمد و چهار نفر از کارگران هم بازداشت شدند والان هم با قید ضمانت و وثیقه آزاد هستیم”.