به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خرداد، نیروی انتظامی در توجیه اقدامات خود استدلال می کند که به موجب قانون ممنوعیت استفاده از تجهیزات ماهواره ای مصوب ۱۳۷۳ ورود، توزیع و استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره جز در مواردی که قانون تعیین کرده است ممنوع است و وزارت کشور موظف است با استفاده از نیروهای انتظامی و یا نیروی مقاومت بسیج در اسرع وقت نسبت به جمع‌آوری تجهیزات دریافت ‌از ماهواره اقدام کند. نیروی انتظامی معتقد است تا زمانی که قانون مصوب مجلس مبنی بر جلوگیری از استفاده غیر مجاز از ماهواره پابرجاست آن نهاد نیز مجری این مصوبه است.

به همین خاطر مجلس اکنون طرح بازنگری در قانون ممنوعیت استفاده از ماهواره را در دستور کار قرار داده است. بازنگری قانون ممنوعیت استفاده از ماهواره در میان نمایندگان مجلس طرفدارانی دارد. برای مثال، پروانه سلحشوری رئیس فراکسیون زنان و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با بیان اینکه “باید از ظرفیت ابزارهایی مانند ماهواره بهره مند شد گفته بود: “با توجه به شرایط کنونی قانون ممنوعیت استفاده از ماهواره امکان بازنگری دارد زیرا اقدامات سلبی انجام‌شده در این حوزه جواب مثبتی در پی نداشته است”.

سالهاست که نیروی انتظامی اعلام می کند که قانون جمع آوری ماهواره در طول سال اجرا می شود و مربوط به زمان خاصی نیست اما شواهد تاریخی نشان می دهد که هر زمانی که دولتی میانه رو (دولت های اصلاحات و تدبیر و امید) در قدرت بوده اند حساسیت نیروی انتظامی به موضوع ماهواره بیش تر شده است. در کنار لغو کنسرت ها و اعمال فشارهای بیرونی بر وزیر فرهنگ و ارشاد از سوی محافظه کاران چرایی آغاز طرح جمع اوری آن هم با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری جای پرسش و تامل دارد! چه بسا شاید برخی بر این باورند که می توان با اقدامات ضربتی این چنینی احساس یاس و سرخوردگی را در میان پایگاه رای دهندگان روحانی برای انتخابات آتی ایجاد کرد تا آنان با خود بگویند دولت چرا نتوانست به وعده خود برای جلوگیری از برخوردها در حوزه فرهنگی و اجتماعی عمل کند.

طرح های ضربتی چون ورود ماموران نیروی انتظامی به صورت دسته جمعی به خانه ها و شکستن قفل پشت بام ها و … نه تنها به موضوع ساماندهی فرهنگی جامعه کمکی نمی کند که نتیجه معکوس نیز دارد. واقعیت آن است که ماهواره یک واقعیت است واقعیتی که امروز در همه خانه های ایرانی نفوذ کرده و جای خود را پیدا کرده است. طبق امارها بیش از ۷۰ درصد از مردم ایران از ماهواره علیرغم ممنوعیت قانونی آن استفاده می کنند. نکته مهم این است در کشوری که رسانه ملی اش برنامه های درخور توجه و جذابی ندارد مسلما شهروندان برای دسترسی به اطلاعات و برنامه های جالب تر به سایر منابع روی می آورند. پرسش در اینجاست که ایا با جمع آوری ماهواره امکان دسترسی به محتوای مشابه آن از طریق اینترنت امکان پذیر نیست آن هم با ده ها راه برای دور زدن فیلرینگ سایت ها ؟!

برخورد با موضوع ماهواره اما محدود به مصرف کنندگان نمی شود بلکه در طول ماه های اخیر موضوع برخورد با صاحبان کالا و سرمایه که آگهی های شان در شبکه های ماهواره پخش می شود نیز به مسئله ای جنجالی تبدیل شده است. در اینجا این پرسش مطرح می شود که با قیمت های سرسام آور ثانیه ای تبلیغات در صدا و سیما صاحبان کسب و کار خرد و متوسط چگونه می توانند به تبلیغ گسترده و همگانی کالاها و خدمات خود بپردازند ؟

خوشبختانه به نظر می رسد در کنار نمایندگان اعتدالی در مجلس شورای اسلامی، دولت تدبیر و امید و اعضای کابینه نیز به این نتیجه رسیده اند که یکبار برای همیشه باید تکلیف ماهواره را مشخص کرد. در این راستا “علی جنتی” وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفته بود: “اصلاح این قانون بسیار ضروری است و حتما باید اصلاح شود چراکه استفاده افراد از ماهواره به کل غیرقانونی است اما اکثریت مردم از آن استفاده می‌کنند. در واقع حداقل ۷۰ درصد مردم خلاف قانون رفتار می‌کنند. با این حال، مادامی‌که قانون ممنوعیت از ماهواره وجود دارد قوانین زیرمجموعه آن نیز اعمال خواهد شد…می‌توان از ماهواره برای تبلیغ کالای فرهنگی بهره برد اما این مسئله در شرایطی تحقق پیدا می‌کند که استفاده از ماهواره قانونا مجاز شود.”

علیرغم هزینه های بالای انداختن پارازیت بر روی فرکانس های ماهواره ای که خود لطمات جبران ناپذیری را برای سلامت شهروندان به همراه دارد و هم چنین با صرف نیروی انسانی برای جمع آوری دیش ها هیچ یک موجب کاهش استفاده شهروندان از ماهواره ها نشده اند.

امارها نشان می دهند که ضریب نفوذ اینترنت در ایران ۵۳ درصد است. ایران ۴۰ میلیون و ۴۶ هزار و ۷۸۵ کاربر اینترنت دارد. استقبال از شبکه موبایلی در ایران رو به افزایش است به حدی که در سال گذشته اکثر جریانات اجتماعی در آن شکل می گرفت و خبرها بیش از آنکه از طریق روزنامه ها و سایت ها و خبرگزاری ها منتقل شود در شبکه های موبایلی دست به دست می شد. ایرانی ها بزرگ ترین گروه مخاطبان وایبر را در جهان تشکیل می دهند. آیا با برخوردهای ضربتی نیروی انتظامی می تواند جلوی تبادل اطلاعات را در دنیای امروز بگیرد؟ پاسخ این پرسش اشکار است.