در عین حال محققان موسسه «مکس پلنک» اعلام کردند تا سال 2050 دمای هوا در بخش‌هایی از آفریقا و خاورمیانه آنقدر بالا می‌رود که سکونت انسان در آنها غیرممکن می‌شود. کمتر از یک سل پیش نیز «ناسا» (سازمان فضایی آمریکا) در گزارشی پیرامون گرمایش جهانی و خشکسالی در 30 سال آینده اعلام کرد 45 کشور جهان در معرض خشکسالی شدید هستند که ایران در رتبه چهارم این هشدار قرار داشت.

اما روز سه‌شنبه ٢٩ تیرماه اتفاق تلخی در غرب ایران افتاد. گروهی از مردم شهر «بلداجی» در استان چهارمحال و بختیاری، ار اعتراض به پروژه‌ای که آب را از غرب استان به سمت بروجن منتقل می‌کرد درست به اعتراض زدند. در این تجمع پس از درگیری مردم و نیروی انتظامی یک فرد ٣٢ ساله به دلیل اصابت گلوله جان خود را از دست داد. روستاییان منطقه می‌گفتند که این طرح باعث کاهش آب کشاورزی خواهد شد.

درگیری‌ بین اهالی روستاها بر سر آب موضوع تازه‌ای نیست. بزرگترین آن شاید به چهار سال قبل، در اصفهان بازمی‌گردد که مشکل کم‌آبی و اختلاف بر سر توزیع آن، کار را به تظاهرات و خشونت کشانید. در آن سال، گروهی از کشاورزان به انتقال آب زاینده‌رود به استان یزد اعتراض داشتند و تجمع اعتراضی آنها به درگیری با نیروی انتظامی کشیده شد و ده‌ها نفر بازداشت شدند.

بحران آب و سایه جنگ در منطقه

کاهش منابع آبی در خاورمیانه آثار مخربی به دنبال دارد. گزارش‌ها حکایت از آن دارد که نیروهای دولت اسلامی (داعش) در تصرف شهرها ابتدا سعی می‌کنند سدها و سرچشمه منابع آبی مناطق را اشغال کنند و سپس با تحت فشارقرار دادن ساکنین منطقه آنها را به تسلیم وا دارند.

در سال‌های گذشته بارها گزارش شد که نیروهای داعش با بستن دریچه سدهای روی رودخانه فرات مانع از ورود آب این رودخانه بزرگ به مرکز عراق شده است؛ آبی که رودخانه های فرات و دجله از کوه های ارمنستان و ترکیه می‌آورند دشت بزرگ میان رودان (بین النهرین) در مرکز عراق را سیراب می‌کند و در نهایت به خلیج فارس می‌ریزد. همچنین آنها بارها اقدام به مسموم کردن آب رود دجله با گوگرد مایع کردند.

احمد‌رضا پوردستان، فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی طی چند سال اخیر بارها به نقل از کارشناسان هشدار داده تهدیدات بعدی خاورمیانه نه بر سر نفت بلکه بر سر کمبود منابع آبی است.»

خشکسالی در منطقه خاورمیانه کشاورزی و نخل‌داری در این منطقه را به شدت با بحران مواجه کرده است. کاهش منابع آبی به کشت خرما و محصولات زراعی دیگر لطمه جدی وارد کرده و اقتصاد بومی را رو به نابودی کشانده است. مهاجرت تنها بخشی از این آسیب به شمار می‌رود چرا که تبعات اجتماعی ناشی از بحران بی‌آبی که اثر مستقیم در درآمد خانوارها دارد شرایط وخیمی در این منطقه حاکم کرده است.