به گزارش مهر، از سال 86 خشک شدن درياچه‌هاي فارس يکي پس از ديگري آغاز شد و هم اکنون با گذشت نزديک به 10 سال از آن زمان در حال حاضر از درياچه‌هاي اين استان فقط نمکزار باقي مانده است.

در آن سالها تالاب‌هاي فارس يکي پس از ديگري خشک شدند و حقابه اي که مايه حيات آنها بود نيز به تالاب‌ها اختصاص نيافت تا بختگان، طشک، پريشان، کافتر و ديگر درياچه‌ها يکي پس از ديگري از ادامه حيات بازبمانند.

درياچه‌هاي طشک و بختگان تا قبل از خشکسالي از بزرگترين درياچه‌هاي کشور محسوب مي‌شدند. اين دو درياچه بعد از اروميه بزرگترين درياچه کشور به شمار مي‌رفتند. بختگاني که تا پيش از آن پناهگاه حيات وحش بود به گورستاني براي فلامينگوها و ساير پرندگان مهاجر در تالاب تبديل شد و در حال حاضر وضعيت آن به حدي بحراني است که به عنوان يک تهديد براي اهالي منطقه به شمار مي‌رود.درياچه پريشان نيز که مهمترين درياچه آب شيرين کشور به شمار مي‌رفت نيز به سرنوشتي مشابه بختگان مبتلا شد به گونه‌اي که وضعيت اين درياچه به حدي بحراني شد که زيستمندان از آن مهاجرت کردند. در اين مدت يکي از گونه‌هايي که در درياچه پريشان تا پيش از خشکسالي وجود داشت شنگ يا سگ آبي بود. شنگ با نام علمي«لوترا لوترا» که با نام سگ آبي نيز شناخته مي‌شود يکي از گونه‌هايي بود که تا پيش از خشکسالي در بستر درياچه پريشان زندگي مي‌کرد اما اکنون با خشکي درياچه ديگر اثري از اين گونه نيز وجود ندارد.

درياچه پريشان نيز به خشکي گراييد و هر روز وضعيتش بحراني تر شد و در حال حاضر بستر آن به محلي براي تردد اهالي محل تبديل شده است.

در اين مدت درياچه پريشان نيز مانند ديگر درياچه‌هاي فارس با مشکلات زيادي دست و پنجه نرم کرد به گونه‌اي که حتي خودسوزي کرد.

کافتر نيز از جمله درياچه‌هايي بود که در مقابله با خشکي کم آورد و خشک شد. درياچه کافتر با وسعتي بيش از هفت هزار هکتار در بخش مرکزي شهرستان اقليد در شمال استان فارس قرار دارد.اين درياچه در 35 کيلومتري جنوب اقليد فارس و در ارتفاع دو هزار و 300 متري از سطح دريا قرار دارد و طول آن در حدود 24 کيلومتر و عرض آن شش کيلومتر است و يکي از درياچه‌هاي آب شيرين استان فارس و از زيستگاه‌هاي بسيار ارزشمند پرندگان مهاجر محسوب مي‌شود.

کافتر در کنار روستاي کافتر واقع شده و دومين درياچه آب شيرين بعد از درياچه پريشان است که زيستگاه طبيعي پرندگان مهاجر و محل پرورش ماهي‌هاي کپور و آمور به شمار مي‌رود.

تا قبل از خشکسالي سالانه حدود يک هزار تن ماهي کپور از درياچه صيد مي‌شد و تا حدود دو سال پيش نيز صيد ماهي در اين درياچه به 700 تا 800 تن در سال نيز رسيد. در اين مدت اقدامات زيادي از سوي دستگاه‌هاي ذي ربط و دوستداران ميراث فرهنگي براي تخصيص حقابه درياچه‌هاي فارس انجام شد اما نه تنها حقابه اي به درياچه‌ها اختصاص نيافت بلکه در حال حاضر وضعيت درياچه‌ها به حدي بحراني است که کارشناسان اعلام کرده اند در صورت ادامه اين روند امکان احياي درياچه‌هاي ارس وجود ندارد.