۱- زمان‌بندی: در مناظرات تلویزیونی مسئله زمان‌بندی اهمیت بسیاری دارد. مسائلی همچون مهاجرت، کنترل اسلحه، محیط‌زیست و ... معمولاً در مناظرات مطرح می‌شوند اما آن طرفی پیروز خواهد بود که بتواند در یک زمان‌بندی مناسب به‌طور موثر به این مسائل بپردازد. ترامپ در مناظرات و سخنرانی‌هایش با توضیحاتی ساده و وعده‌های بزرگ برای ضربه زدن به رقیبش در مورد مسائلی همچون بحران مالی، ریاضت اقتصادی، بیکاری، افسردگی، کاهش دستمزد و فقر برنامه‌ریزی می‌کند.

۲- تحریک احساسات ملی‌گرایانه: ترامپ در مورد کشیدن دیوار در مرز با مکزیک، محدود کردن مسلمانان و برخوردهای نژادپرستانه با مهاجران و اقلیت‌ها سخنرانی‌های پر شوری ایراد می‌کند که جامعه هدف مشخصی دارد و می‌تواند هواداران زیادی را به سمت او بکشاند. تجربه ماجرای برگزیت و خروج انگلیس از اتحادیه اروپا ترامپ را امیدوار کرده است که با همین استراتژی می‌تواند پیروز انتخابات باشد.

۳- قانون‌شکنی: برخی از سخنرانان بر مخاطبانشان تأثیر بسیار زیادی دارند زیرا آن‌ها بر موضوعات موردبحث کاملاً مسلط هستند با ایجاد یک چارچوب منظم و تنظیم یک برنامه مشخص وارد مناظره می‌شوند اما ترامپ تمام این معادلات را برهم زده است و با ایراد سخنرانی‌های مهیج و گفتن جملات کوتاه و مؤثر به تحریک احساسات مخاطبانش می‌پردازد. او در مناظرات به پرسیدن سؤالاتی در مورد زندگی شخصی و مسائل جزئی از حریفش می‌پردازد که اغلب توهین‌آمیز تلقی می‌شود اما هواداران ترامپ را به وجد می‌آورد. ترامپ بر روی رقیبانش لقب‌های مسخره می‌گذارد و آن‌ها را با این نام‌ها خطاب قرار می‌دهد، مانند هیلاری کج‌وکوله، سندرز دیوانه و تدکروز خالی‌بند.

۴- تجربه: ترامپ و خانواده‌اش در مسیر رقابت‌های انتخاباتی بارها و بارها دچار مشکلاتی عدیده شده‌اند و مورد تحقیر و تمسخر قرارگرفته‌اند اما تا این نقطه جلوآمده‌اند و برای غلبه بر ناهمواری‌های این مسیر تجربیات فراوانی کسب کرده‌اند. همین مسئله به هواداران ترامپ اعتمادبه‌نفس فوق‌العاده‌ای داده است که اگر تا بدین‌جا جلو آمده‌اند پس می‌توانند درنهایت پیروز انتخابات نیز باشند. هرچند اوباما و دموکرات‌ها این مسئله را به تمسخر می‌گیرند اما حتماً در مورد آن نگران هستند.

۵- کنترل چرخه خبری: ترامپ در میان روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه دوستان نزدیک و ارتباطاتی قوی دارد و معمولاً از طریق آن‌ها نقل‌قول‌ها و تیترهای جنجالی و عجیب‌وغریبی از او در صفحات اول روزنامه‌های کثیرالانتشار نقش می‌بندد و یا از طریق سایر رسانه‌های دیداری و شنیداری منتشر می‌شود. این تیترهای رسانه‌ای گاهاً حریفان ترامپ را هدف قرار می‌دهند و آن‌ها را عصبی می‌کند. این در حالی است که معمولاً در چنین رقابت‌هایی نامزد جمهوری‌خواه یا دموکرات به‌طور روشن از رقیبش نام نمی‌برد و او را با عنوان "حریف من" یا چنین عباراتی خطاب قرار می‌دهند اما ترامپ با ذکر نام حریفش عباراتی توهین‌آمیز را نیز به او نسبت می‌دهد که از طریق شبکه‌های گسترده رسانه‌ای حامی او به‌طور گسترده در میان مردم منتشر می‌شود و معمولاً کلینتون را به واکنش وا می‌دارد و او را به میدان بازی ترامپ می‌کشاند.